"Yoongi" dediğimde bana döndü. Sanki adını ağzıma çok yakıştırıyordu. "Neden bana bu kadar takıntılısın?" dediğimde şaşırmamış gibiydi. Ayakkabımı bağlıyordu. "Nereden çıkardın?" dedi umursamaz bir ses tonuyla gözleri ayakkabımda. "Hm, bilmem ki." gülüşümü sürdürdüm. "Belki de alana girdiğim gibi gözlerinin beni bulmasından. Ya da maç boyunca gözlerini üzerimden bir saniye olsun ayırmamandan." ayakkabımı bağlayınca o ruhsuz ifadesiyle beni izlemeye başladı. "Düştüğümde endişeyle bana bakmandan." tatmin olmamış gibi dudaklarımı büzdüm. "Yoksa o bana dokunduğu gibi yanımda bitmeden mi?"
-ileriki bölümlerden-
Okul birincisi Min Yoongi ve çoğu kişi gibi takıntılı olduğu okullarının dans kulübünün kaptanı Park Jimin.