Sevdam Karadeniz

Sevdam Karadeniz

  • WpView
    Reads 953
  • WpVote
    Votes 17
  • WpPart
    Parts 13
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, May 19, 2026
SEVDAM KARADENIZ Gölün yüzeyi gece kadar karanlıktı. Ay ışığı suya soluk bir iz düşürüyordu ama bu gecenin ağırlığını hafifletmeye yetmiyordu. Gözlerim Aslan'a kilitlenmişti. Yıllarca içimde taşıdığım soruyu nihayet sorabildim: "Beni neden terk ettin?" Sesim titredi ama durmadım. "Neden benim için savaşmadın, Aslan? Eğer sende, bende olan cesaretin yarısı olsaydı... Biz bambaşka olabilirdik." Gözyaşlarım kontrolsüzce akıyordu. Yüzümden süzülüp çeneme, oradan da toprağa düştüler. İçimde biriken her şey gecenin sessizliğine karışıyordu. Aslan derin bir nefes aldı ama gözlerini kaçırdı. "Seni çok sevdim, Afet... Ama o zaman bir şansımız yoktu. Eğer birlikte kalsaydık, kan dökülürdü." Bu sözler içimdeki boşluğu doldurmadı, aksine daha da derinleştirdi. "Bütün dünya üzerimize silah doğrultsa bile ben yine senin önüne atlardım!" Sesim öfkeyle titredi. "Ben her şeyi göze almıştım ama sen... Sen kaçtın. Beni nasıl bıraktığını düşündün mü?" Nefesim düzensizleşti, gözyaşlarım durdurulamaz hale geldi. "Ben seni hep düşündüm, Aslan. Fazla düşündüm... Ve fark ettim ki kendimi hiç düşünmemişim. Hep senin ardında koştum. Ne uğruna? Koca bir hiç uğruna...*" Aslan sonunda başını kaldırdı. Gözleri doluydu ama artık hiçbir anlamı yoktu. "Özür dilerim." dedi sadece. Ama çok geçti. Ben sadece onu kaybetmemiştim. Kendimi de kaybetmiştim. Ve artık geri dönüş yoktu. Aslan ve Afetin hikayesini okumaya hazır mısınız?
All Rights Reserved
#64
love
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Son Berdel
  • AŞK YENİDEN
  • Bir sigara dumanı iki sokak arası; Solmuş çiçekler; Karşı Karşıya
  • Sessiz Bir Ölüm
  • anlaşmalı kader
  • Çaka Yazısı
  • Bir Kez Daha
  • En Büyük Hayalimdin Sen -Tamamlandı-
  • BEHNA DILEMİN/Bir Mardin masalı
  • Yakamoz (TAMAMLANDI)

Kadın bir mum gibidir... Bir mum yakıldığında, her dakika o mum biraz daha erir ve sonunda tamamen yok olur. Tıpkı bir kadın gibi. Çünkü insanlar bir kadının yüreğini yaktığında, o kadın her gün biraz daha tükenir. Ve onu yakanlar... O kadının her dakika biraz daha yok olduğunu bile bile sadece izlerler. Tıpkı bir mum gibi... Ben, Mihra Erçetin. Biraz asi, biraz da hırçın bir kadınım. On iki yıl önce Allah'a bir söz verdim. Ve o sözü tutmak için avukat oldum. Şimdi her şeyi değiştirme vakti geldi. Artık kadınların her gün biraz daha yok olmasına göz yummayacağım. Çünkü ben, onların sessizce bir köşede erimesini izleyenlerden olmayacağım...

More details
WpActionLinkContent Guidelines