YANLIŞ NUMARA!
- LECTURAS 18,366
- Votos 1,167
- Partes 17
+18 Uyarısı: Bu kitap olgun içerik barındırabilir.
Endişeyle bana bakan Devrim'i bir kez daha göğsünden ittim. "Sakladın değil mi, nereye sakladın söyle." Hıçkırarak ağlıyordum, öyle ki nefesim kesiliyordu. "Şş, sakin ol." İthamlarımı görmezden gelerek dirseğimden çekti ve sakinleştirmeye çalıştı.
"Ben deli değilim, tamam mı? Biri eve girdi, kâğıdı buradan itti." Toparlayamıyordum cümlelerimi. Avuç içleriyle yanaklarımı sardı. Alnını alnıma bastırdığında nefeslerim yüzüne vuruyordu.
"Sana inanıyorum. Sen deli değilsin." Fısıltısı sanki bir sakinleştiriciydi. Tüm kaslarım gevşemişti. Boğazımdan acı çeker gibi bir inilti çıktığında gözlerini sıktı ve hızla geri açtı.
"Ama bunu yapanı delirteceğimden emin olabilirsin."
Todos los derechos reservados
#1
telefon
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
EŞLEŞME
❝Devirmek üzere seni bu devrim.❞ Eşlem: Dikkat çekecek kadar ufak değilimdir belki Yağız: Anlamadım? Eşlem: Görünüşüme aldanmış olabilirler (: Eşlem: Fotoğraf* Yağız: Hadi lan ordan! Yağız: HADİ Yağız: LAN Yağız: ORDAN Yağız: BU Yağız: SEN Yağız: EŞİM Yağız: Siktir! Yağız: Karım sen misin? • [Yetişkin okurlar içindir.]
Akıncı'nın Asena'sı
Derler ya... Bazı insanlar birbirini bulduğunda dünya değişir diye. Yalan. Dünya aynı kalır. Savaşlar bitmez. Silahlar susmaz. İnsanlar ölür. Ama o insan... Bir kişinin dünyası olur. Benim dünyamın adı Pars Alp Akıncı'ydı. Herkes onu sert bakışlarıyla tanırdı. Ben ise geceleri saçlarımla oynayan elleriyle... Herkes onun korkusuz bir yüzbaşı olduğunu söylerdi. Ben sadece bana, "Asena'm," deyişini duyardım. Bizim hikâyemiz mutlu bir masal değildi. Biz birbirimizi çiçek bahçelerinde değil, barut kokusunun ortasında sevdik. Ve bazı aşklar vardır... Bir insanın kalbine değil, ruhuna işlenir. Ben Akıncı'nın Asena'sıyım. O ise benim uğruna ölümü bile göze alan adamım. "Sana ölürüm Asena'm." "Ölmek kolay Akıncı... Sen benim için yaşa." 🥇Acı 🥇İhanet 🥇Vatan 🥇Tim 🥇Şehit 🥇Yüzbaşı 🥇Askerikurgu 🥇 Asker
Mavi'nin Soluşu
"Bazı sırlar tene mühürlenir, bazıları ise ruha gömülür. Ama hiçbir karanlık, güneşin doğumunu sonsuza dek engelleyemez." Gece, kendini bir denizin kıyısında, hafızası silinmiş ve ruhu parçalanmış halde bulduğunda; ona yeni bir isim, yeni bir hayat ve "korunaklı" bir sığınak veren Fetih'e minnettardı. Ancak bu sahte cennetin duvarları, bir gün tenindeki dairesel yanık izinin sızlamasıyla çatırdamaya başlar. Bir yanda onu "Gece" olarak yeniden var eden, sevgisiyle kuşatırken aslında bir kafese hapseden Fetih... Diğer yanda ise ona "Mavi" diye seslenen, bakışlarında acı dolu bir geçmişi taşıyan ve gökyüzünü omuzlarında taşıyan bir dev gibi karşısında duran Atlas... Mavi, zihninin derinliklerindeki o karanlık bodrum katına indikçe, sadece kendi geçmişiyle değil; tıp dünyasının dâhisi kabul edilen Profesör Ahmet Karadağ'ın korkunç mirasıyla da yüzleşecektir. Bedenin hatırladığını zihin unutabilir mi? Seni kurtaran adam aslında seni saklayan gardiyanınsa? 04 numaralı o mavi kurdele, bir hayatın başlangıcı mı yoksa bir cehennemin giriş kodu mu? Gece ölüyor, Mavi uyanıyor. Ve bu uyanış, herkesin dünyasını yakmaya yetecek kadar sıcak... "Ben Gece değilim Fetih. Ben hiçbir zaman senin Gece'n olmadım. Ben, o ateşin içinden sağ çıkan Mavi'yim."
Koruma +18
"Aral? Ne işin var senin burada?" Arkamı döndüğümde Sezen'i görmemle umursamazca baktım. "Korumayım Sezen. Onun için buradayım." dediğimde gözü az önce gezindiğim yere baktı. "Şu kızın mı?" dediğinde başımı salladım. "Anladım, az önce yanındaki adama onu öldürmek ister gibi bakıyordun." Evet. "İşim bu." dediğimde güldü. "İşin adam öldürmek mi?" dedi. Hayır, benim olana dokunanı öldürmek.Concluida
Abimin Arkadaşı (TAMAMLANDI) +18‼️
bir yaz akşamı evimizin balkonunda arkadaslarimla konusurken herkesin Flortü olduğunu fark ettim ve hep onlar hakkında dedikodu yaparken aklıma 10 yıl sonra neden girdinki? ve sana neden yazdım?Concluida
Ayrılsak Ölürüz Biz Texting + 18
Yaren, Komutan Akın'ı mesleği yüzünden bırakır. Yaren bu duruma daha sonradan pişman olsa da geri dönmek ister. Ve Akın' a mesaj atar. Devamını hadi gelin birlikte okuyalım. Siz: Ayrılsak ölürüz biz. Siz: Bir bedende bütünüz biz. Siz: Ellerde ölürüz biz. Siz: Yok dokunduğun her yerim acıyor şimdi. Siz: Gidemezsin ki, gidemezsin ki. Siz: Biliyorum deli gibi sevdin. Siz: Ayrılalım artık diyemezsin ki, diyemezsin ki. 053**: Sen kendin gitmeyi tercih ettin. 053**: Ben her şeye rağmen sana kal dedim. Siz: Hatırlar mısın? Siz: Bu şarkı bizim şarkımızdı. Siz: Senden sonra bir daha bu şarkıyı dinleyemedim. Siz: Dinlemeyi geç. Siz: Şarkıyı duyduğumda seni hatırlamamak için kuytu köşe bir yere geçip ağlıyordum. 053**: Sahi, söylesene. 053**: Ağlamak unutmak için çözüm niteliğinde mi? 053**: Eğer öyleyse gittiğinde benim senin için döktüğüm gözyaşları neydi?
Figen | Asker & Savcı
"Ben Cumhuriyet Savcısı olarak değil, senin savcın olarak değil Yavuz, bakarken içinin gittiği kadın olarak buradayım." Asker & Savcı 05.07.25 #1- Asker #1- Adalet
BAKICI
Damla & Barış "Heyecandan delireceğim, Pelin!" dedim, büyük bir sevinçle. Pelin ise başımda kıyafet katlıyor ve benim dediklerimi asla takmıyordu. Başımda ev topuzu ve üstüne bir kalem bağlamış, tırnaklarımı kemiriyordum. Birazdan sonuç gelecekti ve ben ya sevinçten deliler gibi sevinecektim, ya da tüm hayallerim suya düşecek ve ben başka iş başvurulara bakacaktım. "Kızım delirdin mi? Ya alınırsan, alınırsın takma kafana bu kadar!" dedi, rahatlıkla. "Ben burada kalp krizi geçireceğim, sen nasıl bu kadar rahatsın?" diye sordum, garip bir şekilde. O ise cevap vermedi ve ben de önüme döndüm. Ardından topuzumu açıp, kısa saçlarımı serbest bırakmıştım. Bilgisayarımı da alıp, balkona yani bizim evin terasına çıktığımda güzel havayı içime çekmiştim. Demirliklerin oraya gittiğimde, İstanbul'un güzel manzarasını izlemeye başlamıştım. O sırada, bilgisayarımdan bir ses gelmişti. Heyecanla arkamı döndüm ve oraya doğru ilerlemeye başlamıştım, rüzgar kısa saçlarımı yüzüme savurup duruyordu. Heyecan içinde bilgisayarın karşısına oturdum ve sonuca tıkladım ; "Sevgili, Damla Aksoy. İşe alındınız, yarın saat 17:00'da iş yemeğiniz olacaktır... Sevgiler ve saygılar... Seher Çiçek BAKICI KİTABIConcluida
Çok Sevmek Yasaklanmalı
Gizli numara: Özledim Gizli numara: Katilimi özledim ben bu gece Gizli numara: Çok seviyorum Gizli numara: Yıllardır çok seviyorum Gizli numara: Olmuyor,unutamıyorum Gizli numara: Bana ne yaptın bilmiyorum ama,ben artık bu şeyle başa çıkamıyorum Gizli numara: Gerçekten artık dayanamıyorum Gizli numara: Bak Gizli numara: İstediğin oluyor Gizli numara: Ben ölüyorumConcluida
Can Borcu
''Buradan bakınca manzara çok güzel oluyor. Baksana!'' ''Evet, öyle.'' ''İnsanlar karınca gibi görünüyor. Çalışın küçük karıncalar, çalışın.'' ''Senden film yapsalar adı 'Diktatör Portakal' olurdu.'' ''Türü ne olurdu?'' ''Komedi.'' ''Sence ben komik biri miyim yani?'' ''Evet.'' Hah! Sensin komik. ''Komik olmak kötü bir şey değil. Ve sana içinden konuşmayı öğretmediler mi?'' ''Dışımdan mı söyledim?'' ''Evet.'' ''Ne yani, sadece komik biri miyim?'' ''Portakal kafalısın.'' ''Başka?'' ''Güzelsin.'' ''Sence ben güzel miyim?'' ''Ortalama bir kızsın işte. Ne çok güzel ne de çok çirkin.'' ''Pekala.'' ©Tüm hakları saklıdır.Concluida
❝Devirmek üzere seni bu devrim.❞ Eşlem: Dikkat çekecek kadar ufak değilimdir belki Yağız: Anlamadım? Eşlem: Görünüşüme aldanmış olabilirler (: Eşlem: Fotoğraf* Yağız: Hadi lan ordan! Yağız: HADİ Yağız: LAN Yağız: ORDAN Yağız: BU Yağız: SEN Yağız: EŞİM Yağız: Siktir! Yağız: Karım sen misin? • [Yetişkin okurlar içindir.]
Más detallesPautas de Contenido