UMUT IŞIĞIM

Sadece farklıyım. Tanıdığım bütün kızlardan farklıyım. Gerek saç rengi, gerek aile yapısı bakımından hepsinden farklıyım. Hayatım boyunca insanlar bana acıyarak baktı, annemin bile o acıyan bakışlarını yakaladığım olmuştu.

Annem hep işinin başında sorumluluk sahibi bir kadındı. Krem rengi ciddi kıyafetleri ve sıkı topuz yapılmış sarı saçları vardı. Hafif bir şekilde yüzüne uyguladığı makyaj onu daha genç ve güzel gösterirdi. Babamsa annemin tam tersiydi. Daha doğrusu öyleymiş. Saçları dağınık olurdu ve annemin aksine daha rahat giyinirdi. Annemin kolunun altında siyah ciltli dosyaları eksik olmazken babam yanından kaykayını ayırmazmış. Buna rağmen birbirlerini çok sever, tıpkı masallardaki gibi bir aşk yaşarlarmış. Tabii minicik bir sorunu hesaba katmamışlar: BEN...

Annem sorumluluk sahibi olmasına rağmen beni aldıramayacağını, minicik bir cana kıyamayacağını savunmuş. Babamsa daha yaşlarının erken olduğunu düşünerek annemden ayrılmaya karar vermiş. Amerika'ya gidecek hayatına orada devam edecekmiş. Ancak kader bunun olmasına izin vermemiş. Havaalanına giderken kullandığı araba kaza yapmış.

Annem de benim adımı Alev koymuş. Onun hayatını nasıl yakıp yıktığımı, babamın ölümüne sebep olduğumu unutmamamak, unutturmamak için. Özür dilerim anne hayatını yerle bir ettiğim için...