SELENE'NİN GECESİ

Biri boğazını sıkıyormuş gibi elleri yakasına gitmiş derin derin nefes almaya çalışıyordu.
"Sen" dedi karalarını mavilerimle buluşturarak "Sen bizi koskoca bir enkazın altında bıraktın Selene"
"Hayır öyle değil beni bir dinlesen" dedim kurtulmak istemeye yüz tutmuş sesimle bende boğuluyordum.
"Sen hiç bana gelmedin ki anlatmadın ki hiç ben ya ben hep sendeydim hep geldim hep"
"Gece yapma nolur" diyerek yaklaşmaya çalıştım.
"Hayır !" Dediği anda mıh gibi olduğum yere çivilendim.
"Ben senin tek bir çiçek bile bitmeyen kuru dallarla dikenlerle dolu bahçene kendimi kanata kanata hep geldim bütün yollarını ezberledim ama sen sen bana bir kere bile gelmedin be gelmedin" dediğinde ellerini iki yanına atmış omuzlarını yere düşürmüştü.
"İstedim Tanrı şahidim ben hep sana gelmek istedim" dedim ikna etmek istercesine.
"Sen beni sadece güç için kabul ettiğin soyadımı istedin"
"Öyle deme nolur" doğru değildi ben bu oyuna son verip gerçekten onun olmak için çabalıyordum.
"Hangisi yalan söylediklerimin hangisi !" diye acıyla inledi.
"Ben her şeyi düzeltmek istedim"
"Arkamdan işler çevirip oyunlar oynayarak mı istedin bunu"
"Oyun çevirmek değildi niyetim bak beni bir dinlesen"
"Hayır !" Dedi kapıya yönelerek
"Ben artık seni duymuyorum Selene evet kalbimden seni atamam belki ama hayatımdan atıyorum"
"Ne ?" Dedim kafam karıncalanmaya etraf bir anda dönmeye başlamıştı.
"Doğru duydun Selene Shadow senden boşanıyorum."
Ardından gidişine bakarken hayatım da film şeridi gibi gözlerimin önünden geçiyordu.
Anneleri kızlarının kaderini yaşar derlerdi hayatım boyunca asla inanmak istemeyeceğim bir cümleydi bu ama doğruydu.
Ellerim yavaşça karnıma gitti küçücük yaşta ki Selene annesiz kalışı gibi bebeğim de babasız kalmıştı ki babasının bebeğimizden haberi bile yoktu.