GERİ SAYIM
- LECTURAS 336
- Votos 25
- Partes 27
Her an ölecekmişsin gibi hissettiğiniz bir an oldu mu?Benim oldu.Ölümle aramda sadece bir kapı vardı ve o kapının ne zaman açılacağı belli değildi...
17 yaşında bir genç kız olan Ecem'in hayatı beklemediği bir ölümle yerlebir olur.Bu ölümle hayatın değerini anlarken aynı zamanda hayatın onun için olan değeri tehlikeye girer.Bu yolculukta arkadaş grubuna biri eklenir...Çağan Kıran.Bu yeni çocuk Ecem'in hayatını tekrardan en değerli ve güvenli yere çevirecek kişidir.
Todos los derechos reservados
#48
romantizm
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Metalik ( ESKİ VERSİYON)
Diğer çocukların anneleriyle bağlarını kesemedikleri yaşlardaydılar, henüz vücutlarına en derin kesikler atıldığında. Ne kadar süreceğini, kimin dur diyeceğini veya bitip bitmeyeceğini bilmiyorlardı.Belki de onların cezası anneleri ya da babalarından gelecek bir tokat değil çok daha ağır olacaktı. Her gece düşündüler. Bunu hakedecek ne yaptık? Belki bir gün onların eline verilen umut şekerinin gerçekleşebileceğine inanmak istiyorlardı. Çünkü inanmazlarsa dayanamazlardı. İnanmazlarsa yarayı kapatamazlardı. Belki içerden kanardı ama dışarısı kabuk bağlardı. Bağlamalıydı. Ama bu şeker birinin ağzında acı tatı acımasızca bıraktı. Diğerlerinin kefaretini sadece biri en ağır şekilde ödeyecekti. Çünkü acı her daim kalanda ağırlaşırdı. Kalanda, gidende, kurtulamayanda.. Belki de geride bıraktıklarının farkında değillerdi. Yollarının kesişeceğinin, onların kurtulmak için her gece dua ettikleri Tanrı'nın cezayı başkası ile sonlandıracağını henüz bilmeyecek yaştaydılar. Ama büyüdüler. O karanlık geceler hepsinin en karanlık yanlarını oluşturdu. Hepsinin yarasını en derine gömüp tüm vücuduna yaydı. Görünür kılmadı, aksine onları birer görünmez kıldı ki kimse yardım edemesin. Ölmediler yaşamaya umut etmeye hayatları ile boğuşmaya ve o umut şekeri için her gece kafalarını yastığa koymaya yine de devam ettiler. Onlar kurtuldu, yaraları içlerinde de kalsa yeni yaraların açılmasından kurtuldular. Biri kaldı. En zorda, en derinde.. Birinin hikayesi..
KIRIK AYNALAR
Siz hiç kendi yansımanıza bir şeyler anlattınız mı? Ben anlattım. Garip olan kısım ise, Yansımamda bana bir şeyler anlattı... Ben Ekin, ya da Eylül. Ayırt edemiyorum artık... *Bu kitap; kendine zarar verme, akran zorbalığı, intihara teşebbüs gibi psikolojik olarak hassasiyet yaratabilecek konulardan oluşmaktadır.* yazılmaya başlanma tarihi: 9 ekim 2024 yayımlanma tarihi: 7 haziran 2025
youtiful • minsung
biliyorum seni bazı şeylere küstürdüler. dünya o kadar korkunç bir yer ki katlanmak zorunda kaldığımız insanlar yüzünden ruhumuzu doyuran her şeyden uzaklaştık. ben mesela, 14 yaşına gelince dua etmeyi bıraktım biliyor musun? halbuki çok severdim bi yerlerde sesimin duyulduğu hissini. ama ellerimi açıp da yalvardığım yüce tanrının bile fobileri varmış bunu öğrendim. ya da insanlar bana bunu öğretti bilmiyorum. tek bildiğim benim kalbimin hesabını ben hariç herkes sorabiliyor.Concluida
SENİN YÜZÜNDEN
-Psikolojik gerilim, korku- Yeliz, sıradan bir sınav stresinin gölgesinde sıradışı bir gecenin eşiğine sürüklenir. Kapıdan içeri adım attığında karanlık sadece ışıkları değil, gerçekliği de yutmuştur. Tanıdık yüzler, yabancılaşır, en çok bildiğini sandığın şeye, aklına, güvenmek imkânsız hâle gelir. "Senin Yüzünden" insanın kendine bile düşman kesilebileceği, karanlık bir labirentte korkunun katmanlarını tek tek soyarak ilerleyen bir psikolojik gerilim-korku romanı. Her şey bir gülümsemeyle başlar. Ve bir gülümsemeyle son bulur. Cesaretin varsa kapağı aç, yoksa buradan hemen uzaklaş. "Eğer halamla eniştem dışarıdaysa... az önce salonda oturanlar kimdi?"
-KİRAZ MAHALLESİ -
Her mahallenin kendine özgü bir kokusu, bir rengi, bir sırrı vardır. Kiraz Mahallesi ise, umutla acının, sevdayla mücadelenin, geçmişle geleceğin kesiştiği bir yerdir. Yaren Çetinsoy, hayatın yükünü sırtında taşıyan genç bir kadındır. Bazen suskunluğu ile konuşur, bazen gözlerindeki derinlikte sakladığı sırlarla... Onun hikâyesi yalnızca kendi kalbinin değil, bir mahallenin kaderini de fısıldar. Çünkü kimi insanlar geldikleri yeri değiştirmez; varlıklarıyla oraya yeni bir ruh kazandırırlar. Kiraz Mahallesi'nin taş sokaklarında yankılanan her adım, aslında insanın kendi iç yolculuğuna da ışık tutar. Burada küçük görünen anlar, büyük anlamlar taşır; sıradan bir tebessüm bile yeri geldiğinde bir kalbi iyileştirir. Bu kitap , bazen en büyük gücün sessiz kalmakta değil, kalbini açabilmekte saklı olduğunu hatırlatır. Ve Kiraz Mahallesi, her satırında bize şunu söyler: "İnsan, en çok kendine tutunarak ayakta kalır... ve bazen kader, hiç ummadığın bir sokak başında seni bekler."
KAYIP AİLE
"Ben Kumsal Ece, hayatımda hiçbir şeyden korkmazdım. Taki hayatım kökünden değişene kadar." 17 yaşında olan Kumsal Ece, kötü hayat koşullarında yaşamak zorunda olan genç bir kızdır. Hayatı okula gitmek, her saat iş çalışmak ve onu zerre sevmeyen anne babasına katlanmakla geçer. Bir gün zengin bir aile iki kızların karıştığını söylerler. İşte Kumsal Ece'nin hayatı tam da orda başlar. 5 abi, bir ikiz, bir de erkek kardeş ne kadar iyi olunabilirdi? Peki ya istenmemek? Onu kaldırabilir miydi? Gururlu mu gururlu Kumsal Ece, önyargılı beş abi, bir ikiz ve erkek kardeş. *** ~Gülüşlerimizi çalan her biri için bir çiçek dikelim. Çevremiz çiçek bahçesi olsun. Acılara gül, özleme papatya ekelim. Etrafımızı güzel kokular sarsın.~ (Bir abi kitabı klişesidir. Mantık hataları, yazım yanlışları vb. olabilir. Bunun bilincinde okuyun.)
Siyahın Dansı
Her birinin ayrı zaman dilimlerinde hayatı değişen beş kişi... Çoğu da hayalleri için çabalarken, hayalleri için zaten yaşam savaşı verdikleri bir yerde sıra, sıra gözlerini açtılar. Bu kişilere Kayıp denildi... Ve her birine şu soru soruldu; Kayıp olmak ister misin? Bu beş kişiye bu soru sorulmasına rağmen cevap verme hakkı bile tanınmadı ama senin var! Peki ya sen? kayıp olmak ister misin?Concluida
Geçmişin karanlık izi
Bu gerçek ailem ve arkadaşımın abisi konulu bir kitaptır "Bana hep güçlü olduğum söylendi. Ama kimse güçlü olmanın ne kadar yorucu olduğunu anlatmadı. Bazen öyle anlar gelir ki, gücün sadece ayakta kalmak içindir, mutlu olmak için değil. Adım Elfida. Hayatım boyunca insanlar geldi, geçti; bazıları iz bıraktı, bazılarıysa yaralar açtı. Ve ben her seferinde yaralarımı kapatmayı öğrendim. Ama hiçbir yara, tamamen silinmedi. Bu hikâye, dışarıdan bakıldığında sakin görünen ama içinde fırtınalar kopan bir kızın hikâyesi. Birinin yüzüne gülüp, kalbinde sessizce bağırmayı bilmek... Kalabalıkların içinde yalnız hissetmek... Ve bazen sadece 'iyi ki varsınız' diyerek, nefes alacak bir yer bulmak... Her insanın bir kırılma noktası vardır. Benimkiler çok oldu. Ama bu sayfalar, kırıldıkça nasıl yeniden şekillendiğimin, nasıl yeniden 'ben' olduğumun izlerini taşıyor. Belki bu kitapta kendinizi göreceksiniz. Belki de hiç tanımadığınız bir kızın iç dünyasında kaybolacaksınız. Ama emin olun, her satırda, bir insanın gerçekte kim olduğunu anlamanın aslında ne kadar zor olduğunu fark edeceksiniz."
Diğer çocukların anneleriyle bağlarını kesemedikleri yaşlardaydılar, henüz vücutlarına en derin kesikler atıldığında. Ne kadar süreceğini, kimin dur diyeceğini veya bitip bitmeyeceğini bilmiyorlardı.Belki de onların cezası anneleri ya da babalarından gelecek bir tokat değil çok daha ağır olacaktı. Her gece düşündüler. Bunu hakedecek ne yaptık? Belki bir gün onların eline verilen umut şekerinin gerçekleşebileceğine inanmak istiyorlardı. Çünkü inanmazlarsa dayanamazlardı. İnanmazlarsa yarayı kapatamazlardı. Belki içerden kanardı ama dışarısı kabuk bağlardı. Bağlamalıydı. Ama bu şeker birinin ağzında acı tatı acımasızca bıraktı. Diğerlerinin kefaretini sadece biri en ağır şekilde ödeyecekti. Çünkü acı her daim kalanda ağırlaşırdı. Kalanda, gidende, kurtulamayanda.. Belki de geride bıraktıklarının farkında değillerdi. Yollarının kesişeceğinin, onların kurtulmak için her gece dua ettikleri Tanrı'nın cezayı başkası ile sonlandıracağını henüz bilmeyecek yaştaydılar. Ama büyüdüler. O karanlık geceler hepsinin en karanlık yanlarını oluşturdu. Hepsinin yarasını en derine gömüp tüm vücuduna yaydı. Görünür kılmadı, aksine onları birer görünmez kıldı ki kimse yardım edemesin. Ölmediler yaşamaya umut etmeye hayatları ile boğuşmaya ve o umut şekeri için her gece kafalarını yastığa koymaya yine de devam ettiler. Onlar kurtuldu, yaraları içlerinde de kalsa yeni yaraların açılmasından kurtuldular. Biri kaldı. En zorda, en derinde.. Birinin hikayesi..
Más detallesPautas de Contenido