Wierzba i Łabędzie

Pozwólcie, że opowiem wam historię, w której dwie dusze od samego początku istnienia wszechświata wiedziały jak i gdzie się odnaleźć.
Historię, która w obecnych czasach nie miałaby prawa bytu ze względu na zepsucie moralne tego świata.
Historię, która ma swój początek i koniec pod drzewem płaczącej wierzby, a więź głównych bohaterów idealnie symbolizują łabędzie.

Lukrecję Valenti od zawsze interesowało to, co już się wydarzyło niż wydarzy czy właśnie się wydarza.
Zastanawiała się jak to by było być średniowieczną księżniczką, muzą dla jakiegoś oświeceniowego malarza czy nawet mieszkanką jakiegoś miasta, w którym panuje wojna.
Dla niektórych mogły te wyobrażenia wydawać się dziwne i niepoważne, lecz ona wolała żyć nimi niż teraźniejszością czy przyszłością.

Jeszcze większe zainteresowanie przeszłością wzbudza w niej wizyta w muzeum imienia Rhetta Saffrona, gdzie to na wystawie ze starożytnej Grecji dostrzega na jednym z obrazów postać łudząco podobną do niej.
Natomiast na wystawie ze sztuki współczesnej dwa gliniane łabędzie, którym ktoś z jakiegoś powodu nie nadał kolorów.

Jak dalej potoczy się życie dziewczyny o duszy romantyczki, która z jakiegoś powodu nigdy nie zaznała prawdziwej miłości?
Czy znajdzie odpowiedź na nurtujące ją pytania o przeszłość, samą przepłacając za to wysoką cenę, lecz w końcu będąc szczęśliwą?

((Na potrzeby książki niektóre elementy mogą się różnić od tych w historii czy rzeczywistości))

LVRS.