MENAS

"Göğüs kafesi de ölü bir canı taşıyorsa şayet; olay mahallidir ve katil hiçbir zaman Azrail değil, bıçak tutan, silah doğrultan bizsek eğer; insanın ta kendisidir."

Hiçbir doktor hastasını tastamam tedavi edemez. Şifa denen büyü bir inanç illüzyonu, bir karşıt yanılsamadan ibarettir; ne eli tokmak tutan bir hakim kürsüdeki bilekleri bağlı sanığın ak pak masumluğunu tescilleyebilir ne de ters kelepçeli mahkum resmi suçundan beraatçı kesilir. Keza bir Adli Psikolog da çenesi dik girdiği bir görüşme odasının zemininin bir mezara eşelendiğinden hep bihaberdir. Zenia da sırf bundan sebep alnından 28'le yaftalandı ve Ruh Katili, boynu kırılası oyuncak bebeğini o çarpık ve biçimsiz avuçlarında yoğura yoğura ufaladı.

Halas'ın çocuklarına ölüm dokunmuyorken masumların ziftini ne çitiler?

Kurban katilin gerekçesi midir yoksa tutsaklık fiziksel bir pranganın da mı ötesi? Bir bilek bağı ve beden esareti mi yoksa camdan bir kafese vurulan el mi? Bir Pandomim sanatçısına ne demeli peki? Oyuncu mu hokkabaz mı yoksa şeytanın ta mı kendisi? Bir uçurum kenarında da insan kelepçelenebilir mi, önü fevkalade bir hiçliğe koşuyorken?.. Yoksa atlamak özgürlükken kalmak mı yaralı geyiğin devasına? Kanma, Zenia. Kanayacaksın.

"İçtiğin anları kusamayacağın için kana kana yutacaksın, kadın."