YALNIZ
  • WpView
    Reads 380
  • WpVote
    Votes 15
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Jun 28, 2015
İki yalnız, iki sahipsiz kalp... Geleceğini belirleyecek bir sınav, annelik yapması gereken küçük bir çocuk... Annesini kaybettikten sonra hiçbir şeye inancı kalmayan Alya, yeni okulunda hiç sahip olamadağı gerçek dostlarını bulabilir miydi? Belki de daha fazlasını bulurdu? Kim bilebilirdi ki bunu... Soğuk, hiçbir şekilde taviz vermeyen Egemen, yeni kız Alya ' ya aşık olabilir miydi ki? En derinini, kalbini açabilir miydi ona? Aşklar, arkadaşlıklar, düşmanlıklar... Yeni okulunda tüm hayatı, hisleri değişecekti Alya ' nın... Hiçbir şeyden habersiz gittiği Tunalı Lisesi ' nde hayatı değişecekti onun, belki de Egemen ' in de hayatını değiştirecekti Alya... O, yeni gelen, güzel kız: Alya Soylu O, kendinden taviz vermeyen yakışıklı: Egemen Kara... Onlar YALNIZlar. İki yalnız birbirlerini tamamlayabilir mi? "Acılarımız, farklı yaramız aynı: KOCA BİR YALNIZLIK...'' '' Belkide tek ihtiyacım sensindir...''
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Sirayet|Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Mafyaymısmıs
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • ALİN | Gerçek Aile
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • KORKUT / bxb

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines