PAPATYA'NIN YAPRAKLARI

-2004-

"Ozan,bebeğimi versene ya!"diye bağırdı küçük kız.

Ozan'sa halinden gayet memnun bir şekilde"Vermiycem kızım,senin bebeklerle oynama yaşın çoktan geçti.Git ders çalış!"diye karşılık verdi.

Küçük kız Ozan'ın bu sözüne karşılık bilmiş bir şekide"Gerizekalı mısın Ozan ben okula gitmiyorum nasıl ders çalışıyım?"söylendi.

Ozan'sa kaşlarını çatmaya çalışarak"Ben gidiyorum ama,sen de gidiceksin!Yoksa bu bebeği karşı yola fırlatırım."diye bağırdı küçük kıza.

Küçük kızsa Ozan'ın bu harekrtine karşılık"Fırlatta görelim oğlum senden mi korkcam!"diye zıtlaştı onunla.

"Bak fırlatırım!"

"Fırlatamazsın!"

"Fırlatırım"

"Fırlatamazsın"

"Bak bakıyım fırlatıyomuyum fırlatamıyo muyum?"

Ozan tüm gücüyle bebeği kolundan tutup karşıya fırlatmak için attı.Fakat bebek yolun tam ortasına kadar ilerleyebilmişti.

Küçük kız Ozan'a doğru "İnşallah seni öcüler yer Ozan!"diye bağırdı.

Ozan'sa "He öcü diye bi şey yok bi kere tamam mı?"dedi ürkerek.

Küçük kızsa bu saftirik çocuğu dinlemek yerine bebeğini almak için koşmaya başladı.Bebek tam karşısındaydı.Bebeği kolundan tam tutuyordu ki kendisine doğru gelen kamyonu fark etti.Kamyonun farları küçük kızın gözlerini kendine çekerken yüksek korna sesi kulaklarını felç etmişti.Küçük kız o an ne yapacağını bilememişti ve bu onun gözlerinin karanlığa ulaşmasına neden olmuştu.Bilinci kapanmadan önce duyduğu son şey"Papatya"diye haykıran ince bir oğlan sesiydi.