DAĞ YOLUNDA

Yas, karanlığın gölgesinde saklanır ve kalbi karanlığıyla ele geçirirdi. Kalbin karanlık bir odasında bir çift göz aydınlığa sebep olabilirdi ve yine aynı gözler, o aydınlığı bu kez kalıcı bir karanlığa boğabilirdi. Karanlığa aydınlığı getiren umut mu olurdu, umutsuzluk mu? Belki de kalbin sahibi, karanlığına aydınlığın gelmesini, zaten karanlıkla ekili olan tarlasına aydınlığı ekerek düzeni bozmasını istemiyordur.

İnsan, karanlığa aitse umutsuzluk, karanlık değil aydınlık olur.