WAFTURE

First kendini kaybetmiş bir şekilde ayaklarının altındaki karı eze eze koşuyordu. Üşümüyordu, tek istediği biraz koşmak ve evinden uzaklaşabildiği kadar uzaklaşmaktı. Kurt formunda olduğu için saniyeler içerisinde yeterince uzaklaşmıştı da zaten. Sürünün başına geçmeye hazır değildi, o sadece kendisiyle baş başa kalmak istiyordu. Zihninde dönüp duran bütün düşünceler adeta birer ipliğe bağlıydı. İç içe geçmişler, birer düğüm oluvermişlerdi. Şimdi ne yaparsa yapsın o düğümleri çözebilmesinin bir yolu yoktu. Koştu, koştu ve koştu.. ta ki sert bir cisme çarpana dek. Çarptıktan sonrası onun için koca bir karanlıktı.