ÖLÜMÜN DANSI

Bir nefeslik mesafe vardı ölümle aramda. O kadar yakın, o kadar uzak... Her adımda içimde bir şeyler kırılıyordu, ama hiçbiri hayatta kalmak kadar değerli değildi.
Hayat, bana her zaman zorluklar, acılar ve karanlıkla dolu bir oyun gibi görünmüştü. Ancak hiçbir şey, gölgelerde yaşayan bir avcıyla yüzleşmeye hazırlıklı değildi. Ve ben, sadece bir yansıma, bir hayalet gibi dans ederken, gerçek kimliğimi bulmanın eşiğindeydim.
Burası, her karanlıkta bir ışık arayanların, her adımda bir hayat kurban edenlerin dünyasıydı. Ancak ben, ölümün dansını yaparken, ardımda bir iz bırakmak için varım. Ve bu iz, tarihe yazılacak kadar derin olacak.