ZORLU SEVDA

🎙️
"Burada Karga Timi Komutanı konuşuyor...
Kod adı 'Öğretmen Hanım'.
Tekrar ediyorum: Kod adı Öğretmen Hanım."
Elif donakaldı. Gözleri büyüdü. Dudakları aralandı ama kelime çıkmadı.
🎙️
"Senin adını ilk kez kalbimde yankılanırken duydum.
Bugün birçok çağrı aldım...
Ama en çok, senin sesini duymak istedim."
Gözyaşı birikmeye başlamıştı bile.

🎙️
"Frekansını değiştirme, olur mu?
Çünkü benim yayınım sana sabitlendi.
Kabul edersen, bu istasyon sonsuza kadar senin olur."
O anda kapı çaldı. Radyo sustu.
Elif nefes bile almadan kapıya yürüdü. Parmaklarını kapı koluna götürdü ama çevirmedi. Sadece sordu:
Elif (kısık sesle):
"Bu yayını açmak... ne anlama gelir?"
Kapının ardından tanıdık ses geldi, bu kez telsizsiz ama kalpten:
Fırat:
"Sonsuza dek aramayı değil,
birlikte çalmayı seçmek demek."
Elif kapıyı açtı. Fırat karanlıkta duruyordu, sade bir siyah mont giymişti, elinde küçük taşınabilir telsiz.
Gülümsedi.
Fırat:
"Cevabın nedir?
Bu frekansı birlikte çalmaya var mısın?"
Elif gözleri dolu dolu, ama yüzü gülerek başını salladı. Sonra bir adım attı, kollarını Fırat'a doladı.
Elif:
"Frekans sabitlendi, Komutan."
Ve o an, telsiz sessizdi... ama kalp ritimleri aynı dalgada atıyordu.