KOR

Ertuğrul benim hayatımda hep vardı. Mahallenin herkes tarafından sevilen adamıydı o. Ablamın evinde, kalabalık sofralarda, sokak başlarında... Hep aynı yerde duran, alıştığım bir yüz gibiydi.

Ben ona hiç başka bir gözle bakmamıştım. Ta ki ablamın ağzından sürekli aynı cümleler dökülene kadar.

Önceleri sadece gülüp geçiyordum. Bazense sinir oluyordum çünkü benim için imkânsız görünen bir şeyi durmadan dile getiriyordu.

Ama insan bir kere düşünmeye başlayınca artık eskisi gibi bakamıyormuş.

Bir bakış neden bu kadar akılda kalır?
Bir ses neden durup dururken insanın içine işler?
Yalnızca bir insanla aynı ortamda bulunmak bile neden kalbi böylesine hızlandırır?

Tüm bunları o zaman fark etmeye ve düşünmeye başladım. Ve düşündükçe anladım ki ben, Ertuğrul'a yıllardır yanlış yerden bakıyordum.

Bazı hisler, inkâr ettikçe yok olur sanıyordum ama yanılıyordum. Aksine artık insanın saklanamayacağı kadar büyüyor ve ona kaçabileceği bir yer bırakmıyordu.

ꕤ ꕤ ꕤ

Tüm hakları saklıdır.

Şiddet, argo ve cinsellik barındırır.

Yayım tarihi: 28.05.2026