KABUS

Mosmordu.Onu o halde görünce düşmemesi için savaşlar verdiğim gözyaşlarım tekrar akmaya başladı.Elimi saçlarına götürdüm.Alnına düşen birkaç saç tutamını ordan çektim ve ellerimi bu sefer yanağına indirdim.Okşamaya başladım.Soğuktu.Çok soğuk ve...ve gülmüyordu artık.Herzaman gülen adam şimdi karşımda soğuk ve cansız bir şekilde yatıyordu.O muhteşem gülümsemesini göremeyeceğimi bilmek kalbimin sıkışmasına neden oluyordu.Ağlamalarım artık iç çekişlere döndüğünde ellerim dudaklarına indi.Onu bir daha öpemeyecektim.O zamanlar hayatımın en güzel günleriymiş meğer. Bilmiyordum.

Eğer onu son kez göreceğimi bilseydim.Asla bırakmazdım.
Tir tir titreyen sol yanım,eskisi gibi çarpar mı onsuzda?Merak ediyorum acaba tekrar ne zaman birini gördüğümde kalbim yerinden çıkacakmış gibi atacak?Daha da kötüsü acaba bu olacak mı?Ondan sonra bir başkasını sevmeyi istermiyim peki?O öyle istedi ama.O hastane odasında ölmeden önce söylediği son sözlerin beni bu kadar yıkacağını bilemezdim.