BU BENİM

İnternetteki eski bir siteden bulduğu numarayı Falcı sanan çatlak bir kız ve o hattın yeni sahibi olan acımasız bir mafya lideri: Sarp Atasoy. Yeraltı dünyasını birbirine katan bir adam, tek bir mesajla hayatını altüst eden bir fırlama... MAFYA SEVERİZ sizlerle! . . . . . Küfür, argo, cinsellik içerir!

Siz: Görmemiş gibi yapar mısın Gerçekten yanlışlıkla oldu Tuğkan abi: Sorun yok yabancıya gitmedi . . . . . *Küfür, argo, cinsellik içerir!

❝Dayanamam ama,❞ dediğinde bir buse daha kondurdu. ❝Gelir öperim herkesin içinde.❞ Mezuniyetten bahsediyordu. ❝Öp,❞ dedim sadece. ❝Sözüm olsun Ezel,❞ dediğinde tekrardan kapanmıştı dudaklarıma. .•.•.•.•.•.•.•.•.•.•.•.•.•.•. ////Abimin arkadaşı kurgusu. ////Yarı Texting.

Akif abi: çocuk musun Ayperi? Siz: evet? Siz: off Akif abi, Siz: tamam anladık en kıskanç sensin Siz: sal artık beni ve çevremdeki erkekleri

bluebee_9: yarın takım arkadaşlarınla sakın bir şeyler yiyip içme bluebee_9: maça çıkma diye ilaç atıcaklar mEte.sancak: kimsin? bluebee_9: bir kerelik sana yardım etmek isteyen bir dost

(Yaş farkı bulunacaktır, yazım yanlışları olabilir. ) Siz: Beyefendi iyi misiniz? Siz: Ne diye kapıma çiçek yollayıp duruyorsunuz? Bu on oldu! On! Ve hepsini çöpe attım hayır bari yolluyorsunuz ne diye kasımpatı? Papatya yollayın...

Bölümler yazdıkça gelmektedir. ❝Burası Karadeniz, burada hiçbir aşk mücadelesiz olmaz.❞ "Karadeniz'e eskiden Konuk Sevmez Deniz derlermiş," dedi. Sesindeki buz dağı yüreğimi titretti. Bunu daha önce hiç duymamıştım. Demek hırçın dalgaların sahibi olan Karadeniz'e Konuk Sevmez Deniz diyorlardı. İlk kez duyduğum için olsa gerek garibime gitmişti. Ben de buraya gelen bir konuktum. "Peki ya, öyle mi?" diye sorduğumda bakışlarımı usulca ona kaldırdım. "Burası gerçekten konuk sevmez mi?" "Sevmez," dedi Kuzey net bir dille. "Alır, götürür, öldürür seni. Sen de elbet gideceksin buralardan, ait olduğun yere döneceksin. Buralar hiç konuk sevmez." Bir düşman kapıyı çalar. Elinde ölümle bekler. İmkânsız bir aşk başlar.

"Konseyi ara, Roman. Kadınımı buldum." İstanbul'un güçle yıkanmış en görkemli gecesinde, genç bir kadın sahnede zarifçe salınırken, kalabalığın arasında onu izleyen biri vardı. Sicilya'nın en korkulan adamlarından biri olan Lorenzo Mancini. O gece verilen tek bir emir, iki farklı dünyanın kaderini sonsuza dek değiştirecekti. Şehrazat Vardar sıradan bir hayatın hayalini kurarken, kendini zorunlu bir evliliğin ortasında bulur. Kaçmaya çalıştıkça zincirleri daha da sıkılaşırken, Lorenzo ise ilk kez sahip olamayacağı bir şeyle karşı karşıya kalır. • Bu eser yetişkin temaları ve şiddet unsurları içermektedir.

"Sakin bir çift gibi davranabiliriz diye düşünüyorum artık Duru." Ne dediğini bir an anlamadım ama ardından bunun geldiğimiz evdeki davranışlarım olduğuna kanaat getirdim. "Üç yıl oldu evleneli, artık ilk günkü heyecanımız varmış gibi davranmanın bir anlamı yok, zamanla alışırlar." Başım olumlu anlamda sallandığında, gözlerimin yandığını hissettim. Göğsüm ağrıdı, o işte bu kadar soğuk bir adamdı. "Ama sen de.." demiştim ki, lafımı kesti. Belki de bu bir ilkti. "Babanın ve annenin gözünün önünde, hiç ilgisiz davranamam canın acıyorken." Kuzeyden Adamlar Serisi, 1.

Umay ailesi ile kavga ettikten sonra evden çıktığında nerden bilebilirdi mecburi bakıcı olacağını...