May yağışları

Ön söz

Layiq olmayan insanlara layiq olmadığı dəyəri verməyimiz nəticəsində aldığımız zərbənin təsirindən və bu zərbəni ikinci dəfə alacağımızdan qorxaraq gələcəkdə qarşımıza çıxan hər hansı bir şansı qiymətləndirə bilmirik. Allah bizi bu həyata göndərərkən əslində hər birimizə limitsiz xoşbəxt olma şansı verib. Bunun üçün isə çox sadə bir şərt qoyub qarşımıza. Çox uzağa getmədən baxışlarımızı öz həyatımıza çevirməliyik. Və sahib olduqlarımız üçün şükür etməyi bacarmalıyıq. Dünyaya şüursuz bir şəkildə baxan gözlərimizlə deyil ürəyimizin pəncərəsindən baxsaq ətrafımızda sahib olduğumuz gözəllikləri daha aydın görə bilərik. Bəs bunu hər zaman bacara bilirikmi? Təəssüf ki, yox. Amma bir dəfə cəhd edib öz həyatımıza baxmağı bacarsaq çox daha xoşbəxt olduğumuzu görərik. Çünki biz bütün duyğu və hisslərimizi həsr etdiyimiz o yanlış insanı diqqət mərkəzinə qoyarkən öz baş ucumuzdakı bizə dəyər verən insanı görmürük. Bəlkə də biz də birinə eyni əzab əziyyətləri yaşadırıq fərqində olmadan. Bunun üçün isə atmalı olduğumuz tək addım baxış bucağımızı dəyişərək özümüzə və həyatımızda bizə dəyər verən insanlara çevirmək olmalıdır.

Bu kitabda canlandırdığım Aynur və Emin obrazlarının timsalında yuxarıda bəhsini etdiyim mövzuya toxundum. Keçmişində özü üçün tamamilə yalnış seçim olan birinə bəslədiyi ülvi hisslərin boşa çıxmasından sarsılan Aynur sonrakı həyatında gözünün qarşısında onun sevgisi ilə alışıb yanan insanı görmür. Çox güvəndiyi bir insan olmasına baxmayaraq sevgi barəsində ikinci dəfə aldadılacağına o qədər çox inanır ki, çox keçmədən həyat bu inancını gerçəkləşdirir.

Qarşılaşdıqları çətinliklərin öhdəsindən gələ biləcəklərmi? H