sakli cennet

İlkbahardi hakan ile is çıkışı Üsküdar'a gitmistik kız kulesi'nin hemen karşısında her zaman gittiğimiz bir büfe vardı yine oradaydik. Hakan kız kulesinin eşsiz guzelliginden gözlerini alamadı burası onun için çok şey ifade ediyordu burada ilk aski, sevgiyi tadmisti olmadı ayrıldılar bu ayrılık hakan'i derinden yaralamisti çünkü hakan öyle günlük sevenlerden değildi aski için kendinden vaz gececek biriydi onu en yakin arkadaşı ile bu büfede el ele yakalamıştı o gün aska küstü kardeşim oluruna bıraktı her şeyi bahsetmedi bir daha bu konudan sustu, sustukca sessizliği ile hep birşeyler anlattı bu durum beni üzüyordu kardeşim için hic birşey yapamamak çaresizce beklemek çok kötüydü ama bu günleri atlattik hakan o gün keskelerine veda etti iyikilerine merhaba dedi. Hakan'a seslendim beni duymuyordu bu haddinden fazla bir sessizlikti susuyordu sessizliği ile anlatıyordu herşeyi aslında gözlerinden anlaşılıyordu.
-Hakan?
+Efendim kardesim.
-Nedir bu halin bir derdin mi var.
+Kardeşim çıkmaz