Nostalgia [16+] ZAKOŃCZONE

Nostalgia [16+] ZAKOŃCZONE

  • WpView
    Reads 11,813
  • WpVote
    Votes 546
  • WpPart
    Parts 32
WpMetadataReadComplete Thu, Feb 19, 2026
Nastoletnia Elizabeth, która mieszka z tatą w zaciszu miasteczka Memphis prowadzi spokojne nastoletnie życie, radzi sobie sama z swoimi problemamy. Gdyż musiała pożegnać swoją rodzicielkę, która była dla niej wszystkim, w pewnym momencie na swojej drodze, niespotykanie spotyka o kilka lat starszego Nathana, który na początku nie zrobił na niej dobrego wrażenia ani nawet nie próbuje, chłopak jest tajemniczy i bardzo ciekawy, dziewczyna niekoniecznie rozumie do czego zmierza ich relacja. Czy on sobie z mnie żartuje? Może ma w tym jakiś cel? A co jak to tylko zakład? Zastanawia się Elizabeth Riaz, ale tego nie wie nikt, ich relacja na zbyt długi czas zostaje tajemnicą, czy ktoś ją zburzy? Tego nikt nie wie.
All Rights Reserved
#12
hefellfirstandharder
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Emotive | n.h
  • Into the devil's hands
  • We hated each other
  • Pole Position
  • Through Your Eyes
  • To put it immodestly
  • 𝓗𝓮𝓵𝓵  𝓸𝓷  𝓮𝓪𝓻𝓽𝓱
  • Przyjaciel mojego starszego brata
  • Icebound | 16+
  • słoneczko - TEXTING

Było ciemno, zimno i do tego nic nie widziałam przez nadmiar łez w moich oczach. Mimo to biegłam przed siebie, chcąc uciec od tego co mnie spotkało. Nigdy nie zapomnę jego zmieszania kiedy mnie zauważył, tych słów „To nie tak jak myślisz..". I ta dziewczyna. Ewidentnie zadowolona z mojego cierpienia. Potrząsnęłam głową. Nie chcę o tym myśleć, chcę zacząć wszystko od nowa. Nawet nie zauważyłam, gdy na kogoś wpadłam. Jakiś chłopak w kapturze i okularach przeciwsłonecznych (Po co mu okulary w środku nocy?!) objął mnie i zapytał, czy wszystko w porządku. Ja tylko kiwałam bez sensu głową, zaczynając się cofać. Wszystko trwało może 5 sekund. Nagle znalazłam się na ulicy, słyszałam, jak chłopak woła: - Uważaj! A zaraz potem leżałam na ulicy obok niego. Nie wiedziałam co się dzieje, otarłam łzy, żeby cokolwiek widzieć. Chłopak leżał we krwi, już bez kaptura i okularów. Pisnęłam cicho i zakryłam dłonią usta. Niall Horan uratował mi życie.

More details
WpActionLinkContent Guidelines