BERDEL'in YÜKÜ
- LECTURAS 79,950
- Votos 3,162
- Partes 46
Continúa
Última publicación mar, abr 28, 2026
Annemin seslenmesiyle aşağıya indim Rengi atmıştı elindeki telefon kulağında kalmıştı öyle yanına gidip koluna dokununca rüyadan uyanmış gibi oldu.Bir anda bağırıp ağlamaya ağıt yakmaya başladı ağıt sevmezdim duydukça içim ürperir tüylerim diken diken olurdum Ağıt demek acı demek çaresizlik hissini bilinmezliği yaşamak demektir benim için.
MARİN ŞİRAZ....MİR AMED BERWANİ
Todos los derechos reservados
#3
acı
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
KÖYLÜ GÜZELİ
Sıcak bir yaz günüydü.O kadar çok bunalmıştım ki elimde olan çamaşırları hızlı bir şekilde çitilemeye başladım.O kadar çok kıyafet yoktu sadece benim ve yaşlı babaannemin birkaç eşyası vardı ama güneş beni öyle bir kavurmuştu ki elimde olan bir kaç kıyafet bana dağ gibi gözümde büyümüştü.Kıyafetleri yıkamaya devam etmiştim bir süre ama mecalim kalmamıştı sıcaktan böyle devam edemeyeceğim anladığım için dereye girmeye karar verdim.Elimde bulunan eşyaları kenara çektikten sonra üstümde bulunan ince elbiseyi üstümden çıkardım ayaklarımı suya sokarak ilerlemeye devam ettim su bu sıcak havaya rağmen soğuktu.Kendimi soğuk suyun güzelliğine bıraktım. Vücudumun çıplak olmasıyla içime bir ürperti geçti.Yüzüme yapışan saçları elimle çektim.O sırada derenin kenarında ağaçların orda bir insan silüeti farkettim. "Kim var orda?"
AZAD AĞA
Töreyle yazılmış aşk hikayesi... acımasız töre... Beyaz atlı prens... Başlangıç tarihi:06.02.2026... • • • • • 🤍🕊🦋
KARAHANLININ ESARETİ
"Ağam kanlınızın izini bulduk İstanbul'da eşi ve kızıyla sıradan bir esnaf gibi yaşıyormuş zorda olsa tüm imkanlarınızı kullanıp bulduk ismini,kimliğini değistirmiş söylenenlere göre etrafındakilere doğulu olduklarını fakat Şanlıurfalı olduklarını söylemişler ." "Güzel görelim bakalım üzerlerine habersiz bir şekilde çöktüğüm de ne yapacaklar kaçtıkları o kaderlerinden bir daha kaçabilecekler mi öyle yağma yok hem amcamın kanı çok bile yerde kaldı öcünü almanın zamanı geldi siz önden gidip tüm hazırlıkları yapın gerisini ben hallederim." "Emredersin ağam."
ZARİN(TÖRE)
"Zarin Hozan ve Beran Bejindarın Hikayesi başlasın o zaman! " Bir insan en fazla ne kadar sevilmezse işte o kadar sevmedi beni! 2019/7/24Concluida
GULNİŞÂN ( TAMAMLANDI )
Ateş saçan gözleri bedenimi süzerken sinirle gözlerime kaldırdı bakışlarını . ' Ayağınıza kadar gelip seni istedik diye sakın istendiğini sanma . ' Gözlerim dolmaya başlarken korkakça nefes almaya başladım . ' Ömrünün sonuna kadar eziyet göreceğin bir adamdan ne aşk bekle ne de sevgi . Çünkü sen sırf abin ölmesin diye aldığım .. ' Duraksayıp sabır çekerken daha sinirle gözlerime döndü . ' Almak zorunda olduğum bir kızsın o kadar . 'Concluida
Zerda /-Tamamlandı-
Halâ yaklaşmaya devam ediyordu. Gözlerimi kapattım. Gür bir kahkaha sesi duydum o an. "Sana dokunacağımı düşünmedin herhalde." Cevap vermedim. "Ben sana asla dokunmayacağımda,sevmeyeceğimde. Böyle şeyler aklının ucundan dahi geçmesin." Küçük bir tebessüm ettim. "Şunu unutma Azad ağa, insanlar asla yapmam dedikleri şeyleri elbet bir gün yaparlar." Yayınlanma tarihi:19 Aralık 2024 Bitiş Tarihi: 24.09.2025Concluida
ZİNCİRLİ GELİN
"Bazı fedakârlıklar kalbi değil, ruhu esir alır." Ağabeyinin hayatı bir kurşun kadar yakındır ölüme. Kurtuluş ise bir tek yoldadır: berdel. Rojbin, tanımadığı bir adamla, Aziz'le evlenmek zorundadır. Ne hayalleri sorulmuştur ne de rızası... Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, kaderin ve törenin arasında sıkışmış iki insanın hayatta kalma savaşı. Rojbin, sevmeyi değil, susmayı öğrenir. Gözleriyle haykırır, diliyle susar. Ama bazı suskunluklar, en büyük isyandır... Ey töre! Kaç yüzyıl daha Kanla yazılacaksın? Kaç kadın daha Senin için susacak?
KAN DAVASI
Kızın küçüktür, Resul. Ve kuma olacak."Bu cümle, Arîn'in hayatının son sözüydü. Bir abisinin işlediği cinayetin bedeli, onun genç bedenine ve ruhuna ödetilecekti. Ailesi, oğullarının canı karşılığında onu, gaddarlığı dillere destan olan Baran Ağaya'kan bedeli ' olarak verdiler. Hiçbir suçu, günahı olmayan Arîn, bir mal gibi pazarlığı yapılan, duyguları sorulmayan bir 'kan bedeli'ydi.Baran'ın konağına getirildiği ilk anda başlayan işkence, sadece fiziksel değildi. Avlunun ortasına atılıp aşağılanması, "bu evde bir hizmetçiden bile değeri yok" denilerek insanlığından soyutlanması, onu bir 'hiç'e dönüştürmek içindi. Odası bir zindan, bakışlar bir hançer, suskunluk bir kabullenme bekçisiydi.Ancak Baran'ın hesaba katmadığı bir şey vardı: Arîn'in adı, 'Ateş' anlamına geliyordu. Ve o ateş, en karanlık zindanlarda bile sönmeyen bir kördü. İçindeki bu direniş, ne yalvarış ne de başkaldırıydı. Sessiz, dik, ve yıkılmayan bir onurdu.Bu öykü, bir kadının, kendisini 'hiç' olarak gören acımasız bir dünyaya, sadece var olarak meydan okuyuşunun hikayesidir. Bir mal değil, bir insan olduğunu kanıtlamak için, ruhundaki ateşi söndürmemenin verdiği amansız bir iç savaştır.
El Kızı
"Annen bana tokat attı!! dedim gözlerim dolmuştu bile... "Haketmişsindir... dedi hiçbir duygunun can bulamadığı sesi ruhsuzdu... "HAKETMİŞSİNDİR!! bu tek kelime içime oturmuştu bu acımasız söz kalbimin sıkışmasına neden olmuştu... ****. **** Kader bizi bağlar ne kadar kaçmaya çalışsak da kader kaçtığına koşmaktır! ♥️NAZLI ŞANVERDİ💔
Taş Konak
Bazı kapılar bir kez açıldığında artık geri dönüş yoktur. Rüveyda için o kapı, Taş Konak'ın ağır demir kapısıydı. Bir anda kendini yabancı bir dünyanın ortasında buldu. Kuralları başkalarının koyduğu, sessizliğin bile bir anlam taşıdığı bir dünyanın... Ve o dünyanın merkezinde bir adam vardı. Rıdvan. Sert, suskun ve herkesin saygı duyduğu kadar korktuğu bir adam. Onun dünyasına giren kolay kolay çıkamazdı. Taş duvarların ardında saklanan sırlar, geçmişten gelen gölgeler ve bitmeyen hesaplaşmalar arasında Rüveyda kendini hiç beklemediği bir mücadelenin içinde buldu. Ama bazen en büyük savaşlar, iki insanın kalbi arasında olur. Ve bazı konaklar... Sadece taşlardan yapılmaz. Onları ayakta tutan şey sırlardır. ♪♪♪
Sıcak bir yaz günüydü.O kadar çok bunalmıştım ki elimde olan çamaşırları hızlı bir şekilde çitilemeye başladım.O kadar çok kıyafet yoktu sadece benim ve yaşlı babaannemin birkaç eşyası vardı ama güneş beni öyle bir kavurmuştu ki elimde olan bir kaç kıyafet bana dağ gibi gözümde büyümüştü.Kıyafetleri yıkamaya devam etmiştim bir süre ama mecalim kalmamıştı sıcaktan böyle devam edemeyeceğim anladığım için dereye girmeye karar verdim.Elimde bulunan eşyaları kenara çektikten sonra üstümde bulunan ince elbiseyi üstümden çıkardım ayaklarımı suya sokarak ilerlemeye devam ettim su bu sıcak havaya rağmen soğuktu.Kendimi soğuk suyun güzelliğine bıraktım. Vücudumun çıplak olmasıyla içime bir ürperti geçti.Yüzüme yapışan saçları elimle çektim.O sırada derenin kenarında ağaçların orda bir insan silüeti farkettim. "Kim var orda?"
Más detallesPautas de Contenido