ÖMRE BEDEL (4. Hikaye)
- LECTURAS 5,558
- Votos 571
- Partes 43
Contenido adultoConcluida dom, feb 8, 20269h 26m
On sekizinde hayatı gülücükleri ile dolduran. Ailesinin ufak bebeği dünyalar güzeliydi o. Ta ki evlenene dek. Gülüşleri yüzüne çarpılan her tokat ile silindi gitti. Sırtında parçalanan sopaların, Teninde iz bırakan zincirlerin, güzelim saçlarını okşamak yerine acımasızca koparan ellerin kölesi olduğunda dünyanın gerçek yüzüyle tanıştı.
Biri aşk hikayesi mi dedi?
Bir vakitler gönlüne bahar getiren o kelimeyi tozlu raflara kaldıralı çok oldu Evelyn'in. Aşk Ömre Bedel Değil, Ömürden Ömür Çalandı. Aşk İhanetti, Aşk Acıdan Başka Neydi? Ha Vardı Bir Aşk. O da Evlattan Başka Bir şey Değildi...
Geçmiş evliliğinde onu mutlu eden üç gün vardı. Biri bilmediği evliliğe adım attığı o kara gün, Biri evladını kucağına aldığı gün diğeri ise kocasının öldüğü o kutsal gün. Küçük bir kızken mutluydu Evelyn. Annesinin kaybıyla her şey solup gitmiş inandığı sevdiği her şey gözleri önünde kül olmuştu. Saçı en son ne vakit okşanmış hatırında dahi yoktu. Son altı yıl ömrünün kalanını alıp götürmüştü ondan. Aksi huysuz lanet bir kadına çevirmişti kendisini. Şimdilerde bir oğlu Daniel'e gülümsüyordu bir de dost edindiği sığındığı Leydi Ewans'a. Onu hayata tutunduran başka da ne vardı bilmiyordu. Lakin korktuğu başına gelmişti genç kadının. Ölümüne savaş açtığı püriten cemaati Baronluğun gelecekteki varisi olan oğlunu gerektiği gibi eğitemediğini öne sürmüş kendisini yine aynı görüşten bir adam ile evlendirmeye karar vermiştiler. Kaçarı yoktu şayet bir püriten ile evlenmezse oğlu ağabeyine teslim edilecekti. Sahip olduğu tek şey evladı iken onu kaybetmeyi nasıl göze alsındı? Daniel'den ayrılmamak için önündeki sezonda boy gösterecekti Evelyn. Ağabeyi ve karısından evvel ağına düşürecek dilediğini yaptıracak bir ahmak bulacak bu defa ipleri elinden bırakmayacaktı. Susmayacaktı Evelyn. Bir
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Tenindeki Günah
Karanlık bazen dışarıda değildir insanın içindedir. Alara, her gece aynı kâbusun içinde boğulurken, gerçeğin rüyalar kadar ürkütücü olabileceğini öğreniyor. Çizimlerinde huzur ararken, ellerine sinen mürekkep artık bir sığınak değil, geçmişin izlerine dönüşüyor. Babasının gölgesiyle dolu bir evde, sessiz bir savaş veriyor. Her kelimesi susturulmuş, her hayali yargılanmış bir kız... Ama içindeki ses artık susmak istemiyor. Karanlık onu çağırıyor - belki yok etmek, belki de özgür bırakmak için. Bir gün her şey değişiyor. Bir yabancının sesi, alışık olmadığı bir sıcaklık ve kalbinde uzun zamandır hissetmediği bir titreşim... Belki bu kez kader, sadece acı yazmak istemiyor. Ama aşk, bazen bir kurtuluş değil; yeni bir sınavdır. Ve Alara, karanlığın içinde bir ışık bulduğunda, o ışığın her şeyi yakabileceğini çok geç fark edecek. Karanlık başlıyor ama bu kez içinde bir kalp atıyor.
YAKUT
KARADENİZ VE ASKER KURGUSU!! Bazı insanlar sesini yükselterek değil, gözlerini yere indirerek yaşardı. Yakut, konuşmamayı öğrenmişti. Çünkü her kelime bir tokat gibiydi, her nefes cezasını artırıyordu. Dünyaya sessizce bakan bir çift mavi göz, içindeki fırtınayı anlatmaya yetmiyordu kimseye. Ama karanlık bir hayatta bile, ışık mutlaka bir yerlerden sızardı. O ışık bazen bir bakıştı.. Bir adamın, sustuğu hâlde her şeyi anladığı bir andı.. Kendini yıllarca susmaya mahkûm etmiş bir kızla, konuşmayı unutmuş bir adamın göz göze geldiği o an... Demir Efe Demirci, savaş alanlarından döneli çok olmuştu. Ama bazı savaşlar üniformayla değil, kalple verilirdi. Ve bazı yaralar ilk dokunuşta değil, ilk bakışta açılırdı.. Yakut Nida Sungur'un henüz haberi yoktu... Ama hayat, onu parçalayanların tam ortasında, onu yeniden var edecek bir aşkla bekliyordu... Trabzon'da.
Sessiz Bağlantı TR
Hayat, bazen hiç beklemediğimiz bir anda bizi tanımadığımız yolların eşiğine getirir; geçmişin gölgeleri, kalbimizin derinliklerinde yankılanan arzular ve bastırılmış duygularla yüzleşmeye zorlar. Bu hikaye, iki kadının-Engfa ve Charlotte'un-kaderin sessiz ama güçlü iplikleriyle birbirine bağlandığı, sevgi, kayıp ve yeniden başlama cesaretini buldukları bir yolculuğu anlatıyor. Engfa, geçmişte yaşadığı büyük bir kaybın ardından kalbini yeniden açmaya çekinirken, Charlotte ise hayatı boyunca kurduğu gelecek planlarının beklenmedik bir aşkla altüst olmasına direniyor. Aralarındaki çekim, hem onların en derin yaralarını iyileştiren bir merhem hem de yüreklerinde yeni yaralar açan bir mücadele oluyor. Fakat bazen, sevgi bile yetmeyebilir. Yine de, onları birbirine bağlayan o gizli bağlar her defasında onları yeniden karşı karşıya getiriyor. Bu sayfalarda, aşkın insanı nasıl yeniden şekillendirdiğini, affetmenin ve kendini bulmanın nasıl zahmetli ama özgürleştirici bir süreç olduğunu keşfedeceksiniz. Bu hikaye, ikinci şanslara, geçmişin hayaletlerini serbest bırakmaya ve her şeye rağmen aşka dair... İçinde kaybolacağınız bu yolculukta, Engfa ve Charlotte'un kalp çarpıntılarına ortak olmaya hazır mısınız?Concluida
SAYE
ÖMER ENSAR KARA & EFNAN DEMİR ... Bütün uzvlarım zangır zangır titriyordu. Yağmurun şiddeti o kadar çoktu ki tanelerini her bir zerremde hissediyordum. Gözlerimi kırpıştırdım birkaç kere, o ise sakince beni izliyordu. " Neden veda etmedin? " Uzun uzun baktı bana sonra derin bir nefes aldı ve başını sağa çevirdi. Gözlerini yumdu, gördüğüm görüntü bir şiirin en can alıcı mısrası gibiydi. İçim gitti, ama sustum. Sustum ve yeşilin en güzel tonu olan gözlerini bana çevirmesini bekledim. Kalbimin büyük bir bölümünde bıçak darbeleri vardı ve kalbim her şeye rağmen atıyordu. O bana bakmadıkça bıçak darbeleri usulca bütün kalbimi harmanlıyor beni yavaş yavaş öldürüyordu. Başı bana doğru döndü. Yumduğu gözlerini açtı ve bir cevap alacağıma inandığım için hevesle gözlerine baktım. " Cevabım hiçbir şeyi değiştirmeyecek, Efnan. Senin kızgınlığın geçmeyecek. Çünkü sen kinli birisin. Yaşanılanı unutmuyorsun sonucu ne olursa olsun. Bu yüzden yapma, neden vedasız gittiğimi öğrenmek sana hiçbir şey katmayacak. Birazcık inansam, " dedi hayal kırıklığı ile. " Bir şeylerin değişeceğine birazcık inansam bir dakika düşünmem söylerim. Ama biliyorum değişmeyecek, senin yüreğini benim cevaplarım değil sen soğutacaksın. Çünkü sen hep böyleydin. " Gözlerim dolu dolu baktım. Haklıydı, cevabı benim ona olan kırgınlığımı alıp götürmeyecekti. Ben kendi yüreğimi kendim soğutacaktım. Hep böyleydim zaten. Değil mi? Yutkundum ve hiçbir şey demeden arkamı döndüm. Karanlık sadece gökyüzüne çökmemiş gibiydi. Evlerin çatısına, arabalara, denize ama en çok, en çok benim gölgeme çökmüştü. ...
Karayel Köyü
''Tatlı dile, güler yüze doyulur mu, doyulur mu?'' Allah'ın delisi hep mi beni bulurdu? Yanından geçerken göz göze gelmemize engel olamadım. ''Aşk ile bakışan göze, doyulur mu, doyulur mu?'' Annemin cimciğiyle başımı hemen öne eğdim. Anam kemiklerimi kıracaktı. *********************************************** Nazlı Akay. Henüz çocukken babasının ve ablasının vefatıyla doğduğu şehirden annesinin memleketi olan Karayel Köyü'ne taşınır. Köyünün güzeller güzeli kızı, ismi civar mahallelerin bile iç çekişle söylediği, sadece yüzünün değil kalbinin de güzelliğinden emin olunan Nazlı. Herkesin bildiği ismiyle Güzel Nazlı. Ömer Karadere Bir kez göz göze gelenin ikinci kez bakmaya çekindiği heybetli Ömer. Herkesin saygı duyduğu lafının üstüne laf söylemeye korktuğu, yakışıklılığına rağmen kızların bakmaya çekindiği, korkmalarına rağmen herkesin güvendiği abi bildiği, isminin yanına ''Bey'' konmasına asla izin vermeyen toprak ağası Ömer. Herkesin bildiği ismiyle Delikanlı Ömer. Nazlı için, Deli Ömer. Nazlı için Deli, Ömer
Liliales | Minsung
Liliales Krallığı yok oluşun eşiğine yaklaştığında Bitki Diyarı'nın kralı, son çaresi olarak Tolmei'nin Yıldızı'nın, İnsan Dİyarı'ndan bulunup geri getirilmesini ister. Fakat hesaba katmadıkları bir nokta var: Tolmei'nin Yıldızı, Bitki Diyarı'nı kurtarmak isteyecek mi ki? Renkli saçlı yardımcılar, konuşan ağaçlar ve her an kendisine aşkla bakan bir çift göz, içinde bulunduğu durumu hiç de kolaylaştırmayacak. Kapılar açılır, çiçekler tomurcuk verir ve aşk yıllar sonra karşısına çıkar. Uyarı: tetikleyici unsurlar içerir. Not: Minsung dışında diğer üyeleri içermez. (Yalnızca aklıma onlara uygun bir rol gelmediği için yoklar. Başka bir sebep aramayın.) Kapakta kullandığım görsel bu fic için ilham olmuştu. Görselin renklerini ve efektleri değiştirip düzenledim ama bu sırada orijinal görseli yayınlayan hesabı kaybettim. Bulan olursa bana iletsin lütfen sahibinin hesabını. Aot3'de okumak için profilimdeki linkten ulaşabilirsiniz.
Karanlık bazen dışarıda değildir insanın içindedir. Alara, her gece aynı kâbusun içinde boğulurken, gerçeğin rüyalar kadar ürkütücü olabileceğini öğreniyor. Çizimlerinde huzur ararken, ellerine sinen mürekkep artık bir sığınak değil, geçmişin izlerine dönüşüyor. Babasının gölgesiyle dolu bir evde, sessiz bir savaş veriyor. Her kelimesi susturulmuş, her hayali yargılanmış bir kız... Ama içindeki ses artık susmak istemiyor. Karanlık onu çağırıyor - belki yok etmek, belki de özgür bırakmak için. Bir gün her şey değişiyor. Bir yabancının sesi, alışık olmadığı bir sıcaklık ve kalbinde uzun zamandır hissetmediği bir titreşim... Belki bu kez kader, sadece acı yazmak istemiyor. Ama aşk, bazen bir kurtuluş değil; yeni bir sınavdır. Ve Alara, karanlığın içinde bir ışık bulduğunda, o ışığın her şeyi yakabileceğini çok geç fark edecek. Karanlık başlıyor ama bu kez içinde bir kalp atıyor.
Más detallesPautas de Contenido