Bus
- Reads 1,311
- Votes 34
- Parts 18
Complete Sat, May 9, 2015
Nung una ko siyang makita, akala ko wala lang. Pero nung natitigan ko yung mga mata niya, hindi ko alam. Habang tumatagal, sa t'wing mkikita ko yung mga mata na iyon, malalim na ang ibig sabihin.
Akala ko sa kwento lang yung sinasabi nilang "butterflies in the stomach". Yung para bang nahihilo ka, masusuka ka ba o matatae. Hindi mo maexplain. Ako rin naman, hindi ko maexplain. Pero kahit iba ang pakiramdam sa katawan, gustong gusto mo. Yung tipong kahit hindi maganda ang pakiramdam mo physically, nagagawa mo pa ding ngumiti. Parang tanga diba?
Kaya siguro, nasulat ko ito. Pero kahit ilang nobela pa ang maisulat ko para sa kaniya, hangga't sa hindi ko masabi sa kaniya ng personal, malalaman kaya niya? Mararamdaman kaya niya?
Bakit bus? Kasi dun ko siya unang nakilala...
Enjoy reading.
All Rights Reserved
#18
bus
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
I LOVE YOU
Nasa labas na ako ng school hinihintay ko nlang yung sundo ko "Tagal naman"bulong ko Halos mapaigtad ako sa gulat ng may yumakap sakin sa likod at inaamoy ang leeg ko.pati yung mga kaklse kong dumadaan ay kinikilig sa tuwing tumitingin sila sa likod ko "Gwapo nmn cguro boyfriend nya yan"sabi ni G1 "Oo nga ang cute parang korean"(giggle)sabi ni G2 Sino ba to "I miss you"bulong nya "Who you?"tanong ko "Did you forget me already"bulong parin.ano bayan ang lamig ng boses nya Tumango nalang ako bilang sagot Nabigla ako ng bigla nya akong pinaharap at hinalikan Teka bat parang pamilyar yung labi nya.hindi ako pwedeng magkamali sya ito Kailan pa sya bumalik. Pagmulat ko eh mukha nya agad ang nakita ko Nginitian ko na rin sya "Don tayo sa kotse pinagkakaguluhan na nmn ang gwapo kong mukha"sabi nya at hinila ako patungo sa kotse Pagkaupo ko.naiiyak na ako "Hey are you crying"tanong nya "Kasi naman eh"maktol ko "What"tanong nya "B-bakit mo kinuha first kiss ko"maktol ko Pagkarinig nya bigla agad syang tumawa "You cried because of that kiss"tanong nya "O-"naputol ang sasabihin ko ng bigla nya akong halikan.gusto ko sana siyang pigilan pero hindi ko magawa kya tumugon nlang ako sa halik nya Halos habol nmin ang aming hininga nang tumigil kmi Nginitian nya lang ako at nag drive na patungo sa kong saanComplete
Uncontrolled Love❤
"Oo masakit, pero kailangan kong tanggapin" sabi nito habang pinipigilan niyang tumulo ang mga luhang namumuo sakanyang mga mata. "Kailangan kong tanggapin na kahit kailan alam kong wala akong space diyan sa puso mo." "Sinubukan kong pigilan, sinubukan kong ibaling ang atensyon ko sa ibang tao pero wala talaga, ikaw parin talaga ang laman nito." Pahabol na sabi nito. Dahan dahan naman akong lumapit sakanya hanggang sa halos isang daliri nalang ang pagitan namin. Iniangat ko ang mukha niyang kanina pa nakatingin sa baba. Nang magtama ang paningin naming dalawa ay hindi na nito napigilan pang pigilan ang pagpatak ng mga luhang kanina pa gustong pumatak. "Hindi mo na kailangan ng space sa puso ko, dahil sayong sayo na ako. Matagal mo nang nakuha ang puso ko at ang mga labi ko" dahan dahan ko din naman inilapit ang mga labi ko sa labi niya. ~~~~•~~~~•~~~~•~~~~•~~~~•~~~~ Warning! Warning! Warning! "Ang mga mababasa niyo sa mga susunod na pahina ay maaring hindi angkop sa mga edad 18 pababa, ito ay naglalaman ng maseselan, at hindi kanaisnais na lengwahe. Ang istoryang ito ay BXB kaya kung hindi mo trip wag mo basahin." Another Warning: This story is still unedited so read at your own risk. Please Support! Vote! And Comment! Thank you.Complete
Sweet but Psycho
I'm Rui Hakimura, I'm a half-japanese-half-pinoy, young college boy who is shy, tahimik lang at hindi pala kaibigan dahil lumaki akong home-schooled dulot ng aking pagiging sakitin. My parents want me to over come my weakness and become more independent kaya ipinadala nila ako sa Pilipinas para mag-aral. Pero isang araw, paglapag na paglapag ko sa bansa ay isang krimen agad ang nasaksihan ko. "Sino ka? Bakit nakikiusyoso ka sa'min?? Gusto mo bang pati ikaw ay saksakin ko nito?! " sabi ng babae. Nanginig ang tuhod kong umatras ng paunti-unti habang siya ay palapit ng palapit sa akin. "Gomenasai.." yumuko ako. "I didn't see anything. Spare me please... " "Oh really? " tumawa siya. "Hindi ako tanga!!! Huwag mo akong gag*hin!!! " Dinakma niya ang kwelyo ko at tulayan na nga akong natumba sa takot. "Maganda ang mata mo.. " sabi niya. Tinutok niya sa akin ang kutsilyo. "Bakit naka-mask ka? Alisin mo nga 'yan!! " sabay hablot ng mask ko. "Anong pangalan mo?" "Ru-Rui.. " utal-utal kong sagot. "Rui! What a cute name!! Bagay sa 'yo. " tumayo na siya at binitawan ang kutsilyo, pagkatapos ay tinalikuran ako. Ang buong akala ko ay natapos na ang katakot-takot na eksenang iyon sa pagitan namin pero nagulat ako ng bigla na lang siyang humarap at sinampal ako ng ubod lakas!!! Napamura ako ng wala sa oras. "Ano ba?!!! " sigaw ko. "Baliw ka ba?!! Ang sakit non!! " Tumawa lang siya. Kasunod ay hinablot ako palapit sa kanya at hinalikan ako ng madiin sa labi. Sobrang diin na pati ang labi ko ay kinagat niya! WT H*LL?Complete
Operation: Taming the Bad Girl!
Credits to Ate Ja Sedrano for this awesome cover. \m/ ------ May kilala ba kayong tao na konting galaw, napapamura? Tipong, konting kilos lang, napapasabi na ng "Tangina!" Tipong natutuwa lang pero kung makamura, daig pa may kaaway siya? Siguro naman lahat tayo may kilalang ganyan, 'di ba? At madalas nga, babae pa. Siya 'yung tipong masarap at nakakatuwang kasama. Lagi kasi siyang game sa kahit anong trip ng tropa. Tipong kahit ayain mo ng inuman, ikaw pa susuko sa kanya. One of the boys, ika nga. Kilos lalaki, astang lalaki, minsan nga naiisip ko mas lalaki pa siya sa akin pero, ayon sa nabasa ko sa Psychology, lahat daw tayo may girl and boy side. Ito daw 'yung animus (musculine) side ng babae at anima (feminine) side ng lalaki. At siya? Ayun at mas nanaig ata ang animus kaya ganun siya. Pero magkaganoon man, alam ko na deep inside, kaya ko pang pangibabawin ang feminine side niya. Alam kong idinadaan niya lang sa mga asal kanto at ugaling tambay pero... deep inside, babae pa rin siya. Kaya naman sisimulan ko ang planong pagbaguhin siya at tatawagin itong, "Operation: Taming the Bad Girl!"Complete
Sweetest Mistake
Alam mo 'yung feeling na wala ka namang ginagawang masama, pero parang pinagtitripan ka ng universe? Yung tipong isang maling liko mo lang, biglang ang daming domino effect na sumasabog sa mukha mo? Gano'n ang ganap sa buhay ko. Once upon a time, I was just an average girl-well, not-so-average dahil certified independent woman tayo, mga besh. I had a decent job, a stable life, and a heart that was very much closed for renovation. Bakit? Kasi my ex-boyfriend ghosted me. As in, bigla na lang nawala, walang pasabi, walang closure, walang anything. Eh di syempre, bilang matinong babae, I did what any rational human being would do-nag-move on nang slight. Pero 'di ko akalain na sa kagustuhan kong iwasan ang lalaking sinaktan ako, biglang may ibang lalaki namang ipapatapon sa buhay ko ang tadhana. At saang lugar pa? Sa isang hotel room. With a stranger. At hindi lang basta-bastang lalaki, kundi isang nakakagigil na tao na later on, malalaman kong magiging bagong boss ko. Yes. Alam kong wala akong luck sa love life, pero bakit pati sa career, pinaglalaruan ako ng tadhana? This is the story of how one mistake-one embarrassing, nakakahiya, and downright WORST moment of my life-turned into something I never expected. Welcome to my Sweetest MistakeComplete![My Fooler Boyfriend[WATTY'S CHOICE,COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/252179290-256-k338329.jpg)
My Fooler Boyfriend[WATTY'S CHOICE,COMPLETED]
"You ask me what I'd like just like the things,movies and I could tell you. You known now that we almost they same and you courted me in a secret mood." Nagkakilala lang naman tayo sa pinagsalihan sa'kin ng medyo nakakainis kong bestfriend at dun tinanong mo ako kung nagkajowa na ako then nung sinabi ko at alam mo na ang lahat-lahat in-add mo ako sa facebook then I accept you tapos dun na tayo nagchatan. Ang sweet ng mga salita mo sakin pero hindi ko na lang yun pinapansin kahit ano pa ang sabihin mo kasi ang akala ko ay biro biro lang yun pala nanliligaw ka na pala na wala akong kaalam-alam. May times na sobrang gulo ng isipan ko at tinanung mo ako kung pwedeng maging tayo dahil hindi makapag-function ng maayos ang utak ko at process ay di ko namalayang napaoo mo na pala ako at dun na pumasok ang "love" kaya naging tayo but how about kapag hindi na ako nakapag-open naisip ko then alalang-alala ko nun na may babae ka na so may babae ka na nga. So the question is what can I do?I forget him or still continued our relationship?Complete
A GOOSE'S DREAM - Pinoy M2M Story
"Ano ang kaya mong isugal para sa pag ibig? "Ano ang kaya mong isakripesyo para sa Pangarap? "sa Panahon na Lugmok ako at bigong-bigo Nakilala ko si Jayson Ramos. Isang anak mayaman, nakatira sa isang marangya at malapalasyong Bahay na parang doghouse lang ang bahay namin kung ikukumpara sa mansion nila. Naging classmate ko siya sa isang subject. At doon ko nadiskubre kong ano ba talaga ako. Dahil sa pagdaan ng mga araw na kasama ko ito , nagulat nalang ako nahuhulog na pala ako dahil subra akong nasasaktan at nagseselos kapag may kasama itong iba. Pero Magkaiba kami ng mundo na dalawa, isang mundong magulo kagaya ng kasarian ko na hindi ko matukoy kong ano. Pero what if na ang pag ibig na aking nadama ay taliwas pala sa kanya. Langit siya at Lupa ako , kaya Hanggang tanaw nalang ako. Dahil ang pag-ibig ko ay hindi niya naman pansin. Dahil ang mata niya sa iba na nakatingin at ang puso niya ay sa iba na nakalaan. Hanggang kailan ako maniniwala sa kasabihan na "Sa Pag-ibig walang mahirap at mayaman And loveWins." Kaya bang Tabunan ng Pag-ibig ang stado namin? What if na ang pinag alayan mo ng iyong puso at kaluluwa ay mayroon malaking bahagi sayong pagkatao? Hanggang saan mo kayang manindigan? Hanggang saan mo kayang lumaban kung alam mong talo kana? Hanggang saan mo kayang sumugal Kung sa Umpisa palang ay Mali na ang lahat? DISCLAIMER: This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. _ All rights reserved. No part of this story may be reproduced or transmitted in any form or by any means electronic or mechanical, including, photocopying, recording, or by any information storage and retrieval system, without the written permission of the author, except where permitted by law."Complete
My Possessive Bully (REPOSTED) (NEW VERSION)
THE BOOK PHOTO IS NOT MINE, CREDITS TO THE RIGHTFUL OWNER SOURCE: Pinterest 𝐒𝐘𝐍𝐎𝐏𝐒𝐈𝐒 Isa lang naman ang pangarap ko. Nais ko lang naman makapagtapos ng pag aaral at tuparin ang mga mithiin ko sa buhay Kung sana nakinig ako kay mama, hindi ko sana mararanasan ang bagay na ito Wala nman akong ginagawa, naging mabait naman akong tao at estudyante ngunit bakit na inaapi ang tulad ko? Hanggang sa dumating sya, akala ko, pag nakilala ko sya, magiging ligtas ako... Pero mali, akala ko sya ang saviour ko ngunit hindi... Isa din pala syang bully na walang ibang ginawa kundi pahirapan din ako... Makakayanan ko pa ba? Kaya ko pa ba? O kakayanin ko ba? Bakit pakiramdam ko nanghihina ako pag nasa tapat o harapan ko sya? Bakit di ko man lang magawang iligtas ang sarili ko? Bakit ba nag paubaya ako? Ayan tuloy, nahulog ako. Nahulog ako sa kanya. At dahil dun ay minahal ko sya. Dapat sinabi nalang nya noong una para hindi ko na kailangan umasa pa. Ano bang dahilan kung bakit ako nahulog sa isang lalaking toh na walang ibang ginawa kundi pahirapan at saktan ang puso ko Pagod na ko! Gusto ko nang sumuko at lumayo nalang sa kanya, pero itong taksil kong puso, nasaktan na nga, kumabog pa! Nakakainis! Ang hirap mag move on sa lalaking toh! Pero bakit ba kase sa t'wing lalayo ako para sa katahimikan, hinahabol nya naman ako at pinapahirapan. (REPOSTED KASE NADELETE KO)Complete
Obsessive Desire (GXG)
"Shhh baby. Don't cry. I told you that escaping here is useless. See? Napagod lang tayong dalawa." malambing na sabi nito habang pinupunasan ang luhang di ko man lang namalayang umaagos na. Bahagya itong lumayo at pinalapit ang tauhan niya. "B-bitawan mo a-ako!" Sigaw ko nang bigla akong binuhat ng tauhan niya. "Hush now my love. I know that you're tired. You're very weak, and on top of that, you're not eating properly." Sabi nito ng may matamis at nakaka akit na ngiti sa labi. "P-please. Let me g-go. Iuwi mo na ako! Ayaw ko nang bumalik sa mansyon na yon. Please! Nag mamakaawa ako! " Pag susumamo ko sa kanya. Ang kaninang nakangiting maamong mukha ay biglang napalitan ng kailan man ay di mo gugustuhing makita. Nakakagulat ang bilis nito sa pag babago ng ekspresyon. "We'll have our conversation at the mansion." mahinahon ngunit kasing lamig pa sa yelong sabi nito. Naramdaman kong may itinurok sakin na injection na tiyak kong pampatulog ang laman. Hindi ito ang unang beses na naranasan ko ito kaya nakakasiguro akong pampatulog ito. Unti unting bumigat ang talukap ng aking mata ngunit bago ako panawan ng ulirat ay narinig ko pa ang sinabi ni Farah. "You're mine and mine alone." ___________________ Hello! I really want to use their TSOU character names but i might get in trouble if I do that. I need to change their names to avoid copyright. Thanks for understanding! A/N: Please read at your own risk.This is my first story. I'm not a professional writer so please do understand if I have mistakes or errors, you are free to correct me guys. Thanks. P.S. Please do not copy or steal my work. It took me a long time to make this.
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
More detailsContent Guidelines