İçerik Kurallarımızı güncelledik.
Hikâyeleri güvenli bir şekilde paylaşmaya devam etmek için en güncel kuralları inceleyin.
Daha fazla bilgi
El peso de caminar despacio

El peso de caminar despacio

  • WpView
    OKUNANLAR 2
  • WpVote
    Oylar 0
  • WpPart
    Bölümler 1
WpMetadataReadDevam ediyor
WpMetadataNoticeSon yayınlanan Per, Oca 30, 2025
WpInfo
Şiir
"El peso de caminar despacio" es algo que siento en el pecho cada vez que veo a los demás avanzar mientras yo sigo, atascado en mi propio tiempo. Es ese vacío que deja el insomnio a las cinco de la mañana, cuando intento entender en qué momento me equivoqué, qué decisión me llevó hasta este punto. Es la frustración de sentir que hago todo bien y aun así mi camino es más lento. Escribí esto porque a veces me siento como un personaje secundario en mi propia historia, porque duele ver cómo otros llegan a donde yo también quise estar. Pero quizás, como dice Benedetti, aún me faltan preguntas por descubrir antes de encontrar respuestas. Quizás mi historia aún no ha llegado al momento en que todo cambia.
Tüm hakları saklıdır
#225
escribir
WpChevronRight
En büyük hikaye anlatıcılığı topluluğuna katılınKişiselleştirilmiş hikaye önerileri alın, favorilerinizi kütüphanenize kaydedin ve topluluğunuzu büyütmek için yorum yapın ve oy verin.
Illustration

Ayrıca sevebilecekleriniz

  • Mi Mala Suerte y Yo
  • Escritos sin sentido [Editando]
  • Algo Épico
  • Soy la cicatriz que no se borra
  • EL ECO DE TU VOZ
  • Esto No Es Poesía.
  • Delirios de Poeta
  • Feelings Diary
  • My Miervida

Mi vida nunca ha sido fácil, y últimamente parece que la mala suerte me sigue a todas partes; cada problema supera al anterior y siento que me ahogo en un mar de sufrimiento infinito. ¿Tanto hice para merecer esto?. No lo sé, no lo sabemos. Un problema tras otro, una dificultad tras otra; siempre algo tiene que pasar que hace que mi vida sea más y más miserable a cada minuto. No sé qué hacer, no sé por qué estoy aquí, A veces simplemente quisiera desaparecer de este mundo. Así todo se resolvería... ¿verdad?... Mi vida nunca fue perfecta; sin embargo, disfrutaba vivirla. Me emocionaba el hecho de no saber lo que ocurriría a continuación; era mucho más interesante para mi vivir sin saber lo que te deparaba el destino, con esa emoción que sólo te da la anticipación y la incertidumbre. ¿Pero ahora? Ahora cada día se me hace monótono; es una lucha el simple hecho de levantarme de la cama. Cada paso que doy reduce un poco más mis ganas de vivir; las sonrisas ahora son una máscara para ocultar mi dolor; y la incertidumbre que antes me emocionaba, ahora es lo que más me aterra. Me di cuenta de que siempre, SIEMPRE las cosas pueden ir a peor; pero desafortunadamente, tuve que aprenderlo de la peor forma posible: a través del sufrimiento propio. Lo que antes eran días llenos de risas y emoción ahora se han convertido en momentos de soledad y tristeza. ¿Podré encontrar la manera de cambiar mi destino?, ¿Recuperaré la armonía en mi vida, o seguiré siendo víctima de mi propia mala suerte?

Daha fazla bilgi
WpActionLinkİçerik Rehberi