Hüsn-ül Telakki

Bismillahirrahmanirrahim
Yalan oldu uykulardan uyanamayan insan. İnsan kendinin nereye gittiğini, nasıl yapacağını o kadar sorgulamadı. Tutunacak bir dalı olmadığı halde kendinin çok iyi gittiğini düşünüyor, neden?
Biliyor musun mümteni bazen içim o kadar daralıyor ki, bunun nedenini soruyorum kendi kendime. Korumaya çalışıyorum kendimi haram olan şeylerden ama her şey çok hızlı gelişiyor. Ben bu hayatın temposuna hiç bir şekilde yetişemiyorum. Sanki biri beni boğazımdan tutup ölüme sürüklüyor. Bu uyarı ya beni Allaha yakınlaştırıyor yada ben kendimi çok farklı yerlere sürüklüyorum. Bir yol bulmaya çalıştıkça çıkmaza giriyorum adeta. O hüzün beni bırakmıyor, kovalıyor sürekli peşimi. Belki de bu hüzün benimle Allah'ın arasındaki kurduğum mesafedir. Allah bana göstermeye çalışıyor ama ben o şeyi görmezden geldiğim için böyle beni buralara kadar sürüklüyordur. Hayat denen kavramı kendime soruyorum. Neden böyle bir yaşam sürüyoruz diye. Söylemiş ya Allah Azze ve Celle ben cinleri ve insanları yanlızca bana kulluk etsinler diye yarattım, diyor .Ama neden insanlar böyle bir şey yokmuş gibi yaşıyorlar. Sanki Allah onları boş yerine şu dünya semasına göndermiş gibi. Sorması gerekmiyor muydu insanın. Neden burdayım, nasıl bir yere gidiyorum ben, buraya gönderen kişi benden ne istiyor. Ama hiç sormadık, neden söyliyeyim mi? Çünkü işimize gelmedi onun istedikleri. Bize nefislerimize zor geldi. Peki bu yükü taşıyamıyacaktın madem, neden var olmayı seçtin ey insan oğlu! Biz bu yükü dağlara verdik kabul etmedi. Onu kabul eden insandı. O ise çok nankördür diyor ayette. Anlaması lazım bilmesi lazım niçin geldi buraya. Üç kuruşluk haramlar için kendini ahiretini yakmaya değer mi hayır kesinlikle