SARMAŞIK
- Reads 14,116
- Votes 548
- Parts 19
Ongoing
Last published Sun, Mar 1, 2026
"Yanlış Aşk, Karanlık Sır"
Ahsen, askeriyede psikolog olarak görev yapan bir kadın... ama kalbi geçmişin yaralarıyla dolu. Annesini kaybettiği o korkunç geceden sonra, babasının karanlığı hayatına gölge düşürdü.
Savaş, bir asker ve Ahsen'in hayatına ansızın giren gizemli bir figür. Ona yaklaşma sebebi ise aşk değil, çok daha tehlikeli bir amaç: Ahsen'in babasına ulaşmak.
İçinde aşk ve ihanetin, güven ve yalanın harmanlandığı bu hikâyede, Ahsen gönlünü kaptırırken aslında bir oyunun parçası olduğunu bilmiyor. Geçmişin gölgesi, toplumsal tehlike ve kalpten gelen duygular... Her sayfa bir sır, her bakış bir ihanet.
Ahsen'in kalbiyle, Savaş'ın gerçeğiyle ve babasının karanlığıyla yüzleşmeye hazır mısınız?
All Rights Reserved
#840
şehit
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
KARANLIĞIN 2 YÜREĞİ
Masum biri olarak girdiği bu dünyada, şimdi av olmaktan çıkıp avlayan olmanın zamanı geldi. Karanlık planlar, kirli sırlar ve kopmak bilmeyen bir güç savaşı... O, artık kimsenin oyuncağı değil. Bu kez oyun onun kurallarıyla oynanacak.(lütfen kitaba bi şans verin pişman olmayacaksınız🙏🏻)
KURŞUN KALP
KÜLLER VE HAYALLER SERİSİ I ❝Bizi yakan ateş değildi, içimizde biriken küllerdi. Bizi yakan, söndü sandığımız yangınların hâlâ içimizi kavurmasıydı.❞ !!!Küller ve Hayaller serisi, Kurşun Kalp ve Şeytan Üçlemesi'nden bağımsız kurgulardır.!!! 04.02.2025Complete
Damat Kaçırma (Final)
Olaya hiç bu açıdan bakmadım ben. Hayatım boyunca o kadar çok şey kaçırdım ki... Hayaller, dostlar, mutluluklar, güven, aşk, eğlence... Ama bu adam! Kaçırdığım en iyi şeydi.Complete
Bizden Olmaz mı?
İki ayrı dünya, bir tesadüf ve 'bizden olmaz' denilen bir a şk "Sahi, bizden olmaz mı?"
Pembe Düşler Mahallesi
Bir insana ne zaman aşık olursunuz? Çocukken, o gol atmak istediği için onun yerine kaleye geçtiğinizde mi? Yoksa, saatlerce beklediği salıncak sırasını size verdiğinde mi? Hazal, bu sorunun cevabını biliyordu. Fakat cevabı bilmesi gereken kişi, o değildi. * * "Eğer istediğin şeyin peşinden gitmezsen ona asla sahip olamayacaksın. Eğer sormazsan cevap hep hayır olacak. Eğer adım atmazsan, hep aynı yerde kalacaksın."
KALBİME TAHT KUR
Geçmişin laneti bir pranga gibi asıldı genç kadının saçlarına. Geçmişin laneti bir bıçak gibi saplandı genç adamın sırtına. Bir gece yarısı bir kader bağı birleştirirdi iki yaralı kalbi. Yaralı olan yerler, yaralı olan yerlerle sarılırdı. Yara merhem olur muydu başka bir yaraya bilinmezdi ama başkasının yarası, yara olurdu başka bir kalbe. ... -Bu hikâyedeki kişiler ve kurumlar hayal ürünüp olup içerisinde yetişkin içerikler bulunmaktadır.
AKÇA
Akça, dünyaya olan güvenini çoktan yitirmiş bir kız. Kartal ise geçmişin gölgesinde ruhu kabuk bağlamış bir adamdı. İkisinin yolu bir yolun ortasında kesişti; o yol, onların başlangıcı oldu. ••• "Bir daha yüksek sesle konuşmak yok, tamam mı?" Sesinde, normalde ona hiç ait olmayan yumuşak bir tını vardı. Yutkunmamak için kendimi zor tuttum. "Niye ki?" demeden edemedim. Merak ediyordum; benim ondaki yerim neresiydi? "Sesinin kısılmasını istemiyorum Akça." "Niye?" dedim tekrardan. Sinirlenmesini bekledim ama o, soruma sakince cevap verdi. "Senin sesini duymam gerekiyor." "Niye?" Sabır diler gibi başını iki yana salladı. Yüzünü yüzüme yaklaştırıp gamzelerini göstererek gülümsedi. "Çünkü sesin bana huzur veriyor." 
Boynumda Asılı Geçmiş
Suratımdaki eğlence de bittiğinde artık tamamen ciddiydim. "Birkan..." seslendiğimde yavaşça bana baktı. Gözlerindeki o boşluk, neye uğradığımı şaşırttı. Sanki ne demiştim onu da anlamadım ama düzeltmem gereken bir şey olduğunu biliyordum. "Ben öyle demek istemed-" "Tam olarak öyle dedin. Ben sana yardım edeceğim dedim, arkandayım dedim. Sen dalga geçtin benimle!" Sözümü sert bir sesle kestiğinde donup kaldım. Belim, bacağına temas ediyordu. Ben rahatsız olmadım ama sanırım o oldu çünkü benden öte tarafa kayarak temasımızı kesti. Ben öyle bir şey demek istememiştim ona. Nasıl laftı öyle? Arkamda olduğunu, yaptığı yardımları nasıl görmezden gelebileceğime inanıp bunu düşünebilirdi? "Şaka yapmıştı-" "Her şakanın altında bir gerçek vardır dimi?" Beni afallattı. Asla öyle bir şey düşünmemiştim. Kafamı iki yana salladım çünkü artık konuşmama bile müsade etmiyordu. Gözlerini bir saniyelik bana değdirip hemen çektiğinde nefesimin kesildiğini hissettim. Göğsüm sıkışmaya başladı... Bu kadar saçma bir şaka nasıl olur da buraya gelebilir anlam veremiyordum çünkü Birkan, olgun bir adamdı. Bazı şeylerin şaka olup olmadığını bilip ona göre yargılayabilecek kadar akıllıydı. Lakin şu an korkunç bir gerilik yaşıyordu zekasında. Elimi uzatıp yüzüne dokunmak istedim. Kafasını yana çekerek elimin havada donup kalmasına sebep oldu. "İstemiyor musun beni? Sadece küçük bir keli-" gözleri bir anda bana döndü. İlk defa bu kadar değişik bir ifade gördüm gözlerinde. Sadece onu da görmedim, başka bir şey daha belirdi ama hemen gitti. Dudaklarından aniden çıkan tiksinti dolu ifadeyle kalp krizi geçireceğimi sandım. "Git!" İkimiz de aynı anda donduk.
KÜL VE KÖK
"Bazı savaşlar mahkeme salonlarında değil, karanlıkta verilir." Bars... Lakabı Kuzgun olan; adı askerî raporlarda sadece ölü bilinen biriydi. Ama kalbini savaş meydanında bıraktığı o gecenin şafağında, karşısına hayatının en büyük imkansızı olan hainin kızı çıktığında, oyunun bütün kuralları bozulacaktı. Efnan Sare Alaca... Asil bir ailenin gölgesinde büyümüş, geçmişi sırlarla örülü genç bir avukat.Babası bir hain olarak anıldığında, Efnan'ın da adı sessizce yargılanmıştı. O günden sonra eski hali kalmadı. Çünkü bazı gerçekler insanı yakar. Ve bazı yangınlar geride sadece kül bırakır. Kuzgun ve Anka Biri küldü; dokunulduğunda dağılan.Diğeri köktü; koparılsa da toprağa tutunan. Kül rüzgâra karışmaya hazırlanırken, kök onu toprağa bağladı. Ama bazen kök de yanar. Ve bazen kül, sandığından daha güçlüydü. Çünkü her Anka, Kendi küllerinden doğar.
TOZLANMIŞ SEVDA
"Geçecek mi peki?" Diyebildim yalnızca hafif çıkan sesimle. Yüzüne bakmak istemiyordum çünkü eğer bakarsam, gözlerinde duymaktan korktuğum cevabı görmekten çekiniyordum. "Geçmeyecek," dedi dudaklarından dökülenlerin yüreğimi bin bir parçaya ayırdığından habersizce. "Ama alışıyor insan." "Sen alıştın mı?" Dedim. "Alıştım." Dedi. "Nasıl peki acıya alışmak?" Bir süre öylece gözlerime baktı. O an anlamıştım. Gözleriyle konuşup anlatmaya çalışmasını gerektirecek kadar zordu belki de onun için sorduğum sorunun cevabı. Gözlerinin çırpınışına daha fazla dayanamayıp önüme döndüğüm sırada aramıza bıçak gibi saplanan gerçek dudaklarından dökülüverdi. "Ölüm gibi." Acı biz gibiydi demek ki...
Masum biri olarak girdiği bu dünyada, şimdi av olmaktan çıkıp avlayan olmanın zamanı geldi. Karanlık planlar, kirli sırlar ve kopmak bilmeyen bir güç savaşı... O, artık kimsenin oyuncağı değil. Bu kez oyun onun kurallarıyla oynanacak.(lütfen kitaba bi şans verin pişman olmayacaksınız🙏🏻)
More detailsContent Guidelines