"Donde Habitan los Silencios"

"Donde Habitan los Silencios"

  • WpView
    LẦN ĐỌC 6
  • WpVote
    Lượt bình chọn 1
  • WpPart
    Chương 4
WpMetadataReadĐang sáng tác
WpMetadataNoticeĐăng tải lần cuối Thứ 3, thg 4 15, 2025
WpInfo
Hư cấu
Lãng mạn
Esta historia se trata de dos chicos uno se llama Carlos y la otra se llama María ellos son unos chicos que se conocen en una biblioteca el buscando refugio y ella siempre iba A leer allí Luego accidentalmente sus manos se rozaron y luego que se conocieron Iván a el puente y aver las luces pero ella desapareció y el le hacía cartas todo los días para ella sin saber dónde enviarlas pero meses después, al regresar a la librería, encontró uno de sus libros favoritos con una nota dentro: "Siempre leí tus cartas. No podía responder. Pero nunca dejé de sentirte."Se vieron por casualidad -o destino- en una exposición de fotografía. Sus miradas se cruzaron, y por un momento el mundo pareció detenerse. Nunca te olvidé. Solo necesitaba encontrarme primero. Esa noche, caminaron de nuevo, como antes. Pero esta vez, con heridas cicatrizadas.
Bảo Lưu Mọi Quyền
Tham gia cộng đồng sáng tác truyện quy mô nhấtNhận đề xuất truyện được cá nhân hóa, lưu các tác phẩm yêu thích vào thư viện, đồng thời bình luận và bình chọn để phát triển cộng đồng của bạn.
Illustration

Bạn cũng có thể thích

  • Cartas de un Olvido
  • En Respuesta Al Olvido
  • El amor después de amar
  • El Elevador (Camila Cabello y tú)
  • "Team Ken"(Emilio Y Tu)
  • Cinco Minutos Más©༯✰
  • Del Odio Al Amor -Naxi-
  • Entre Miradas y Recuerdos
  • Kilometraje

-La mejor manera de sobrellevarlo es escribiendo cartas donde puedas explicar cada uno de tus sentimientos que provoco su ausencia- dijo finalmente entregándome una libreta. -Lo intentaré, aunque no creo que sirva de mucho- conteste encogiéndome de hombros -Está bien, pero por favor pon de tu parte porque de otra manera yo no puedo ayudarte, si me disculpas es hora de que me vaya, el próximo mes nos vemos para ver cómo ha mejorado todo. Ni siquiera me tomé la molestia de despedirme simplemente me levanté de mi asiento y salí, estoy completamente frustrada ¿Cómo se supone que una libreta podrá ayudarme a sobrellevarlo?, no cabe duda que mi psicóloga es una completa idiota. Saliendo del consultorio tome un taxi pues no pensaba arriesgarme a caminar por las solas calles y más que ya estaba obscureciendo. Llegue a mi casa completamente sumida en mis pensamientos que ni siquiera note quien estaba en la sala, simplemente llegue directamente a las escaleras y subí hacia mi habitación. Ya cambiada por algo mucho más cómodo empecé a buscar un lápiz para poder iniciar con las cartas, aunque aún estaba completamente descolocada, "a quien se le ocurre que una simple libreta te puede ayudar a sobrellevar las coas" pues ni siquiera sabía que tenía que escribir en la libreta. ________________________________________________________ si quieres saber mas sobre la historia, léela y no olvides guardarla en tu biblioteca :)

Thêm Chi Tiết
WpActionLinkNội dung hướng dẫn