ZERYA : YASAK SOY
- Reads 220
- Votes 6
- Parts 3
Ongoing27m
Last published Wed, May 7, 2025
"Ben o sofrada hiç yer almadım.
Ama her lokmanın acısı boğazımda düğüm."
Zerya'nın adı hiçbir aile defterinde yazmadı. O, taş duvarlar arasında fısıldanan bir sır, göz göze gelinemeyen bir geçmişti. Onu sakladılar. Unuttular. Ama kader, saklanmayı bilmez...
Yıllar sonra döndüğünde, her taş onu tanıdı. Her göz ondan kaçtı.
Annesinden kalan eski bir evin anahtarı, Zerya'ya sadece kapıları değil, yıllardır kilitli tutulan bir hayatı da açtı.
Bir babanın adı yasak, bir annenin sessizliği yıkıcıydı.
Toprak hala kan kokuyor, dudaklarda bir dua yarım kalıyor.
Ve şimdi Zerya, sessizliği yırtmak, kendi hikâyesini yazmak için geri döndü.
Ama bu dönüş... ya bir uyanışa, ya da büyük bir yıkıma sebep olacak.
Bazen en büyük savaş, kendi adını sahiplenmektir...
All Rights Reserved
#37
aşiret
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
-KİRAZ MAHALLESİ -
Her mahallenin kendine özgü bir kokusu, bir rengi, bir sırrı vardır. Kiraz Mahallesi ise, umutla acının, sevdayla mücadelenin, geçmişle geleceğin kesiştiği bir yerdir. Yaren Çetinsoy, hayatın yükünü sırtında taşıyan genç bir kadındır. Bazen suskunluğu ile konuşur, bazen gözlerindeki derinlikte sakladığı sırlarla... Onun hikâyesi yalnızca kendi kalbinin değil, bir mahallenin kaderini de fısıldar. Çünkü kimi insanlar geldikleri yeri değiştirmez; varlıklarıyla oraya yeni bir ruh kazandırırlar. Kiraz Mahallesi'nin taş sokaklarında yankılanan her adım, aslında insanın kendi iç yolculuğuna da ışık tutar. Burada küçük görünen anlar, büyük anlamlar taşır; sıradan bir tebessüm bile yeri geldiğinde bir kalbi iyileştirir. Bu kitap , bazen en büyük gücün sessiz kalmakta değil, kalbini açabilmekte saklı olduğunu hatırlatır. Ve Kiraz Mahallesi, her satırında bize şunu söyler: "İnsan, en çok kendine tutunarak ayakta kalır... ve bazen kader, hiç ummadığın bir sokak başında seni bekler."
DENİZ
17 yaşındaki Deniz'in gerçek ailesi onu bulmasıyla başlar. Üvey ailesinde tek çocuk olan Deniz gerçek ailesinde 9 abisi olursa ne olur? *** "Yüzün hep gülsün Deniz Kızı." "Deniz kızları aldatmacıdır. Gülüşleri gerçek değildir." "Beni aldatamazsın. Sadece bana aitsin." *** ~Ölümden korkan ben bana ölümü sevdirdiler.~ *** (Benim ilk kurgumdur arkadaşlar. Bir gerçek ailem kitabıdır. Yazım ve mantık hataları olabilir.)Complete
Erelin Şovalyesi
Erelin Şovalyesi'nin hayatı, aşkın ve nefretin yoğun duygularıyla şekillenmişti. İhtirasın gölgesi zaman zaman karanlığını yaydı, acının izleri yüreğinde yer buldu. Ancak bu duygular, onun göz alıcı kahramanlık hikayesinin anahtarıydı. Erelin, sert bakışları ve kararlı adımlarıyla dikkat çekerdi. Kudretli kılıcı, adaleti simgeliyordu onun için. Aşkın gizemi ve cazibesi ise gençliğinden beri peşinde sürüklüyordu. İçinde yanan ihtiras, zaman zaman kıvılcımlar saçıyordu. Bir gün karşılaştığı güzel bir prenses, Erelin'in kalbini ele geçirdi. Aşkın büyüsüne kapıldı, gözleri sadece onun için parlıyordu. Ancak bu aşk, aynı zamanda nefretin ve kıskançlığın da tohumlarını ekmişti. Başka bir şövalye de prensese ilgi gösteriyordu, Erelin'in yüreği karardı. İhtirasın kıskacında sıkışmıştı Erelin. Prensese duyduğu aşkla beraber, içindeki karanlık hisler de derinleşiyordu. Bir yandan aşkın tatlı hüznü, diğer yandan kıskançlığın acısı içini kemiriyordu. Ancak Erelin, duygusal sınavı kazanmaya kararlıydı. Nefretin gölgesi, aşkı zehirlemeye çalışsa da, Erelin direndi. Kendini ihtirasa bırakmak yerine, adaleti ve sevgiyi seçti. Acıya rağmen, prensese olan hisleri onun kudretini arttırıyordu. Onun için savaşmak, aşkın ve adaletin zaferini kutlamak anlamına geliyordu. Zamanla, Erelin aşkı ve nefreti dengede tutmayı öğrendi. İhtirası, onun kararlılığını ve kahramanlığını besledi. Acıları, onun yüreğindeki merhameti derinleştirdi. Onun hikayesi, aşkın, nefretin, ihtirasın ve acının iç içe geçtiği bir destan oldu. Erelin Şovalyesi'nin göz alıcı romanı, duyguların karmaşıklığını ve insanlığın içsel savaşını anlatıyor. Aşkın parlaklığı, nefretin karanlığı, ihtirasın ateşi ve acının hüznü, bir kahramanın ruhunda nasıl dans edebilir, Erelin'in öyküsünde görüyoruz.Complete
ÖMRE BEDEL (4. Hikaye)
On sekizinde hayatı gülücükleri ile dolduran. Ailesinin ufak bebeği dünyalar güzeliydi o. Ta ki evlenene dek. Gülüşleri yüzüne çarpılan her tokat ile silindi gitti. Sırtında parçalanan sopaların, Teninde iz bırakan zincirlerin, güzelim saçlarını okşamak yerine acımasızca koparan ellerin kölesi olduğunda dünyanın gerçek yüzüyle tanıştı. Biri aşk hikayesi mi dedi? Bir vakitler gönlüne bahar getiren o kelimeyi tozlu raflara kaldıralı çok oldu Evelyn'in. Aşk Ömre Bedel Değil, Ömürden Ömür Çalandı. Aşk İhanetti, Aşk Acıdan Başka Neydi? Ha Vardı Bir Aşk. O da Evlattan Başka Bir şey Değildi... Geçmiş evliliğinde onu mutlu eden üç gün vardı. Biri bilmediği evliliğe adım attığı o kara gün, Biri evladını kucağına aldığı gün diğeri ise kocasının öldüğü o kutsal gün. Küçük bir kızken mutluydu Evelyn. Annesinin kaybıyla her şey solup gitmiş inandığı sevdiği her şey gözleri önünde kül olmuştu. Saçı en son ne vakit okşanmış hatırında dahi yoktu. Son altı yıl ömrünün kalanını alıp götürmüştü ondan. Aksi huysuz lanet bir kadına çevirmişti kendisini. Şimdilerde bir oğlu Daniel'e gülümsüyordu bir de dost edindiği sığındığı Leydi Ewans'a. Onu hayata tutunduran başka da ne vardı bilmiyordu. Lakin korktuğu başına gelmişti genç kadının. Ölümüne savaş açtığı püriten cemaati Baronluğun gelecekteki varisi olan oğlunu gerektiği gibi eğitemediğini öne sürmüş kendisini yine aynı görüşten bir adam ile evlendirmeye karar vermiştiler. Kaçarı yoktu şayet bir püriten ile evlenmezse oğlu ağabeyine teslim edilecekti. Sahip olduğu tek şey evladı iken onu kaybetmeyi nasıl göze alsındı? Daniel'den ayrılmamak için önündeki sezonda boy gösterecekti Evelyn. Ağabeyi ve karısından evvel ağına düşürecek dilediğini yaptıracak bir ahmak bulacak bu defa ipleri elinden bırakmayacaktı. Susmayacaktı Evelyn. BirComplete
Her mahallenin kendine özgü bir kokusu, bir rengi, bir sırrı vardır. Kiraz Mahallesi ise, umutla acının, sevdayla mücadelenin, geçmişle geleceğin kesiştiği bir yerdir. Yaren Çetinsoy, hayatın yükünü sırtında taşıyan genç bir kadındır. Bazen suskunluğu ile konuşur, bazen gözlerindeki derinlikte sakladığı sırlarla... Onun hikâyesi yalnızca kendi kalbinin değil, bir mahallenin kaderini de fısıldar. Çünkü kimi insanlar geldikleri yeri değiştirmez; varlıklarıyla oraya yeni bir ruh kazandırırlar. Kiraz Mahallesi'nin taş sokaklarında yankılanan her adım, aslında insanın kendi iç yolculuğuna da ışık tutar. Burada küçük görünen anlar, büyük anlamlar taşır; sıradan bir tebessüm bile yeri geldiğinde bir kalbi iyileştirir. Bu kitap , bazen en büyük gücün sessiz kalmakta değil, kalbini açabilmekte saklı olduğunu hatırlatır. Ve Kiraz Mahallesi, her satırında bize şunu söyler: "İnsan, en çok kendine tutunarak ayakta kalır... ve bazen kader, hiç ummadığın bir sokak başında seni bekler."
More detailsContent Guidelines