Son Viraj

"Her viraj bir sır saklar...ve bazı sırlar kanla yıkanırdı."

"Ben ise babamın kanıyla yıkanan Son Viraj'dan intikam almadan asla ölmeye razı olmayacaktım."
~SV~

"İyi sür maske...Çünkü yarışta arkama düşeni hiç affetmem." Kendinden emin konuşmasının ardında kendi karakterinden büyük bir ego yatıyordu.Kendini herkesten daha büyük görüyordu.Konuşurken gözlerime bakmıyor,taşlarla bezenmiş maskemi aşağılayıcı bir gülümseme ile inceliyordu.

Simsiyah gözlerinin ardında merhametin kırıntısından eser dahi yoktu.Onun aksine gözlerinin tam içine bakıyordum.Gözlerine baktığımda yüzlerce kişiyi toprağına gömdüğü bir mezarlıktan başka bir şey göremiyordum.Bu korkunçtu, geri adımladım.

"Kazanacağından eminsin, Santorini Arvento."

Sözümü bitirdiğim anda dudağının kenarı alayla yukarı tırmandı.Tek kaşım istemsizce bu küstahlığına karşı yukarı kalktı.Karşısındaki kadını fazla kolay lokma görüyordu.

"Beni geçeceksen, önce bana yetişmen gerekecek tatlım."

Maskemin kenarında uzun, ince parmaklarını gezdirdi.Odağımı gözlerinden ayırıp kollarındaki damarları takip ettim ve damarlarının ulaştığı ellerine tamamen tüm dikkatimi verdim.Maskemin iplerini çekti, gerdi ve yumuşak bir şekide bıraktı.Bana bu kadar yakın olması rahatsız ediciydi, geriye doğru bir adım daha attım.

Son adımımı attığımda artık beyaz arabamın ön kaputunun tam önüne yaslanmış bir vaziyetteydim.Ellerini iki yanıma koydu ve daha çok eğildiğinde artık sırtım arabamın sıcak gövdesiyle buluşmuştu.

"Ben kimsenin peşinden gitmem, Maske.

Arkamdaki virajda toz olacaksın.Bunu aklına şimdiden soksan iyi olur.

Çünkü 10 dakika sonra hala yaşıyor vaziyette olmayacaksın."