HATIRLA

Ne soğuktu ki ellerin,hüzünlü bir kış sabahıydın son günlerde benim için...
Ne acıkı ben,ilk tanıştığımız andan beri okuyabildiğimi sanmıştım seni...Yanılmışım.
Bu yanılgı beni yakıp yıkarkense sen susmuş,izlemişsin.Bir kere bile üzülmeden...Hak etmediğimi biliyorum ama bir kere bile olsun beni gerçekten sevmiş olmanı dilemekten alamıyorum kendimi.

Her neyse ben bu cümleleri sarf ederken olduğun yerde mutlu ol çünkü arkanda yıkık bir adam,yaralı bir çocuk ve pişman bir ergen bıraktın...

(TÜM HER ŞEYE RAĞMEN BENİM MELEĞİME...)