The Diary Of The Past

Ang lumang bahay sa Cavite ay tila isang buhay na alaala ng nakaraan. Ang bawat pader ay may bitak, na parang mga pilat mula sa mahigit isang daang taong kasaysayan. Ang malalaking bintana nito ay may mga kurtinang yari sa manipis na tela, bahagyang inuuga ng marahang simoy ng hangin. Sa loob, ang amoy ng lumang kahoy at papel ay bumabalot sa buong bahay, nagbibigay ng pakiramdam na bawat sulok ay may kwentong nais muling isalaysay.

silid ni Lola Gregoria

ay hindi naiiba. Ang sahig ay gawa sa makintab na narra, na umuugong sa bawat hakbang. May isang antigong aparador sa tabi ng bintana, ang salamin nito'y bahagyang may kupas na, waring taglay pa rin ang repleksyon ng nakaraan. Sa gitna ng silid ay isang lumang kama na may puting kulambo, lumilikha ng aninong gumagalaw sa liwanag ng papalubog na araw.

Ngunit ang pinaka-kapansin-pansin ay ang maliit na nightstand sa kaliwa ng kama. Dito nakapatong ang isang **diary, mukhang pagod na sa paglipas ng panahon, ang takip nitong balat ay may mga gasgas at luma na ang panali. Ang sulat-kamay sa unang pahina ay medyo kupas na, ngunit malinaw pa ring mababasa-**Disyembre 23, 1854.

Habang lumalalim ang gabi, tila mas lumalakas ang presensya ng silid. Parang may malamig na hangin na dumaan sa batok, at may kung anong bulong na hindi ko matukoy kung guni-guni lamang o isang boses mula sa nakaraan.