Our Island

In de laatste jaren van de twintigste eeuw wordt een kleine jongen opgegeven als vermist. Niemand weet waar hij gebleven is, niemand weet wie hem mogelijk kan hebben meegenomen. Zijn vader geeft de hoop hem ooit nog terug te vinden op en de moeder trekt zich terug en gaat verder met het leiden van een kil, kleurloos leven. De sluwe grijns van de vader was het enige ingrediënt dat nog nodig was om een verhaal te beginnen. Een verhaal over liefde, haat, onwetendheid en verwoeste levens. De verwoestte levens van vier totaal verschillende jongeren.

De o zo vermiste jongen zat al die tijd op een onbewoond eiland. Hij was daar gedropt door niemand minder dan zijn eigen vader. Erg vond hij het niet meer. Hij wist dat hij er niet weg zou komen, dus probeerde hij niet te ontsnappen. Niet meer. Zijn vader kwam om de zo veel tijd eens langs met een zogenaamde overlevingskit, die de luxe deelde van wat tweedehands kleding, wat afgedankt eten en een pak sap van de Lidl. Niets was te duur voor zijn zoon, zo bleek.

De jongen groeide op en stapte de eenentwintigste eeuw in. Een eeuw die zijn leven zou veranderen. Wat hij echter niet wist. Hij keek tegen zijn toekomst aan als de tijd waarin hij zou sterven op een eiland. Hij zou de liefde van zijn leven niet ontmoeten. Hij zou nooit fatsoenlijke mensen ontmoeten. En hij zou zijn moeder nooit meer zien.

In diezelfde tijd werd er ergens op de oceaan een meisje overboord gegooid.

Een jongen verdween bij de kust van San Francisco.

Een ander meisje werd door haar stiefvader tijdens haar slaap afgevoerd, de zee op. In de valse hoop dat ze dood zou gaan.

Vier jongeren die uit het niets bij elkaars leven binnen stappen. Om er vervolgens nooit meer uit weg te gaan.

Raphael, Ana, Sarah en Danny. Vier jongeren met een legendarisch verhaal. En dat verhaal, daar ben je zojuist aan begonnen.

[[ alle rechten voorbehouden ]]