SAHTEKAR

SAHTEKAR

  • WpView
    Reads 18
  • WpVote
    Votes 3
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Mar 11, 2025
Babaları ünlü Poyraz şirketinin CEOsu olan ikizler, babalarından nefret ediyor ve onu görmek istemiyorlardı çünkü babaları nedeniyle geçmişleri oldukça yaralıydı. İkizler zor bile olsa kendi başlarına geçinerek Teksas Koleji'ne başvurdular ve burs alarak okula katılmayı başardılar. Fakat okulda bir gizem vardı. Okuldaki bu gizli yerlerde neydi? Neden herkes ürkütücü gözüküyordu? Peki okulun popüler grubu da neyin nesiydi? Bunları merak eden kızımız Ahsen hem kardeşini koruyup hem de zorbalıklara, gizemlere, sırlara rağmen ayakta durmaya çalışıyordu. Sizce durabilecek miydi? Tüm bu sırları ve gizemleri siz de merak ediyorsanız bence hemen kitaba başlamalısın. Bekliyoruz... "Burası harika!" dedi Ahsel mutlulukla. Ben ise gözlerini bizden ayırmayan, kendini havalı sanan kişilere kitlenmiş, ne bakıyorsunuz demekle meşguldüm. Gözlerimi deyirdim ve Ahsel'in yanına gittim. "Bak buradan çıkmamız için hiç bir şey geç değil," dedim. O ise çoktan buraya ısınmış gibiydi. "Hayır! Buradan asla gitmem. Seni de bırakmayacağımı biliyorsun." Hırsla gözlerimi devirdim. O sırada yanımıza saçları altın gibi parlayan, gözleri bebek mavisi bir çocuk geldi. Hemen bir adım geriye gittim, Ahsel ise beni korumak istermiş gibi önüme geçti. Çocuk sırrıttı ve bir adım daha attı. "Kolejimize hoş geldiniz ikizler."
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Mafyaymısmıs
  • Sirayet|Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • KORKUT / bxb
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • ALİN | Gerçek Aile

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines