Güzel ve Ayaz
- MGA BUMASA 60
- Mga Boto 0
- Mga Parte 5
Ongoing1h 26m
Huling na-publish Sun, Apr 13, 2025
Güzel ve Ayaz
"Saçlarında yıldızları taşıyan kadınlar, sakallarında güneşi saklayan adamlara aşık olurlar."
Âşık olmamam gereken bir kadına, hayatını mahvedeceğim bir kadına, bırakıp gitmek zorunda kalacağım bir kadına âşık olmuştum. Yanlış yer, yanlış zaman ve yanlış insandı. Gözlerimi, Defne'nin orman yeşili gözlerine çevirdim. O gözlerdeki karanlık, gizemli ormanda kaybolmamak; ona dokunmamak ve özellikle de şu an karşımdaki aralık dudaklarını dudaklarımın arasına almamak çok zordu. Bana ne yaptığını bilmiyordum ama ona baktıkça aklım uyuşup beni terk ediyordu. Onu öpmek için yanan dudaklarımı birbirine bastırdım ve bakışlarımı ondan çektim. Ya şimdi buradan çekip gidecek ve onun benden nefret etmesine neden olacaktım ya da burada kalacak ve görünmez bir kelepçeyle kalplerimizi birbirine bağlayıp hayatının, hayallerinin içine sıçacaktım... Hemen şimdi karar vermem gerekiyordu. Yarın değil, bir saat sonra değil, bir dakika sonra değil. Hemen şimdi.
Hikaye +15 yaş için uygundur, +18 kısımlar da içerir. +18 kısımların öncesinde uyarı koyulacaktır. İyi okumalar dilerim, umarım beğenirsiniz.
All Rights Reserved
#34
mafya
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Magugustuhan mo rin ang
YAKUT
KARADENİZ VE ASKER KURGUSU!! Bazı insanlar sesini yükselterek değil, gözlerini yere indirerek yaşardı. Yakut, konuşmamayı öğrenmişti. Çünkü her kelime bir tokat gibiydi, her nefes cezasını artırıyordu. Dünyaya sessizce bakan bir çift mavi göz, içindeki fırtınayı anlatmaya yetmiyordu kimseye. Ama karanlık bir hayatta bile, ışık mutlaka bir yerlerden sızardı. O ışık bazen bir bakıştı.. Bir adamın, sustuğu hâlde her şeyi anladığı bir andı.. Kendini yıllarca susmaya mahkûm etmiş bir kızla, konuşmayı unutmuş bir adamın göz göze geldiği o an... Demir Efe Demirci, savaş alanlarından döneli çok olmuştu. Ama bazı savaşlar üniformayla değil, kalple verilirdi. Ve bazı yaralar ilk dokunuşta değil, ilk bakışta açılırdı.. Yakut Nida Sungur'un henüz haberi yoktu... Ama hayat, onu parçalayanların tam ortasında, onu yeniden var edecek bir aşkla bekliyordu... Trabzon'da.
Karayel Köyü
''Tatlı dile, güler yüze doyulur mu, doyulur mu?'' Allah'ın delisi hep mi beni bulurdu? Yanından geçerken göz göze gelmemize engel olamadım. ''Aşk ile bakışan göze, doyulur mu, doyulur mu?'' Annemin cimciğiyle başımı hemen öne eğdim. Anam kemiklerimi kıracaktı. *********************************************** Nazlı Akay. Henüz çocukken babasının ve ablasının vefatıyla doğduğu şehirden annesinin memleketi olan Karayel Köyü'ne taşınır. Köyünün güzeller güzeli kızı, ismi civar mahallelerin bile iç çekişle söylediği, sadece yüzünün değil kalbinin de güzelliğinden emin olunan Nazlı. Herkesin bildiği ismiyle Güzel Nazlı. Ömer Karadere Bir kez göz göze gelenin ikinci kez bakmaya çekindiği heybetli Ömer. Herkesin saygı duyduğu lafının üstüne laf söylemeye korktuğu, yakışıklılığına rağmen kızların bakmaya çekindiği, korkmalarına rağmen herkesin güvendiği abi bildiği, isminin yanına ''Bey'' konmasına asla izin vermeyen toprak ağası Ömer. Herkesin bildiği ismiyle Delikanlı Ömer. Nazlı için, Deli Ömer. Nazlı için Deli, Ömer
Metalik ( Düzenleniyor.)
Diğer çocukların anneleriyle bağlarını kesemedikleri yaşlardaydılar, henüz vücutlarına en derin kesikler atıldığında. Ne kadar süreceğini, kimin dur diyeceğini veya bitip bitmeyeceğini bilmiyorlardı.Belki de onların cezası anneleri ya da babalarından gelecek bir tokat değil çok daha ağır olacaktı. Her gece düşündüler. Bunu hakedecek ne yaptık? Belki bir gün onların eline verilen umut şekerinin gerçekleşebileceğine inanmak istiyorlardı. Çünkü inanmazlarsa dayanamazlardı. İnanmazlarsa yarayı kapatamazlardı. Belki içerden kanardı ama dışarısı kabuk bağlardı. Bağlamalıydı. Ama bu şeker birinin ağzında acı tatı acımasızca bıraktı. Diğerlerinin kefaretini sadece biri en ağır şekilde ödeyecekti. Çünkü acı her daim kalanda ağırlaşırdı. Kalanda, gidende, kurtulamayanda.. Belki de geride bıraktıklarının farkında değillerdi. Yollarının kesişeceğinin, onların kurtulmak için her gece dua ettikleri Tanrı'nın cezayı başkası ile sonlandıracağını henüz bilmeyecek yaştaydılar. Ama büyüdüler. O karanlık geceler hepsinin en karanlık yanlarını oluşturdu. Hepsinin yarasını en derine gömüp tüm vücuduna yaydı. Görünür kılmadı, aksine onları birer görünmez kıldı ki kimse yardım edemesin. Ölmediler yaşamaya umut etmeye hayatları ile boğuşmaya ve o umut şekeri için her gece kafalarını yastığa koymaya yine de devam ettiler. Onlar kurtuldu, yaraları içlerinde de kalsa yeni yaraların açılmasından kurtuldular. Biri kaldı. En zorda, en derinde.. Birinin hikayesi..
SIFIR NOKTASI +18
+18 ÖGELER / KÜFÜR / ŞİDDET / MADDE KULLANIMI / TAKINTI / SAPLANTILI BAĞLANMA VE KÖTÜ ÖRNEK OLUŞTURACAK ÖGELER İÇERİR! *** Nilüfer, ortaokulu zar zor bitirmiş genç bir kızdır. Baskı gördüğü ailesine rağmen mahallesinde pek de iyi olmayan bir liseye gider. Tek amacı lise diplomasını almaktır. Fakat sessizliğiyle okulun zorbalarının dikkatini çeker. Her şeyin okulla sınırlı kalacağını düşünen Nilüfer kendini bir mafya ve maddenin cirit attığı bir bataklıkta bulacaktır. ... "Böylesine kendi ayağınla bana gelmişken seni bırakacağım düşünecek kadar tanışmamışsın beni."diyen Çakır ile yığıldım. Bilincim açıktı. Fakat hareket edemiyordum. Hiçbir şekilde hem de. Ne yapmıştı o bana? Nefes alıp verdim hızlı hızlı. Korku dolu gözlerle baktım ona. Bir eli sırtımda bir eli bacaklarımın altındaydı. Kucaklayarak dışarı çıkardı beni. Nefesim boğazıma dizildi. Korkudan göz yaşlarım akıp duruyordu fakat ben iğne ucu kadar hareket edemiyordum. Öylece ona bakıyordum. O rahat bir şekilde benimle beraber yürüyordu. "İşimiz bitti Davut. Burayı hallet. Sana vereceğim telefon ve çantayı da hallet. Artık bir misafirimiz var. Ya da bir esirimiz."
Adaletin Rengi
Kırık ayna parçalarıyla dolu kadehi ters tuttuğunda masken düşer. Kendini bir girdabın içinde hapis bulursun. Saatler kırılır, kadran artık gösteremez olur. Ancak hayat her duran bir saat için devam eder. Kitapların bir sargı bezi görevi gördüğünü fark ettiğinde ip sadece senin elinde olmaz, herkes bir uçtan çekiştirir. Özgürlüğün nedenini aramaya başladığında narkoz etkisi gibi bayılırsın. İğneyi en ummadığın anda, boynundan yersin, sırtından değil. Saat birden hızlı akmaya başladığında bıçak durmaz saplanır. Cam kalbe saplanıp parçalara ayırana kadar da durmaz. Yaralar çabuk iyileşmez, kanar durur. Yara bantları çare olmaz. Güvenmek için bir bir el uzatırsın göğe. Ancak bir sürü el tarafından aşağı çekilirsin. Mumun ışına çekilen bir kelebek gibi erir durursun, bul beni diye bağırırsın. Kum saatine hapsolur ve akıp bitersin ancak o bıçak camdan çıkmaz. Sonra bir uzanır kalbine, kalbindeki ışığı gün yüzüne çıkartır. Melankolik ruh hali dağılır, boya fırçalarından damlayan yağmur damlaları kaldırımda birikir. Bir sokak lambası gibi ayılan gönül kahve köpüğü gibi köpürür durur. Renkli taşlar, uğursuz siyah kediler, kesilen saçlar... Hepsi bir olup bir dolu sigara izmaritini oluşturur. Kopmuş zincirlerini bir arada tutmak için o kopan yere dağlanmış ip gibi ayakta tutar. Bir kaset sesi duyulur kısık bir melodi gibi. Güneş batar ay çıkarcasına etraf kararır ve eski bir kitap sayfasına mahkum olan çiçek canlanır. Her şey bir film şeridi gibi gözlerinin önünden geçerken yere düşüp parçalanan bir nar tanesi kadar çaresiz hissedersin. Sonra bakarsın, kendi basamaklarını çıkarken bile o basamakları sen çizmişsindir. Sona yaklaştığını ve hatta geldiğini bildiğinde ise her şey için geç kalmışsındır.
Gecenin Yargıcı(TAMAMLANDI)
"Korel dur." sözlerimle adımları bıçak gibi kesildi ve durup bana döndü.Gözlerinde o kadar çok duygu vardı ki nefret,hayal kırıklığı ve bitmek üzere olan bir aşkın kırıntıları. "Nasıl yapabildin Lalin ben senin için canımı vermeye hazırken,aşkınla yanıp tutuşurken, sen nasıl bizim saf ve temiz duygularla inşaa edilmiş aşkımıza ihaneti bulaştırabildin?" söyledikleriyle yapmadığım birşey yüzünden başımı öne eğdim.Elini kaldırdı ve yüzüme dokunmak istedi ama dokunmadan elini yumruk yaparak aşağıya indirdi. "Yüzüme bak yaparken utanmadın şimdi mi utanıyorsun?" dediğini yaptım ve ona baktım gözlerim dolmuştu. "Korel ben-" susmam için elini kaldırdı. "Tek kelime etme çünkü inanırım.Sen bana bir kere yapmadım desen ben bütün gördüklerime rağmen yine sana inanırım,yine seni evim,yurdum bellerim." söyledikleri boğazımda bir yumru oluşmasına sebep oldu.Yutkunamadım canım yandı.Cevap vermeyişime karşılık yüzünde buruk bir tebessüm oluştu. "Diyemiyorsun çünkü yaptın.Söylesene Lalin ağır mı geldi sana sevgim? Sen sevilmeyi bilmeyen bir kadınken,hiç sevilmemişken,benim seni canımdan çok sevmem sana ağır mı geldi?" Çağan birşey söyleyeceği sırada susması için kolundan tuttum.Korel Çağan'ın kolundaki elime bakıp gülümsedi. "Değmezmişsin sen sevilmeyi hak etmiyorsun hele ki benim tarafımdan sevilmeyi hiç hak etmiyorsun.Sana şehit haberim gelirse sakın cenazeme gelme.Varlığımda yanımda olmayan yokluğumda hiç olmasın.Sen varlığımın canını yaktın,yokluğumda senin canını yaksın Lalin." *** 15.09.2025✨ Kapak tasarımı @yazarinbahcesi'ne aittir.Kumpleto
Sessiz Savaşçı
"Bağırmadım, ağlamadım, yardım istemedim... Çünkü öğrendim ki, kimsenin duymayacağı,önemsemeyeceği bir çığlığı atmamın anlamı yoktu." Dünya şampiyonu bir boksör. Bir mafya imparatorluğunun varisi. Ve hafızasında derin boşluklar olan bir kadın...Elfina Kızılhan, ringlerdeki gücüyle ün kazanmış bir efsane, kalbiyle değil, sadece yumruklarıyla savaşan bir kadındı. Ama dışındaki bu soğukkanlılık, içinde fırtınalar kopan bir kadının maskesiydi. Babası, onun duygularını boğmuş, ona acıyı hissetmeyi yasaklamıştı. O, duygusal olarak kör, hissizleşmiş bir çocuk olarak büyümüştü. Her dövüş, her darbe, onu bir adım daha soğukkanlı yapmış, ama aynı zamanda onu bir yıkıma doğru da sürüklemişti. Sevdiği adamın ölümünü kabul ettiğinde, hissettiği tek şey bir boşluktu. Bir kayıp, silinmiş bir anı gibi. O, ölümün acısını değil, yalnızlığını hissetmişti. Hafızasında karanlık bir perde vardı; hatırladığı her şey bulanıktı, eksikti. Ve tek bildiği şey, nişanlı olduğu bir adam vardı... ama kimdi o? Neden onunla birlikteydi? Tüm bunlar, zihininden kayıp gitmişti. Şimdi, onu en büyük kâbusuyla yüzleşmeye zorlayan babasının oyununda bir piyon olmamak için savaşmalıydı. Ve en acı verici şeylerden biri, Elfina'nın babasının yıllar önce hayatını mahveden adamla evlenmesini istemesiydi. Babası, Elfina'yı, hayatını mahveden, onu yok eden adamla evlendirmek istemişti. O adam, geçmişte ona acı vermiş, onun ruhunu sarmış, ancak babası, Elfina'nın buna karşı çıkmasını umursamamıştı. O, yalnızca güç ve kontrol peşindeydi ve Elfina'nın hayatı, bir pazarlık konusu olmuştu. Unutulan gerçekler, en karanlık anlarda geri dönmeye mahkûmdu. Aşk, ihanet, güç ve intikam arasındaki ince çizgide yürürken, her adımda yeni bir sır açığa çıkar. Bir kadın, hayatını kontrol altına almak için her şeyi göze
Pharos I (Türkçe)
Okyanusun ortasında, göğe uzanan bir fenerin tepesinde bir adam uyanır. Ne adını hatırlar, ne geçmişini. Ama kalemi nasıl tutacağını biliyordur. Ve yazının içinde bir yerlerde saklanan bir şey onu çağırmaktadır. Pharos I, hafızanın kıyısında gezinen, gözetimin gölgesinde soluk alan bir yolculuktur. Burada ışık, bir merhamet değil; bir silahtır. Sanat, seçimle değil, izinle var olur. Ve rüyalar-artık kimsenin değildir. Yazmak, onun için bir direnme biçimi. Ya da sadece, kendi gerçeğinde kaybolmamak için son bir çaba. Pharos I, hatırlamanın bazen yazmaktan daha keskin bir eylem olduğunu anlatan karanlık bir distopyadır. Bu, bir yazının değil, bir varoluşun hikâyesi.Kumpleto
KARADENİZ VE ASKER KURGUSU!! Bazı insanlar sesini yükselterek değil, gözlerini yere indirerek yaşardı. Yakut, konuşmamayı öğrenmişti. Çünkü her kelime bir tokat gibiydi, her nefes cezasını artırıyordu. Dünyaya sessizce bakan bir çift mavi göz, içindeki fırtınayı anlatmaya yetmiyordu kimseye. Ama karanlık bir hayatta bile, ışık mutlaka bir yerlerden sızardı. O ışık bazen bir bakıştı.. Bir adamın, sustuğu hâlde her şeyi anladığı bir andı.. Kendini yıllarca susmaya mahkûm etmiş bir kızla, konuşmayı unutmuş bir adamın göz göze geldiği o an... Demir Efe Demirci, savaş alanlarından döneli çok olmuştu. Ama bazı savaşlar üniformayla değil, kalple verilirdi. Ve bazı yaralar ilk dokunuşta değil, ilk bakışta açılırdı.. Yakut Nida Sungur'un henüz haberi yoktu... Ama hayat, onu parçalayanların tam ortasında, onu yeniden var edecek bir aşkla bekliyordu... Trabzon'da.
Karagdagang detalyeMga Alituntunin ng Nilalaman