Avenoir - Dilrubaengin - Wattpad

Story cover for Avenoir by anemonmusunsen54

Avenoir

anemonmusunsen54

Reads 38,435
Votes 1,185
Parts 25

Reads 38,435
Votes 1,185
Parts 25

anemonmusunsen54

aksiyon avenoir darkromance dilrubaengin kimya romantik örgüt

"Kalemimden hiç mi neşe damlamaz hep mi gözyaşları reva görüldü satırlarıma diye düşünürdüm.Sonra anladım ki insan yüzünde tebessüm oluşturan hisleri tatmadan yazamıyor o hisleri,bilmiyor çünkü...Gitmediğin bir şehrin meydanını tarif edebilir misin?Hiç yemediğin bir yemeğin tadını bilebilir misin?Sevilmeyi hiç tatmadan onu yazabilir misin?Benim kalemimden yalnızca sevmek dökülürken,sevilmenin boynu hep bükük.Yürüdüğüm yollara dökülen güller değil,gözyaşlarımın olduğu mendiller."

Bizi aynı mahallede büyüyen çocukluk arkadaşları zannediyorlar oysa ki;
Birimiz Delik'in lideri
Birimiz kafes dövüşçüsü
Birimiz biyolojik silah uzmanı
Birimiz kimyasal silah uzmanı
Birimizin soyu hepimizden koyu
Ama burası bir maskeli balo ve biz ise onun sahte yüzleriyiz...
Avenoir evrenine hoş geldiniz,burada geçmiş;aslında hiç geçmemiş.


Yayınlanma tarihi: 26.03.2025
Tüm hakları saklıdır.All Rights Reserved

aksiyon avenoir darkromance dilrubaengin kimya romantik örgüt

Table of contents

25 parts

Sign up to add Avenoir to your library and receive updates

or

Content Guidelines

You may also like

𝖢𝖠𝖭𝖧𝖨𝖱𝖠Ş •𝖣İ𝖫𝖣𝖠𝖱•(AŞİRET +18) DÜZENLENİYOR.... by Sevval_Alpar01

"O silahı elinden indir!" dediğimde, yan duran vücudunu ağır ağır bana doğru çevirdi ama o silah abimin alnına daha da bastırıldı. Yüzündeki sinsi tebessüm meydandaki herkesin yüreğini sıkıştırıyordu. "Yoksa?" diye soruşu, meydandaki bütün insanları endişelendirmeye yeterdi. Kalabalığın nefesi bir anlığına tutulmuş gibiydi. Çenemi herkesin inadına dikleştirip, gözlerimi onunkilere kilitledim. "Yoksa sana yemin olsun! Bu meydanı kanınla yıkarım!" diye bağırdım. Sözlerim gökyüzüne çarpıp geri indi, meydanda taş kesilmiş onlarca insanın üzerinde yankılandı. "Efsun!" diyen abime bakmadım. Gözlerim, kanla kaplanmış yüzüne kayacak olursa gardımın düşeceğini biliyordum. Onun bitap nefesi bile içimdeki öfkenin dengesini bozabilirdi. "Demek kanım ile yıkarsın ha!" dediğinde, fısıltısı bile meydanı inletti. Sanki rüzgar, sesi alıp bütün taş sokaklara taşıdı. Kalabalık tek bir ağızdan derin bir nefes aldı, kimse kıpırdamaya cesaret edemedi. "Azad ağa, yaparım bilirsin! Bu seni ilk vuruşum olmaz!" deyişimin ardından kaşları çatıldı. Çelik gibi bakan gözleri bir anlığına karardı. O an kalabalıktan birkaç kişi korkuyla geriye doğru koştu; ayak sesleri taş zeminde yankılandı. Koskoca Mardin! Her taşında kanın, her sokağında intikamın yankılandığı o şehir... En iyi o bilirdi; yıllar önce nasıl AZAD KARAASLAN'ı gözümü bile kırpmadan vurduğumu. O gün güneş batmamıştı sanki, Mardin yasa bürünürken Diyarbakır'da zılgıtlar eşliğinde birçok kapıda düğün yapılmıştı. Gözyaşı ile kahkaha aynı anda yükselmişti gökyüzüne. Ben, EFSUN ŞANLI... Yıllar önce babamın kanını akıtan adamın kanını bu meydanda dökmüştüm. Zerre korkmadan, zerre aşkımı aklıma getirmeden. O an kalbimde ne kadınlık ne merhamet kalmıştı; sadece intikamın soğuk ve keskin tadı vardı.

ꜱᴇꜱꜱɪᴢ ʏᴀɴɢıɴ by gul0o_808

Bir ev... Bir sır... Ve yanlış kalbe atılmış bir adım. En yakın arkadaşının evinde büyüyen genç bir kız, yıllar sonra o evin içinde en büyük sırrını saklamak zorunda kalır: Kalbi, arkadaşının babasına aittir. Masumiyetle başlayan duygular, zamanla sessiz bir yangına dönüşür. Dostluk, aile, güven ve ihanet arasında gizli bir sınır çizilir. Ve o sınır her geçen gün biraz daha silikleşir. Bazı sırlar söylenmez. Bazı yangınlar ise, gizlice içten içe yanar...

DAĞILAN MÜREKKEPLER by berraaland

Afel büyük bir intikam arzusuyla hayatının en kritik kararını vermiş, çocukluğunu paylaştığı ve derinden gelen bir bağla tutunduğu kızı geride bırakırken zorlanmıştı. Kızın on sekizinci yaş gününde tekrar karşısına çıktığında paylaştıkları anılar boyunca zamanla değişen duygularına bir cevap bulmuştu. Afel , Eflin'i öptükten sonra tekrar kaybolduğunda Eflin için hayat bir öncekinden daha da zor olmuştu. Kendisini bırakıp giden arkadaşı için içinde hissettiği boşluk daha da büyümüştü. Çünkü giden arkadaşı değildi artık. Kader onları tehlikeli bir bölgede tekrar karşılaştırdı. Bir muhabir ve bir askerin hikâyesi. Tehlikeli, tutkulu ama imkânsızlarla dolu. - "Dağılan mürekkepler gibiydik biz, aynı satırda başlayıp farklı cümlede biten."

PATHEMA by revinaquill

Üç kez üniversite sınavından geçemeyen Alaz'ın hayatı altüst olur. Sevgilisi onu "cahil" diyerek terk eder. Babası ise onu şehirden uzak, eski bir hayvan barınağına gönderir. Her şeyin kötü gideceğini düşünse de burada, hayatının aşkıyla karşılaşır. Geceleri duyulan bir ıslık, kaybolan eşyalar, kendi kendine açılan kapılar... Ve hepsinin merkezinde, kimsenin açıklayamadığı şekilde davranan bir köpek: Pati. Barınağa yeni gelen Alaz, eline geçen gizemli bir sembolle birlikte geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalırken; stajyer Lara, Pathema'da olup bitenleri anlamaya çalışırken bilmediği bir gerçeğe giderek daha fazla yaklaşıyor. Pathema'da her gölgenin ardında bir iz, her sesin arkasında yarım kalmış bir hikâye var. Ve bazı sorular, cevaplandıkça daha da karanlık hâle geliyor. Pathema'da, sevgi ve gizem iç içe.. Cesaret edebilecek misin?

VADELYAN by yazalven

"Ateşin içine girdiysen, yanmayı bileceksin." ... Bir taht ve iki kanlı soy. Vadelyan'lar ve Alivyan'lar. Bir savaş... Kazananı yok, kaybedeni çok. Ateşe atılan o ilk adımdan sonra hiçbir şey aynı kalmayacak. "Şahın devrilişi bütün savaşı başlatır. Ruhu buzdan kız, hayatını cehenneme çevirecek o adamla karşılaşır." VADELYAN.

SAVRAN by orvelysa

❝ Zorbalığın altında ezilen her kalp, bir gün zorba olmaya mahkumdur.❞ Taşınmaları sebebiyle yeni okuluna nakil olan Nihle, ünü yüzünden Umay'ın hedefi hâline gelir. Umay parıltısını paylaşmak istemez; böylece zorbalık başlar. O gün Nihle, Umay'a tek bir cümle kurar: "Eğer bugün beni öldürmeyi başaramazsan, sıra bana geçtiğinde ben seni öldürürüm." Aylar sonra roller tamamen değişmiştir. Av olan Nihle, acımasız bir avcıya dönüşmüştür. Her şey Nihle'nin planladığı gibi ilerler. Ta ki bir sabah, haberler tüm okulu sarsan bir cümleyi duyurana dek: "Umay Savran, okuduğu lisenin deposunda ölü bulundu." Nihle'nin 3 ay önce ettiği o tehdit, şimdi boynuna urgan; yaptığı zorbalıklar ise ayaklarının altına sandalye olmuştur. Ve o sandalyeyi itmek için okula nakil olan birisi vardır: Asil Yalkı Savran. Ve asıl soru: Umay'ı öldüren gerçek katil kim? - Uyarı: Bu kitap; fiziksel ve psikolojik şiddet, manipülasyon, baskı, güç çatışmaları, haksızlıkların olduğu adaletsiz bir okul ortamı ve yoğun zorbalık unsurları içerir. Anlatılanlar, şiddeti veya zorbalığı özendirici değil; aksine, bu durumların olumsuz sonuçlarını göstermek amacıyla işlenmiştir. Kitapta geçen tüm kurum adları, karakterler, olaylar ve mekânlar tamamen kurgudur; gerçek kişi, kurum veya olaylarla herhangi bir bağlantısı yoktur. Noyan Serisi I.

ŞAFAK VAKTİ by __Vesperaa__

Meyra'nın babası şehit düştükten sonra annesi ile memleketine döner. Onu neler bekleyeceğinden habersiz, yıllar sonra çocukluk arkadaşı olan Ömer'in görev yaptığı yere öğretmen olarak atanır.

KAYIP RUHLAR RESİTALİ by retrolenoir

Her beden, bir gün kendine ait olan ruha dönecektir. Denilene göre, her insan, bir ruh ve bedenden ibarettir. Eğer doğru kişiyi bulduysan, o ruh sana aittir. "Her ruh, bir gün bedenine döner."

Kalbe Zarar by Mavide0birgun7

Annesi ile küçük bir köyde yaşayan 17 yaşında Arin, bir gün annesini bir yangında kaybeder ve bir başına kalır. Köylü kızı evlendirmeye karar verir. Ağalardan birisi kızın yaşlı bir adamla evlenmesine göz yumamaz ve oğlu ile evlendirir. Kapak tasarımı @paralevm

Deniz Feneri by yazelimm

İçinde beslediğin,yeniden ve yeniden inşa ettiğin cehennemde gün gelecek kapılarını kıracak bir canavar. Göğüs kafesinin içinde ki herkese atılacak. Acıyacak,kanayacak,kanayacak.. canavar diyeceksin ama kim canavar? Kim can alan? O kafeste mezar yaptıklarını bile hortlatacak ve en çok yaralanan,en büyük hasarı yine kendi kendine veren sen olacaksın. "Canavarlar her zaman yatağının altında olmaz kızım. Bazen bir nefes yanında olabilir" Küçük Akçalı babasıyla arasında ki mesafeye baktı. "Sen canavar değilsin ki." Yüzünde ki gülüş hiçbir şeyden henüz anlamayan bir çocuğun gülüşüydü. "Ben canavarım Balca. Neredeyse herkesin içinde ki cehennemin sebebi benim. Cehenneme sebebiyet olan bir adam... Canavardan başka hiçbir şey olamaz." Balca Akçalı 17 yaşında doğum gününü kutlamak için çıktığı Trabzon yolunda ailesini bir trafik kazasında kaybeder. Bunun bir suikast olduğundan emin olan Balca bunun nedenlerini araştırmak için babasının kurduğu örgüte geri dönmek ister. Daha tüm bunları sindiremeyen Balca Akçalı bir yıl geçmeden de abisinin bir suçtan hapis cezasına çarptırıldığını öğrenir. Bütün bunların gerisinde annesiyle yalnız kalan Balca,intikamı bir kenara bırakmak ve annesinin yanında olmak zorundadır. Abisinin izinden giderek askeriyeyi kazanır. Teğmen olarak okulundan ikincilikle mezun olur fakat mesleğini yerine getirmez. Abisi 4 yılın sonunda hapishaneden çıkıyordur ve intikam kapıyı çalmıştır... Abisiyle beraber örgüte dönen genç kız örgütte ki sınavlara tabi tutulup kendini ispatlamaya çalışır. Aynı zamanda çocukluk aşkı,abisinin arkadaşı olan Barlas Ediz Başaran, burada soyadıyla beraber önemli bir role sahiptir. Peki KOR'a göre birbirinden uzak durması gereken iki kişi yanyana gelirse ne olur? Bütün saklılıklara,ihanetlere rağmen bu ikili yanyana durup katilleri bulmayı başarabilecek mi? En önemlisi de

You may also like

Slide 1 of 10

𝖢𝖠𝖭𝖧𝖨𝖱𝖠Ş •𝖣İ𝖫𝖣𝖠𝖱•(AŞİRET +18) DÜZENLENİYOR.... cover

ꜱᴇꜱꜱɪᴢ ʏᴀɴɢıɴ cover

DAĞILAN MÜREKKEPLER cover

ŞAFAK VAKTİ cover

KAYIP RUHLAR RESİTALİ cover

Kalbe Zarar cover

Deniz Feneri cover

𝖢𝖠𝖭𝖧𝖨𝖱𝖠Ş •𝖣İ𝖫𝖣𝖠𝖱•(AŞİRET +18) DÜZENLENİYOR....

"O silahı elinden indir!" dediğimde, yan duran vücudunu ağır ağır bana doğru çevirdi ama o silah abimin alnına daha da bastırıldı. Yüzündeki sinsi tebessüm meydandaki herkesin yüreğini sıkıştırıyordu. "Yoksa?" diye soruşu, meydandaki bütün insanları endişelendirmeye yeterdi. Kalabalığın nefesi bir anlığına tutulmuş gibiydi. Çenemi herkesin inadına dikleştirip, gözlerimi onunkilere kilitledim. "Yoksa sana yemin olsun! Bu meydanı kanınla yıkarım!" diye bağırdım. Sözlerim gökyüzüne çarpıp geri indi, meydanda taş kesilmiş onlarca insanın üzerinde yankılandı. "Efsun!" diyen abime bakmadım. Gözlerim, kanla kaplanmış yüzüne kayacak olursa gardımın düşeceğini biliyordum. Onun bitap nefesi bile içimdeki öfkenin dengesini bozabilirdi. "Demek kanım ile yıkarsın ha!" dediğinde, fısıltısı bile meydanı inletti. Sanki rüzgar, sesi alıp bütün taş sokaklara taşıdı. Kalabalık tek bir ağızdan derin bir nefes aldı, kimse kıpırdamaya cesaret edemedi. "Azad ağa, yaparım bilirsin! Bu seni ilk vuruşum olmaz!" deyişimin ardından kaşları çatıldı. Çelik gibi bakan gözleri bir anlığına karardı. O an kalabalıktan birkaç kişi korkuyla geriye doğru koştu; ayak sesleri taş zeminde yankılandı. Koskoca Mardin! Her taşında kanın, her sokağında intikamın yankılandığı o şehir... En iyi o bilirdi; yıllar önce nasıl AZAD KARAASLAN'ı gözümü bile kırpmadan vurduğumu. O gün güneş batmamıştı sanki, Mardin yasa bürünürken Diyarbakır'da zılgıtlar eşliğinde birçok kapıda düğün yapılmıştı. Gözyaşı ile kahkaha aynı anda yükselmişti gökyüzüne. Ben, EFSUN ŞANLI... Yıllar önce babamın kanını akıtan adamın kanını bu meydanda dökmüştüm. Zerre korkmadan, zerre aşkımı aklıma getirmeden. O an kalbimde ne kadınlık ne merhamet kalmıştı; sadece intikamın soğuk ve keskin tadı vardı.