Irigorn'un Oyunu

Yedi krallık, yedi mühür,
Zamanın yankısı, karanlık bir büyü.
Tanrıçalar fısıldar, rüzgârla birlikte,
Gölgenin altında saklı kaderler içinde.

Kanla yazılmış kadim bir yemin,
Tahtlarda yankılanan eski bir çığlık.
Kılıçlar küle döner, ışıklar söner,
Ve sonsuz gece, fısıltılarla örülür.

Gecenin aynasında bir silüet belirir,
Gözleri yıldız, sesi unutulmuş bir şiir.
Yolcular düşerken gölgelerden içeri,
Büyüyle mühürlü bir kader dirilir.

Fısılda benim adımı, kaybolma karanlıkta,
Zira gölgeler yaşayanları da çağırır,
Ve her ruh, zamanı geldiğinde
Kendisini unutulmuş bir hikâyeye sunar.