Rainy lullaby // Kazutora Hanemiya

⇷⎯⎯⎯☁•☂☂︎☂•☁⎯⎯⎯⇸

''W zakochiwaniu się najgorsza jest świadomość, że prędzej czy później i tak zostaniesz sam.
Nawet jeśli będziecie sobie wierni jak psy, a wasza miłość przetrwa lata młodości, dorosłości, potem może nawet i starości... Co z tego, skoro w końcu, któregoś z was dopadnie kostucha.
Jeżeli padnie na ciebie, po wydaniu ostatniego tchnienia może staniesz się duchem. Niesłyszalnym i niewidzialnym widmem kogoś, kto kiedyś nosił imię. Będziesz się błąkał, samotnie, bo przecież twoja miłość wciąż żyje.
Pozostaniesz, by ją obserwować? Chcąc dać naiwne poczucie, że wciąż przy niej jesteś? Co z tego skoro i tak tego nie dostrzeże.
A może odejdziesz na drugi brzeg, do światła, by tam na nią poczekać? Ale przecież nie masz pewności, że światło istnieje.
Ale co jeśli to nie twój pogrzeb będzie pierwszym? Co jeżeli zmuszony będziesz patrzeć jak odchodzi najbliższa ci osoba, zabierając twe serce ze sobą? To tak jakbyś i ty wtedy umarł.
Wytrzymasz ten ból? Czy podążysz ślepo za nią, bo życie w samotności doprowadzi cię do szaleństwa. Pojawią się głosy, szepty namawiające cię do odebrania sobie życia w imię miłości.
P o s ł u c h a s z i c h ?''

⇷⎯⎯⎯☁•☂☂︎☂•☁⎯⎯⎯⇸

⭢⭢⭢ alternatywna wersja.