İN TENEBRİS
- Leituras 55
- Votos 9
- Capítulos 2
MaduroEm andamento1h 59m
Última atualização dom, mar 16, 2025
"Şeytan, kendine kötü olduğu için hiçbir zaman kabullenemeyeceğini bir nefretle bakar ve diğerlerini kendine olan nefretinde yakar. Kendi çirkinliğini kapatmak için başkalarının çirkinliğini cezalandırır, onlardan çıkartır acısını. Tek yapman gereken, o maskenin arkasındakini sana aşık olana kadar göstermemen. Arkasında yatan çirkinliği ve kötülüğü görmesini engelleyeceksin." dedi ve dudakları yukarı doğru kıvrıldı.
Kafamdaki susmayan şeytanı bilmesine rağmen ekledi "Bu yüzden güveniyorum işte sana. Bu yüzden bunu yapabilirsin. İçinde yatan o kadın hiçbir zaman aşık olamayacak ve aşık edemeyecek. Bu yüzden senin pusulan kaderinden şaşamaz. Kimse, özellikle kötülükten nefret eden şeytan, kötülüğü sevmez ve benim yarattığım kadın hayatımda gördüğüm en kötü ruha sahip. Ama görünüşü melekler bile kıskandıracak kadar efsunlu. İşte bu sayede başaracaksın malysh ptichka."
Todos os Direitos Reservados
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Talvez você também goste
SIFIR NOKTASI
+18 ÖGELER / KÜFÜR / ŞİDDET / MADDE KULLANIMI VE KÖTÜ ÖRNEK OLUŞTURACAK ÖGELER İÇERİR! *** Nilüfer, ortaokulu zar zor bitirmiş genç bir kızdır. Baskı gördüğü ailesine rağmen mahallesinde pek de iyi olmayan bir liseye gider. Tek amacı lise diplomasını almaktır. Fakat sessizliğiyle okulun zorbalarının dikkatini çeker. Her şeyin okulla sınırlı kalacağını düşünen Nilüfer kendini bir bataklıkta bulacaktır. ... Ellerimi aşağı yukarı kaydırdım. Fakat hiçbir şekilde sarılan ipten kurtulamıyordu. İp canımı oldukça acıtıyordu. Sıkı bir düğüm atmışlardı. Yutkundum. Kafamı yukarı kaldırdım. Önüme gelen saçlarımı, kafamı sağa sola sallayarak az buçuk geriye ittim. Hem susamıştım hem de tuvalete gitmem gerekiyordu. Ama ne gelen vardı ne giden. Kimi beklediğimi biliyordum. Korku içimde bir an olsun eksik olmuyordu. Nefes almamı bile güçleştiriyordu. İçim içimi yiyordu.
SAYE
ÖMER ENSAR KARA & EFNAN DEMİR ... Bütün uzvlarım zangır zangır titriyordu. Yağmurun şiddeti o kadar çoktu ki tanelerini her bir zerremde hissediyordum. Gözlerimi kırpıştırdım birkaç kere, o ise sakince beni izliyordu. " Neden veda etmedin? " Uzun uzun baktı bana sonra derin bir nefes aldı ve başını sağa çevirdi. Gözlerini yumdu, gördüğüm görüntü bir şiirin en can alıcı mısrası gibiydi. İçim gitti, ama sustum. Sustum ve yeşilin en güzel tonu olan gözlerini bana çevirmesini bekledim. Kalbimin büyük bir bölümünde bıçak darbeleri vardı ve kalbim her şeye rağmen atıyordu. O bana bakmadıkça bıçak darbeleri usulca bütün kalbimi harmanlıyor beni yavaş yavaş öldürüyordu. Başı bana doğru döndü. Yumduğu gözlerini açtı ve bir cevap alacağıma inandığım için hevesle gözlerine baktım. " Cevabım hiçbir şeyi değiştirmeyecek, Efnan. Senin kızgınlığın geçmeyecek. Çünkü sen kinli birisin. Yaşanılanı unutmuyorsun sonucu ne olursa olsun. Bu yüzden yapma, neden vedasız gittiğimi öğrenmek sana hiçbir şey katmayacak. Birazcık inansam, " dedi hayal kırıklığı ile. " Bir şeylerin değişeceğine birazcık inansam bir dakika düşünmem söylerim. Ama biliyorum değişmeyecek, senin yüreğini benim cevaplarım değil sen soğutacaksın. Çünkü sen hep böyleydin. " Gözlerim dolu dolu baktım. Haklıydı, cevabı benim ona olan kırgınlığımı alıp götürmeyecekti. Ben kendi yüreğimi kendim soğutacaktım. Hep böyleydim zaten. Değil mi? Yutkundum ve hiçbir şey demeden arkamı döndüm. Karanlık sadece gökyüzüne çökmemiş gibiydi. Evlerin çatısına, arabalara, denize ama en çok, en çok benim gölgeme çökmüştü. ...
Metalik ( Düzenleniyor.)
Diğer çocukların anneleriyle bağlarını kesemedikleri yaşlardaydılar, henüz vücutlarına en derin kesikler atıldığında. Ne kadar süreceğini, kimin dur diyeceğini veya bitip bitmeyeceğini bilmiyorlardı.Belki de onların cezası anneleri ya da babalarından gelecek bir tokat değil çok daha ağır olacaktı. Her gece düşündüler. Bunu hakedecek ne yaptık? Belki bir gün onların eline verilen umut şekerinin gerçekleşebileceğine inanmak istiyorlardı. Çünkü inanmazlarsa dayanamazlardı. İnanmazlarsa yarayı kapatamazlardı. Belki içerden kanardı ama dışarısı kabuk bağlardı. Bağlamalıydı. Ama bu şeker birinin ağzında acı tatı acımasızca bıraktı. Diğerlerinin kefaretini sadece biri en ağır şekilde ödeyecekti. Çünkü acı her daim kalanda ağırlaşırdı. Kalanda, gidende, kurtulamayanda.. Belki de geride bıraktıklarının farkında değillerdi. Yollarının kesişeceğinin, onların kurtulmak için her gece dua ettikleri Tanrı'nın cezayı başkası ile sonlandıracağını henüz bilmeyecek yaştaydılar. Ama büyüdüler. O karanlık geceler hepsinin en karanlık yanlarını oluşturdu. Hepsinin yarasını en derine gömüp tüm vücuduna yaydı. Görünür kılmadı, aksine onları birer görünmez kıldı ki kimse yardım edemesin. Ölmediler yaşamaya umut etmeye hayatları ile boğuşmaya ve o umut şekeri için her gece kafalarını yastığa koymaya yine de devam ettiler. Onlar kurtuldu, yaraları içlerinde de kalsa yeni yaraların açılmasından kurtuldular. Biri kaldı. En zorda, en derinde.. Birinin hikayesi..
ÖMRE BEDEL (4. Hikaye)
On sekizinde hayatı gülücükleri ile dolduran. Ailesinin ufak bebeği dünyalar güzeliydi o. Ta ki evlenene dek. Gülüşleri yüzüne çarpılan her tokat ile silindi gitti. Sırtında parçalanan sopaların, Teninde iz bırakan zincirlerin, güzelim saçlarını okşamak yerine acımasızca koparan ellerin kölesi olduğunda dünyanın gerçek yüzüyle tanıştı. Biri aşk hikayesi mi dedi? Bir vakitler gönlüne bahar getiren o kelimeyi tozlu raflara kaldıralı çok oldu Evelyn'in. Aşk Ömre Bedel Değil, Ömürden Ömür Çalandı. Aşk İhanetti, Aşk Acıdan Başka Neydi? Ha Vardı Bir Aşk. O da Evlattan Başka Bir şey Değildi... Geçmiş evliliğinde onu mutlu eden üç gün vardı. Biri bilmediği evliliğe adım attığı o kara gün, Biri evladını kucağına aldığı gün diğeri ise kocasının öldüğü o kutsal gün. Küçük bir kızken mutluydu Evelyn. Annesinin kaybıyla her şey solup gitmiş inandığı sevdiği her şey gözleri önünde kül olmuştu. Saçı en son ne vakit okşanmış hatırında dahi yoktu. Son altı yıl ömrünün kalanını alıp götürmüştü ondan. Aksi huysuz lanet bir kadına çevirmişti kendisini. Şimdilerde bir oğlu Daniel'e gülümsüyordu bir de dost edindiği sığındığı Leydi Ewans'a. Onu hayata tutunduran başka da ne vardı bilmiyordu. Lakin korktuğu başına gelmişti genç kadının. Ölümüne savaş açtığı püriten cemaati Baronluğun gelecekteki varisi olan oğlunu gerektiği gibi eğitemediğini öne sürmüş kendisini yine aynı görüşten bir adam ile evlendirmeye karar vermiştiler. Kaçarı yoktu şayet bir püriten ile evlenmezse oğlu ağabeyine teslim edilecekti. Sahip olduğu tek şey evladı iken onu kaybetmeyi nasıl göze alsındı? Daniel'den ayrılmamak için önündeki sezonda boy gösterecekti Evelyn. Ağabeyi ve karısından evvel ağına düşürecek dilediğini yaptıracak bir ahmak bulacak bu defa ipleri elinden bırakmayacaktı. Susmayacaktı Evelyn. BirConcluída
BENİMSİN
Genç kız doğduğunda Annesi ölmüştü.bu yüzden babası onu hiç sevmemişti sevgi hiç göstermiyordu .çocukken babası tarafından şiddete uramıştı. sadece 4 tane arkadaşı vardı sadece onlara güvenebilirdik kimseye güvenemezdi. çocukluk arkadaşlarıydı. bir gün babası evlenmişti ve üvey annesi ona çok kötü davranıyordu bir de üvey abisi vardı abisi onlar gibiydi. o da genç kıza çok kötü davranıyordu. bir gün babası paraya sıkışmıştı çok borçları vardı ben kızdım hep bir mafyaya satmak istedim. kız evlenmek istemiyordu ama sesi çıkarmıyordu oradan nikah masasında bırakmayı düşünüyordu böylece ailesini rezil ederdi ve kendisini de öldürürlerdi. böylelikle annesinin yanına gidebilirdi. onu o masadan kalkarak o adamı aldatacaktı önüne gelen kişiyi öpecekti dudaklarından. ama kız nereden bilebilirdi ki öpeceği kişinin 1 milyoner olduğunu mafya olduğunu nereden bilebilirdi ki ve kıza takıntılı aşık olacağını öptükten sonra ona takıntılı aşık olacağını nereden bilebilirdi ki. acaba genç kızı neler bekliyordu bu adamdan da kurtulabilecek miydi? ondan kaçabilecek miydi acaba? ya da ona teslim mi olacaktı? kim bilebilir ki......... .
KAYIP AİLE
"Ben Kumsal Ece, hayatımda hiçbir şeyden korkmazdım. Taki hayatım kökünden değişene kadar." 17 yaşında olan Kumsal Ece, kötü hayat koşullarında yaşamak zorunda olan genç bir kızdır. Hayatı okula gitmek, her saat iş çalışmak ve onu zerre sevmeyen anne babasına katlanmakla geçer. Bir gün zengin bir aile iki kızların karıştığını söylerler. İşte Kumsal Ece'nin hayatı tam da orda başlar. 5 abi, bir ikiz, bir de erkek kardeş ne kadar iyi olunabilirdi? Peki ya istenmemek? Onu kaldırabilir miydi? Gururlu mu gururlu Kumsal Ece, önyargılı beş abi, bir ikiz ve erkek kardeş. *** ~Gülüşlerimizi çalan her biri için bir çiçek dikelim. Çevremiz çiçek bahçesi olsun. Acılara gül, özleme papatya ekelim. Etrafımızı güzel kokular sarsın.~ (Bir abi kitabı klişesidir. Mantık hataları, yazım yanlışları vb. olabilir. Bunun bilincinde okuyun.)
YAKUT
KARADENİZ VE ASKER KURGUSU!! Bazı insanlar sesini yükselterek değil, gözlerini yere indirerek yaşardı. Yakut, konuşmamayı öğrenmişti. Çünkü her kelime bir tokat gibiydi, her nefes cezasını artırıyordu. Dünyaya sessizce bakan bir çift mavi göz, içindeki fırtınayı anlatmaya yetmiyordu kimseye. Ama karanlık bir hayatta bile, ışık mutlaka bir yerlerden sızardı. O ışık bazen bir bakıştı.. Bir adamın, sustuğu hâlde her şeyi anladığı bir andı.. Kendini yıllarca susmaya mahkûm etmiş bir kızla, konuşmayı unutmuş bir adamın göz göze geldiği o an... Demir Efe Demirci, savaş alanlarından döneli çok olmuştu. Ama bazı savaşlar üniformayla değil, kalple verilirdi. Ve bazı yaralar ilk dokunuşta değil, ilk bakışta açılırdı.. Yakut Nida Sungur'un henüz haberi yoktu... Ama hayat, onu parçalayanların tam ortasında, onu yeniden var edecek bir aşkla bekliyordu... Trabzon'da.
Gecenin Yargıcı
"Korel dur." sözlerimle adımları bıçak gibi kesildi ve durup bana döndü.Gözlerinde o kadar çok duygu vardı ki nefret,hayal kırıklığı ve bitmek üzere olan bir aşkın kırıntıları. "Nasıl yapabildin Lalin ben senin için canımı vermeye hazırken,aşkınla yanıp tutuşurken, sen nasıl bizim saf ve temiz duygularla inşaa edilmiş aşkımıza ihaneti bulaştırabildin?" söyledikleriyle yapmadığım birşey yüzünden başımı öne eğdim.Elini kaldırdı ve yüzüme dokunmak istedi ama dokunmadan elini yumruk yaparak aşağıya indirdi. "Yüzüme bak yaparken utanmadın şimdi mi utanıyorsun?" dediğini yaptım ve ona baktım gözlerim dolmuştu. "Korel ben-" susmam için elini kaldırdı. "Tek kelime etme çünkü inanırım.Sen bana bir kere yapmadım desen ben bütün gördüklerime rağmen yine sana inanırım,yine seni evim,yurdum bellerim." söyledikleri boğazımda bir yumru oluşmasına sebep oldu.Yutkunamadım canım yandı.Cevap vermeyişime karşılık yüzünde buruk bir tebessüm oluştu. "Diyemiyorsun çünkü yaptın.Söylesene Lalin ağır mı geldi sana sevgim? Sen sevilmeyi bilmeyen bir kadınken,hiç sevilmemişken,benim seni canımdan çok sevmem sana ağır mı geldi?" Çağan birşey söyleyeceği sırada susması için kolundan tuttum.Korel Çağan'ın kolundaki elime bakıp gülümsedi. "Değmezmişsin sen sevilmeyi hak etmiyorsun hele ki benim tarafımdan sevilmeyi hiç hak etmiyorsun.Sana şehit haberim gelirse sakın cenazeme gelme.Varlığımda yanımda olmayan yokluğumda hiç olmasın.Sen varlığımın canını yaktın,yokluğumda senin canını yaksın Lalin." *** 15.09.2025✨ Kapak tasarımı @yazarinbahcesi'ne aittir.
+18 ÖGELER / KÜFÜR / ŞİDDET / MADDE KULLANIMI VE KÖTÜ ÖRNEK OLUŞTURACAK ÖGELER İÇERİR! *** Nilüfer, ortaokulu zar zor bitirmiş genç bir kızdır. Baskı gördüğü ailesine rağmen mahallesinde pek de iyi olmayan bir liseye gider. Tek amacı lise diplomasını almaktır. Fakat sessizliğiyle okulun zorbalarının dikkatini çeker. Her şeyin okulla sınırlı kalacağını düşünen Nilüfer kendini bir bataklıkta bulacaktır. ... Ellerimi aşağı yukarı kaydırdım. Fakat hiçbir şekilde sarılan ipten kurtulamıyordu. İp canımı oldukça acıtıyordu. Sıkı bir düğüm atmışlardı. Yutkundum. Kafamı yukarı kaldırdım. Önüme gelen saçlarımı, kafamı sağa sola sallayarak az buçuk geriye ittim. Hem susamıştım hem de tuvalete gitmem gerekiyordu. Ama ne gelen vardı ne giden. Kimi beklediğimi biliyordum. Korku içimde bir an olsun eksik olmuyordu. Nefes almamı bile güçleştiriyordu. İçim içimi yiyordu.
Mais detalhesDiretrizes de Conteúdo