En Dan...

Je moeder verliezen is niet makkelijk.
Eigenlijk, kunnen we denk ik met zijn alle er best wel over eens zijn dat het nogal fucking moeilijk is.
Tenzij je moeder zo'n ouwe tang was en je eigenlijk al veel te lang op haar erfenis zat te wachten.
Dan misschien niet.
Maar voor mij, voor mij was het moeilijk.
Zestien jaar, al een hoop ellende achter de rug. En dan, de harde klap.
Het einde.
Ik weet hoe het klinkt, het klinkt als het einde van het verhaal, van mijn verhaal.
Maar eigenlijk is het pas het begin. Het begin van alles wat ik moest opschrijven.
Om weer opnieuw te leren hoe het is om te leven.
Want wat doe je als je niets meer kan voelen?
Wat dan?