SAUDADE

Her insanın kapanmayan yaraları vardır. Kimi bu yaraları ailesinden alır kimi sevdiğinden. Benimki de Ailem yönündeydi. Tek şansımı, beni seven tek insanı kör bir kurşunla kaybetmiştim. Tek umudum tek duygum olan o kişiyi de kaybettikten sonra tamamen duygusuz gibi yaşamıştım oysa en büyük yaramı kapatmaya çalışıyordum . Kimse bilmiyordu. Kimse bilmeyecekti. Belki bir gün tek bir insan ogrenirdi. Ama o zamana kadar herkes beni duygusuz biri sanmaya devam edecekti . Saudade , anlamını da yaşamasını da babamdan öğrendiğim en önemli şeydi. Bir daha hiç kavuşamayacağını bildiğin kişiye duyduğun özleme denirmiş. Babama da anneme de Saudade duyuyorum .