KIYI ŞERİDİ
- reads 65
- Stemmen 8
- Delen 4
Lopende
Laatst gepubliceerd vri, jun. 26, 2026
Aynadan son kez kendime bakarak gülümsedim. Birazdan yüzünün alacağı ifadeyi çok merak ediyordum. Çünkü defalarca dile getirerek istediğini belli etmesine rağmen gıcıklık yaparak hiç giymemiştim.
Kapıyı açtım ve salona doğru yürüdüm. İçerisi loş ışık altında karanlıktı. Omzumu kapı pervazına yasladım ve kollarımı göğsümde birleştirerek kanepede oturan heybetini sevdiğim adamı birkaç saniye izlemeye karar verdim. Kalbimdeki yeri çok büyüktü, bu büyüklüğü hiçbir kelime tanımlayamazdı.
Televizyon açık olmasına rağmen telefonuna gömülmüştü. Muhtemelen oyun oynuyordu. Heyecanımı daha fazla dizginleyemeden bir adım attım.On metre öteden kokumu alarak yanına geldiğimi anlayabilen adam elbette adım sesimle direkt başını kaldırıp bana baktı.
Lacivert fırtınaları baştan aşağı beni süzdü. Üstümdekine uzun süre bakarken derince yutkundu. Yüzüne ağır ağır yayılan şaşkınlık beklediğim ve keyfimi yerine getiren bir görüntüydü.
Tekrar yutkundu. Elindekini telefonu koltuğa koyarken dudaklarını yaladı. Tam konuşacaktı, vazgeçerek yine yutkundu. Kendimi tutamadan güldüğümde bu sefer de gülüşüme baktı.
"Yavrum..."
İçim sıcacık oldu. "Canım..." Dedim 'm' harfini uzatarak.
"Çok güzel olmuşsun bebeğim," dedi şefkatle. Ayağa kalktığında kıkırdamadan edemedim. Tahmin ettiğimden daha mutlu olmuştu. Kalbim fazla aşktan yanardağ misali patlayacaktı.
Yanına ilerledim. "Ben umudu, sen inadı sevgilim," dedim önünde durarak. Başımı kaldırdığımda şaşkınlığından sıyrılarak yerini gülümsemeye bıraktığını gördüm. Gamzeleri iş başındaydı. Belimden tutarak beni kendine çektiğinde bedenlerimiz birleşti.
"Peki ya sevdası?" Diye fısıldadı dudaklarıma doğru. Kollarımı boynuna doladım ve sımsıkı sarılırken ferah kokan boynunu öptüm. Kulağına "Biz başlı başına koca bir sevdayız diğer yarım,"
Alle rechten voorbehouden
#141
kin
Word lid van de grootste verhalengemeenschapOntvang persoonlijke verhaal aanbevelingen, sla je favorieten op in je bibliotheek en geef commentaar en stem om je gemeenschap te laten groeien.
Je bent misschien ook geïnteresseerd in
Karanlığın Tutsağı (Düzenlendi)
(Düzenliyorum arkadaşlar ilk kısımda düzenlendi yazmayan kısımları okumak için bekleyin, en kısa sürede düzenlemeleri bitireceğim.) GÖRÜLMEMESİ GEREKEN ŞEYLER... "Neden beni izliyordun?" "Seni izlemiyordum. Neden bahsettiğini bilmiyorum." TEHLİKELİ OYUNLAR... "Ha! Bu arada, bir daha ki sefere anahtarı daha güvenli bir yere koymalısın." KORKU DOLU ANLAR... "Korkuyorsun." Dedi sakince kollarını göğsünde birkeştirirken. "Ne?" Diye sorduğumda tekrar arabaya yaslanıp yüzümü inceledi. "Korkak değilim dememiş miydin? Bende diyorum ki korkuyorsun. Az önce söylediğin kelime tam olarak kaçmıyorumdu fakat o kaçamıyorum olacak. Etrafın sarıldığı için kaçamıyorsun ve bu yüzden korkuyorsun." PİŞMANLIĞI EN DERİNDE HİSSETMEK, "Zamanı geri alamazsın tamam mı?!" "Aksini iddia etmedim zaten!" BU KADAR CAN YAKABİLİR Mİ? "Ne halde olduğumu görmüyor musun?" "Sen beni gördün mü ki?" YAPILAN HATALAR DÜZELTİLEMEZLER, "Elimde hayatım diyebileceğim bir yaşamım yok! Kendi hayatımı sahiplenemiyorum bile!" YAPILAN HATALAR GERİ ALINAMAZLAR, "Yaptıklarını düzeltemeyeceksin... İnsanların hayatları birer yapboz parçasından ibaret değildir. İstediğinde bozuk istediğinde onaramazsın!" YAPILAN HATALAR SADECE UNUTTURULMAYA ÇALIŞILIR, "Her şeyi unutacaksın! Şimdi!" SÖYLENEN YALANLAR BİR YARA OLARAK KALIR, "Onlar bana yalan söyledi! Güvendim, inandım! Bilinmezliğin ortasındayken karanlığın içinden elimi uzattım. Tuttaklarını sandım ama yaptıkları tek şey itmekmiş. Ve ben bunu göremedim! Anlıyor musun? Göremedim!" VE HİÇBİR ŞEY ESKİSİ GİBİ OLMAZ... "Ben artık kendimi tanıyamıyorum. Ben kimseyi tanıyamıyorum..." KARANLIĞIN TUTSAĞI. Şeyma Daldallı...Compleet
SAFİR
Bir cennetti düşünü kurduğum, Bir cehenneme verildiğimde. Düğün gecesi vurulan kocamın yerine kardeşine verildiğimde başladı benim kıyametim. Boran Safir, cennetime cehennem gibi sarıldı.
Çile
-TAMAMLANDI- Ellerini öpüyorum ve yavaşça bornozunu omuzlarından sıyırıyorum. Beklediğim gibi bir göğsü yok. Sol göğsünün olması gereken yerde bir yara izi var.... Karşımda kanseri yenmiş genç bir kadın var. Yaşadıklarını yok saymak onun için ne çok zor olmuştur. O tir tir titrerken gözlerimin dolmasına engel olamıyorum. Yavaşça eğiliyorum... kalbinin üzerine yanan dudaklarımı bastırıyorum. Önce irkiliyor sonra ne yaptığımı anlayınca tekrar ağlamaya başlıyor. Yeniden bir öpücük konduruyorum. Sonra bi tane daha... Yarasından öpüyorum onu. Utandığı noksanını seviyorum. Ruhunu iyileştirmeye bu noktadan başlamalıymışım belki de... Hıçkırarak ağlamaya başlıyor, başını alıp göğsüme bastırıyorum, bana sımsıkı sarılıyor. "Benim de şimdi canım yandı Nurefşan.... Sen göğsün için ağlıyorsun ama ben... benim kalbimi söküp aldılar sanki. Senin ne acılara katlandığını düşündükçe kafayı yiyecek gibi oluyorum. "Compleet
YÜREĞİMİN YÜRÜDÜĞÜ YOL
Sahipsizin kaderi olmaz, mezarı olur, yatağı olur, hizmetini gördüğü çatısı olur ama ne evi ne de anlayanı olmazmış. Ben daha çocukken elimden aldılar oyunumu. 14 yaşında gelin oldum, ellerime kına değil çaresizlik yakıldı. Kocam dedem yaşındaydı, ona eş değil, hizmetçi oldum. Şimdi o da yok. Toprağa karıştı. İnsan der ki; 'bitti, özgürsün.' Ama değil. Ben ölmesin diye çok dua ettim, gölgesi yetiyordu, o gitti ya şimdi bana nefes bile çok görülüyor. Çocuklarım var, onların gözünde anne olmak isterken, herkes beni yeniden bir adamın koynuna sürüklemek istiyor. Ben ne zaman kendi hayatımı yaşayacağım? Ben ne zaman birinin karısı değil de sadece ben olacağım? Çaresizim, çünkü sustukça üzerime çöküyorlar. Bağırsam ayıp derler, kaçsam günah derler, susarsam ölürüm. Bir gün, bir gün sadece adımı söylemek istiyorum: Benim adım kadın. Benim adım anne. Benim adım özgürlük. Ama bugün yine onlar karar veriyor, benim adım köle ve ben yine susuyorum."
Eylül (Tamamlandı)
Her hikaye mutlu sonla bitmez ! Amansız bir hastalık,iki insan,yakıp kavuran bir aşk hikayesi...Biraz dram,biraz romantizm...Compleet
YETER Kİ SEV
⚜️ Henüz yirmi yaşında olan Heves, ileride hayatın kendisine neler getireceğini bilmeden yaşamaktadır. Ta ki Evrenle tanışana kadar... Evren yaşadığı her şeyi ardında bırakarak, kendisi de ileride hayatın neler getireceğini bilmeden iki yıldır yaşamakta olduğu yurtdışından kesin dönüş yapmıştır. Birbirleri ile tanışmalarının sonucunda Evren kendi karmaşıklığını ve belirsizliğini sorgulayacakken Heves ise onun karmaşıklığının ve belirsizliğinin içinde kendisini sorgularken bulacaktır... Yayınlanma Tarihi: 29.07.2024
BEDEL - Azrail'in Gölgesi (Seri 1/3)
Duyuyor musun? Sallamayı bıraktığın beşikte ağlıyor ölüm. (Bölüm sayısı sizi korkutmasın, iki seri (1 ve 3) aynı hikâyede yayınlanıyor.) 1. Seri Ölümün Elçisi 3. Seri Azrail'in Gölgesi bu serinin içinde yayınlanmaya devam ediyor. Cennetten cehenneme kovulan bir melek ve ona aşık olmak üzere olan bir zebani. Ölüm emri verilen bir masumiyet ve onu ilk kez gören ölüm meleğinin emre ihaneti. ''Öyle bir Kara ki; Siyaha İhanet! Söylesene, sen kötülüğün hangi tonusun?'' O, geçmişinin tuttuğu bir kiralık katildi. Ve geçmişi; 'Hesabını sor.' diyordu. 'Canının yanması dininceye kadar, hepsinin canını al!' Yağız Kara, beklediği yılların acısını almaya geliyordu. Ama habersizdi, onu bekleyen tüm planını değiştirecek biriydi. İçinizi ürpertecek kadar gizemli olan bu adam, tek bir amaç güdüyordu. Hayatının tek bir amacı vardı ve bu amaç birçok kişiye mezar olacaktı. Dar bir sokakta buluşan o gözler, onun kalbini yerinden oynatacak kadar, daha önce hiç hissetmediği kadar sıcak gelmişti ona. Kendinden bir haber olan o genç kızın karşısında beklediği dakikalar ona asırlık gelmiş, çok kısa bir süre içinde olsa hissetmişti; o çok özlediği ılık esintiyi. Kalbine değen bu ılık esinti kızın bindiği o mavi araçla buzdan kazıklara dönmüş, kalbine saplanmıştı. Ve genç adam uzun bir zamandan sonra ilk defa hissettiği bu sıcaklığı unutmayacaktı, kalbine saplanan ılık rüzgarın buzları eriyerek kalbine akacaktı. Ve o benimsediği soğuğu yaşarken, kalbi yanacaktı. ''Cehennemime hoş geldin, çocuk.'' İlk yayınlanma tarihi: 24 Mart 2015 © Tüm Hakları Saklıdır. Kopyalanıp, üzerinde başka bir işlem yapılamaz.
Vazgeç Kalbim
İhanetin gölgesinde yaşanan bir aşk... Gerçek aşkı bulduğunu sanan bir kadın. Ve intikam yemini etmiş bir adam. Aşkın insanı sadece bir defa bulduğuna inanan herkesi derinden sarsacak bir hikaye...Compleet
MASUM AŞK
Masum Aşk İki insanın karşılarına çıkabilecek zorluklar ve bu zorluklarla baş etmeye çalışmaları. Adem'in yasak meyve yemesi gibi, yasak olana karşı çekilmesine engel olamıyordu. Masum bir güzellik ve o güzelliğin değerini bilebilecek iki adam. Peki hangisi gerçekten değerli olanı hak ediyordu? Yada iki taş arasında kalan kızın kalbini en çok kim kıracaktı. Asya ve Melih! İkisi de zor bir hayatın içinde güçlü kalmaya çalışırken birbirine destek olabilecekler miydi? Ya Mustafa? O karısının değerini bilebilecek miydi? Üzgünüm Sana Aşık Oldum hikayesinde karşılaştığınız Melih ve Asya'nın hikayesi. Ancak Orada ki Mustafa adını Mete olarak değiştiriyorum! Umarım hikayemi beğenirsiniz.Compleet
BERCESTE
Ben öznelerini kaybetmiş çölde bir bedevi, Mecnun'un esarete düştüğü o çölde, şiir yazan uhrevi. Sararmış kağıt parçalarına tutunur sevdiceğimin elleri, Damarlarımda yol alır harita misali gözleri. Sen ki şiirlerime kan gülleri tutuşturmuş merhametsiz sevgili. Bir şiir senle açar, Bir şiir senin gül dikenlerinde solar.Compleet
(Düzenliyorum arkadaşlar ilk kısımda düzenlendi yazmayan kısımları okumak için bekleyin, en kısa sürede düzenlemeleri bitireceğim.) GÖRÜLMEMESİ GEREKEN ŞEYLER... "Neden beni izliyordun?" "Seni izlemiyordum. Neden bahsettiğini bilmiyorum." TEHLİKELİ OYUNLAR... "Ha! Bu arada, bir daha ki sefere anahtarı daha güvenli bir yere koymalısın." KORKU DOLU ANLAR... "Korkuyorsun." Dedi sakince kollarını göğsünde birkeştirirken. "Ne?" Diye sorduğumda tekrar arabaya yaslanıp yüzümü inceledi. "Korkak değilim dememiş miydin? Bende diyorum ki korkuyorsun. Az önce söylediğin kelime tam olarak kaçmıyorumdu fakat o kaçamıyorum olacak. Etrafın sarıldığı için kaçamıyorsun ve bu yüzden korkuyorsun." PİŞMANLIĞI EN DERİNDE HİSSETMEK, "Zamanı geri alamazsın tamam mı?!" "Aksini iddia etmedim zaten!" BU KADAR CAN YAKABİLİR Mİ? "Ne halde olduğumu görmüyor musun?" "Sen beni gördün mü ki?" YAPILAN HATALAR DÜZELTİLEMEZLER, "Elimde hayatım diyebileceğim bir yaşamım yok! Kendi hayatımı sahiplenemiyorum bile!" YAPILAN HATALAR GERİ ALINAMAZLAR, "Yaptıklarını düzeltemeyeceksin... İnsanların hayatları birer yapboz parçasından ibaret değildir. İstediğinde bozuk istediğinde onaramazsın!" YAPILAN HATALAR SADECE UNUTTURULMAYA ÇALIŞILIR, "Her şeyi unutacaksın! Şimdi!" SÖYLENEN YALANLAR BİR YARA OLARAK KALIR, "Onlar bana yalan söyledi! Güvendim, inandım! Bilinmezliğin ortasındayken karanlığın içinden elimi uzattım. Tuttaklarını sandım ama yaptıkları tek şey itmekmiş. Ve ben bunu göremedim! Anlıyor musun? Göremedim!" VE HİÇBİR ŞEY ESKİSİ GİBİ OLMAZ... "Ben artık kendimi tanıyamıyorum. Ben kimseyi tanıyamıyorum..." KARANLIĞIN TUTSAĞI. Şeyma Daldallı...
Meer detailsInhoudsrichtlijnen