Don Quixote

Don Quixote

  • WpView
    Reads 83
  • WpVote
    Votes 7
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Jan 5, 2026
Słońce było przerywane przez maszt, jego ciepłe promienie pojawiały się i znikały na kamiennej ziemi. Wiatr, choć wcześniej nie zauważalny, tak teraz bił o skórę niczym wiele małych igiełek, przyciągnąny w stronę lądu razem z falami, które unosiły tego drewnianego olbrzyma z taką gracją iż wydawać się mogło, że nie waży nic. Stał niczym wryty w ziemię, jego oczy przeszklone, paliły od wewnątrz jego czaszki. Łzy. Łzy z czego? Szczęście? Ulga? Może oba lub więcej na raz. Minuty długie jednak ostatecznie statek stał przy brzegu. "Wróciłeś.." słowa niemalże nie wyszły z jego gardła, te zacisnięte, wąskie, jakby w sekundę zmieniło się w papier ścierny. "Czekałeś." Oh z jaką lekkością to powiedział, niegdyś jeszcze działało mu to na nerwy, lecz teraz? Teraz tylko taki ton chciał słyszeć. "I czekałbym dłużej.." jego kroki niosły się razem z jego słowami, "Dla ciebie czekałbym wszystkie zimy i lata." ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ -> Uwagi! • Seventeen nie istnieją • Smut! • Rozdziały różnej długości • Wzmianki o samookaleczeniu, nadużycia substancyji, przemocy -> Shipy • Jeongcheol • Junhao • Jicheol (?) + poboczne
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Należę Do Ciebie, Baby | Oskar Oki Kamiński
  • BACKSTAGE PASS | OKI
  • CEO
  • [T] Carpathian | Dramione
  • Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore
  • teacher's pet | yoonmin
  • Ninjago || My Lightbringer
  • Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet
  • JEDEN WERS || OKI

Oskar „Oki" Kamiński żyje w świecie, w którym wszystko jest głośne: sceny, światła, ludzie, oczekiwania. Nauczył się grać role i znikać w tłumie, nawet gdy wszyscy patrzą tylko na niego. Dopiero poza sceną zostaje cisza, ta prawdziwa, w której nie trzeba nic udowadniać. Oktawia Jaworska od zawsze wiedziała, że nie męczy jej hałas, tylko samotność. Interesują ją rzeczy niewypowiedziane, momenty zawieszone pomiędzy jednym spojrzeniem a drugim. Nie szuka fajerwerków, tylko obecności, która nie znika, gdy gasną światła.

More details
WpActionLinkContent Guidelines