Na-update namin ang aming Mga Alituntunin sa Nilalaman.
Suriin ang pinakabagong mga alituntunin para patuloy na makapagbahagi ng mga kuwento nang ligtas.
Matuto pa
El amor sigue vivo.

El amor sigue vivo.

  • WpView
    MGA BUMASA 14
  • WpVote
    Mga Boto 0
  • WpPart
    Mga Parte 5
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeHuling na-publish Wed, Apr 16, 2025
WpInfo
Tula
"El amor sigue vivo" - Evelyn Fuentes M. Un libro que no intenta dar respuestas, sino acompañar en el silencio. En El amor sigue vivo, Evelyn Fuentes M. reúne una serie de poemas profundamente humanos que nacen desde el duelo, la ausencia y el amor que permanece más allá de la muerte. Dividido en cuatro partes que recorren desde el impacto de la pérdida hasta la reflexión serena, este libro abraza con palabras a quienes han amado y perdido. Cada poema es un susurro al oído de quien necesita sentirse comprendido, una carta abierta a los que ya no están y una mano extendida a quienes siguen aquí, tratando de encontrar sentido en medio del vacío. Porque cuando alguien se va, no se lleva el amor... solo cambia su forma. Este libro es para ti, que sigues amando en voz baja.
All Rights Reserved
#427
abuelo
WpChevronRight
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Illustration

Magugustuhan mo rin ang

  • El eco de mi silencio.
  • El único que escucha mi canción ©
  • Incluso rotos, estaremos unidos siempre
  • Despues Del Ultimo Abrazo
  • LO QUE DOLIÓ EN SILENCIO

Este no es un libro común. No hay historias perfectas, ni finales felices en cada página. Aquí no se endulzan los pensamientos ni se disimulan las heridas. El eco de mi silencio es un grito ahogado, es el peso de una voz que ha callado tanto tiempo que aprendió a hablar con lágrimas, con insomnios, con cartas que nunca se enviaron. Cada texto que encontrarás aquí nació en una madrugada difícil, en un momento en que dormir era imposible y respirar dolía más de la cuenta. Escribí porque no sabía cómo pedir ayuda. Escribí porque las palabras eran lo único que no me abandonaba. Y porque en medio del caos, entendí que a veces, una frase puede ser el abrazo que necesitabas. Si estás aquí, leyendo esto, tal vez tú también sientas que hay partes tuyas que nadie ha escuchado. Tal vez tú también cargues con cosas que no sabes cómo decir en voz alta. Si es así, ojalá estas páginas te sirvan de espejo, de consuelo, de compañía. Ojalá sepas que no estás sola. Que tu dolor también merece un lugar donde respirar. Gracias por abrir este libro. Gracias por abrir esto. - Elizabeth Rodríguez

Karagdagang detalye
WpActionLinkMga Alituntunin ng Nilalaman