ZERRAK

"Beni gördüğünde gözlerin korkuyla büyüdü. Ama asıl korkman gereken şeyi hâlâ bilmiyorsun."

yaş gününde eve döndüğünde her şeyin değişeceğini bilmiyordu. Ailesi kanlar içinde yerde yatıyordu. Ve o... Siyah maskeli, elinde hançer tutan adam, tam karşısında duruyordu. Onu da öldürecekti. Ama siren sesleri gecenin karanlığını yardı, gölge kayboldu.
O gece her şey kapanmış gibi göründü. Dava kapandı. Deliller kayboldu. Soru sormaya çalışan herkes susturuldu. Ve Piraye anladı: Bunu yapan kişi, sıradan biri değildi.

Yıllar sonra, katilin izini sürmek için ressam olma hayalinden vazgeçti ve bir dedektife dönüştü. Araştırmalar onu karanlık bir ailenin kapısına kadar getirdi. Hiçbir şeyden habersiz, yanlış kişiye güvenmeye başladığında ise gerçeğin keskin bıçağıyla yüzleşmek zorunda kaldı.

Tetiği çektiğinde her şey bitecekti. Ama bazen en büyük hatalar, en büyük doğrular gibi görünür.
Peki, Tetiği çektin kişi gerçek katil mi?

"Benim ellerimdeki boya lekeleri çocukluk hayalimin bir parçasıyken, sen boyaları elindeki kanları örtmek için kullandın. İşte, bu kadar zavallı bir adamsın."