Cicha wojna

Julia miała 12 lat lecz zawsze czuła jakby żyła już 100 lat..
Każdy jej dzień był dla niej walką ale nie o marzenia ,nie o szczęście tylko o przetrwanie..

Jej ojciec był od lat alkoholikiem.Zawsze wracał do domu pijany krzyczał,często rzucał w nią przedmiotami albo podniósł na nią rękę.matka ją się nie interesowała zawsze wszystko było dla niej wszystko ważniejsze niż jej córka ,matka nigdy nie reagowała gdy ojciec ją krzywdził albo nie bywała wtedy w domu.Pracowała godzinami najważniejsze była dla niej kasa znajomi telefon a jak już się odezwała to tylko żeby przypomnieć Julii że „musi być najlepsza „
zawsze jej powtarzała „nie po to się poświęcam żebyś była przeciętna mówiła lodowatym tonem gdy julia przynosiła ocenę niższą niż 5/6
Albo powtarzała „jeśli nie będziesz najlepsza najlepsza ,nikt cię nie zauważy .
Ale Julia nie chciała być zauważona.Chciała żeby ktoś ją ZOBACZYŁ ,nie jako uczennicę ,nie jako grzeczną „dziewczynkę „tylko jako Julie.