NİSYAN
- Reads 2,478
- Votes 173
- Parts 29
MatureOngoing
Last published Tue, May 12, 2026
"Alaca, Alaca... Sen hiç koştun mu senden kaçana?"
⛓️
"Bazen kaybolmak iyidir, insana evini buldurur. Ama bazen kaybolmak kötüdür, insana kendini unutturur. Kaybolmanın iyi olmadığı yerdeyim, bir uçurumun ucunda."
Nisyan, hafızasında boşluklar olan Alaca'nın, babasının ölümünün bir kaza değil cinayet olabileceğini öğrenmesiyle başlayan yüzleşme hikâyesidir. Annesinin kaybolması ve aldığı tehditler onu babasının eski iş yerine götürür.
Burada karşısına çıkan Börü, babasının ortağı olan, geçmişi karanlık, sert ve şiddetle iç içe bir adamdır. Rusya merkezli olduğu düşünülen Karakanlar örgütünün üyesi olan Börü, geçmişte bırakamadığı sevgilisi Leyla'nın acısını omuzlarken bir yandan da üyesi olduğu örgütü çökertme planları yapmaktadır.
Alaca, korkarak kaçmak yerine, hem babasının ölümünün ardındaki sır perdesiyle hem de kendi geçmişiyle yüzleşmeyi seçer.
♟️
"Karadut musun sen?"
"Ne?"
"Lekesi kaldı."
🗝️
Gözleri en karanlık gece, yıldız düşmüş yüze.
**Bu kitaptaki tüm karakterlerin ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayal ürünüdür. Tüm hakları saklıdır. Bu romanın telif hakkı gerekli makamlarca alınmıştır.**
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
KÜLDEN PORTRELER
Acının ve dengesizliğin etkisiyle sırtüstü sertçe yere düştüm. Acıyla inledim. "Ah!" Sırtım ve kalçam çok acımıştı. Başım kaldırıma çarptığında dünyam sarsıldı, görüşüm bulanıklaştı. Şapkam başımdan koptu, saçlarım bir örtü gibi yere yayıldı. Yağmur damlaları yüzüme çarparken baş ucumda dikilen devasa silüetin karaltısı gökyüzünü kapattı. Bana üstten bir bakış attığını hissettim ama acıdan yerde kıvranıyordum. Bileğim çok acıyordu, başımın içinde bir uğultu vardı. Adam, ayaklarımın ucunda bana bakarak ceketinin kol düğmesini sakince ilikledi. Eğilmedi, elini uzatmadı. Sadece o buz gibi, ruhsuz sesiyle sokağın sessizliğini parçaladı: "Bugünü günlüğüne yaz küçük katil." Söylediği sözler bedenimin baştan aşağı titremesine sebep oldu. O yağmurun altında yerde sırtüstü iki büklüm yatarken kulağıma gelen sesler tenimden yayılıp kalbimin içine girdi. Kolunu kaldırarak kol saatine göz ucuyla baktı ve ardından gözlerini tekrardan bana çevirdi: "Bugün 24 Ocak 2026, saat 21.43." Bana doğru bir adım daha attı. Başımın ucuna doğru geldi ve durdu. Hafifçe eğilerek gözlerimin içine baktı. Gölgesi üzerime bir kefen gibi serildi. "Bugün celladınla karşılaştın." ... Nefsi müdaafanın sonucu ölüm oldu. Bir çocuk öldü. Günah keçisi ilan edilen kadın, ölen çocuktan daha masumdu. Ama kader ondan yana değildi. Sonuçları ağır oldu; geride kalan şey, saçlarının yerde bıraktığı enkazın izleri oldu. Celladının ölüm kokan gözleri merhametsizdi; kadın intikam ateşinin cayır cayır yandığı celladının kollarına sığındı, kül oldu. Adam yerdeki enkazına baktı, intikamın verdiği hazla izledi yerdeki kadını. Artık onun istediği portreye yerleşmişti, ona bağımlıydı. Yeni kimliğini o yaratmıştı.
Yaşarken Ölmek Gerekir
"Beni kendi inşa ettiğim o korkunç okullardan alıyor, uyuz Sokrates gibi sorular sorup konuşturuyor, sistemimdeki tüm karanlığı kendi kendime anlamamı sağlıyorsun." Gülümseyerek yanağını hafifçe okşarken gözlerim yanıyordu. "O itaatkâr karanlığın yanında senin ışıklarının kâfirlik olduğunu söylediğimde bana enfes resimler gösteriyor, aklımı alıyor; bir sahneye çıkartıyor ve kalbimi veriyorsun." Normalde kabul etmeyeceğim kadar yoğun duygular çenemin hafifçe titremesine sebep olurken onun dudakları hafifçe aralanmış, gözleri tamamen bana teslim olmuş bir vaziyette yüzümü izliyordu. "Omuzlarımda olduğunu bile unuttuğum o korkunç yükü çekip alıyorsun..." İç çekerek saçlarını bir kez daha okşadım. "Ama sistemim o karanlığa o kadar alışık ki yalnızca ışık değil, savaşma arzusu da getiriyorsun. Karşıtlıklar... Ortaya çıkarıyorsun. İçimde cadıları yakıyorlar, fikirleri suçluyorlar, çiçekleri izinsiz açtılar diye susuz bırakıyorlar... Yine de başımı döndürüyorsun, beni aydınlatıyorsun, elimden tutuyorsun ve aslında benim bahara ihtiyacım olmadığını, tek başıma baharı getirebileceğimi söylüyorsun. Sen geldiğinde gülümsemek istiyorum." Kısa bir an göz göze kaldık, yutkundum. "Anlıyorsun değil mi?" derken bir sarhoştan ziyade çaresiz bir divane gibiydim. Cevap olarak hafifçe yutkundu, elleri belime yerleşti. Sanki bu bir fitilmiş gibi ona doğru daha da yaklaştım, burnum yanağında bir çizgi çizerek sürtünürken derin bir iç çektim. Nefesi durdu. Sonra ellerimi yüzünden çekerek birini omzuna, öbürünü göğsüne yerleştirdim ve gözlerim yüzündeki en sevdiğim noktaya indi. Ne olduğunu bile anlayamadı, dudaklarım sus çizgisine yaslandı. "Benim rönesansım." Mart 2020 GENÇ YETİŞKİN
Sadece Bir Damla Brh+
(+18) Yabancı çevik bir hamleyle beni çevirip masaya dayarken elimdeki hançere gülerek baktı, buz mavisi gözleri bana dönerken gölgeler sıklaştı, uyarıları birer çığlığa dönüştü. Onun sadece sıradan bir yabancı olmadığını anladığım anda ise geç kalmıştım çünkü o çoktan yırtıcı bir hayvan edasıyla bana yaklaşmıştı bile. "Çok yanlış yerdesin küçük kız," diye fısıldadı Batının Tanrılarının lanetlediği sesiyle. "Hem de olabilecek en yanlış yerdesin ve ben seni görüyorum." Pelerinimin kol kısmında gizli hançeri parmak uçlarıma doğru kaydırdım, sivri ucunu kalbinin tam üzerine yaslarken gülümsedim. "Ve ben de seni görüyorum vampir." Uyarı: Cinselllik, kan ve şiddet içerikli ögeler içerdiğinden yetişkin okurlar için uygundur. Her haklı saklıdır.![[ÖLÜMDEKİ ŞANS]](https://img.wattpad.com/cover/376901287-256-k216525.jpg)
[ÖLÜMDEKİ ŞANS]
Hayatını yaşayamayan genç bir kadın, ölümün kendisinden onu yaşatması için bir sebep isterse ne olur? Ölüm ilgilenmez. Ancak yüreği, hissettiği yabancı duyguyla buna izin vermez. "Sebebini buldum. Gülüşünü sakla kadın." KURGUDA ARGO SÖZLER UYGUNSUZ DAVRANIŞLAR VE HASSAS İÇERİKLER VARDIR TSSB İÇERİR KARANLIK- MAFYA ROMANTİZMİDİR YETİŞKİN KURGUDUR Bu klişeyi de sevmem ama hırsızlığa meraklı olan çok var, wattpadde ÖLÜMDEKİ ŞANS ismiyle yazılmış ilk kurgudur, emek hırsızlarına göz açtırmayıp gönül rahatlığıyla okuyabilirsiniz. Yayımlanma tarihi 12/09/24Complete
EFLATUNUN TACI
Küçüklüğünden beri eksik olan manevi yanlarıyla birlikte normal bir hayat sürdüğünü sanan Liva, can borcu olduğu arkadaşına yardım etmek için çıktığı yolun her bir adımında kendinden birer izler bulur. Aynı zamanda son sınıf moda tasarım ögrencisi olan Liva, İzmir'in sokaklarında hayatını altüst eden adamla tanıştığını düşünüyordur ancak henüz adamın İspanya'nın yeni yeraltı lideri olduğundan bir haberdir.
GECE
𝐆𝐞𝐜𝐞, birbirine geçmiş sırlar, ihanetler ve aile miraslarıyla yüzleşen gençlerin karanlık yolculuğunu konu alıyor. Hikâye, dışarıdan elit ve prestijli görünen gizemli bir akademide, 𝑵𝒐𝒙 𝑺𝒆𝒓𝒑𝒆𝒏𝒕𝒊𝒔'te geçiyor. Bu akademi, aslında geçmişten gelen büyük bir sırrı ve ölümcül bir gücü saklamakta. 𝐃𝐞𝐧𝐢𝐳 𝐕𝐞𝐫𝐚 𝐕𝐚𝐬𝐢𝐥𝐞𝐯𝐬𝐤𝐲, görünürde Yıldırım soyadına sahip disiplinli bir asker olsa da, gerçekte akademinin sahibi olan ailenin gizli üç vârisinden biri ve karmaşık, kanla yazılmış bir soyun mirasçısıydı. Damarlarında yalnızca güç değil, büyük bir günahın anahtarı ve nesiller boyu ihanetle hayatta kalmış bir soyun mirası akıyordu. O bir yılandı ve ihanet onun damarlarında dolaşan en eski mirastı. 𝐄𝐦𝐢𝐫 𝐑𝐮𝐬𝐥𝐚𝐧 𝐒𝐨𝐤𝐨𝐥𝐨𝐯, acımasız bir Rus askeriydi. Sakindi, kontrollüydü ve mantığıyla hareket ediyordu. Sokolov soyadı onun omuzlarına ihaneti ve asla unutulmayan bir öfkenin yükünü bırakmıştı. Mavi insana can veren bir renkken Emir Ruslan Sokolov gözlerindeki mavilerde ölümü taşıyordu. Annesinin favori çocuğu değildi belki ama Tanrı'nın favori çocuğu oydu. Deniz'in abisi 𝐓𝐨𝐥𝐠𝐚, kuzeni 𝐄𝐦𝐫𝐞 ve çocukluk arkadaşları 𝐄𝐦𝐢𝐫, 𝐄𝐝𝐚, 𝐃𝐞𝐫𝐢𝐧 ve 𝐃𝐨𝐫𝐮𝐤 yıllardır birlikte büyümüş, birbirlerinden hiç kopmamışlardı. Geçmişleri sadece dostlukla değil; kanla, ihanete uğramış ailelerle ve yıkıcı sırlarla örülüydü. Bir gece yarısı Deniz'in ani bir kararla Emir'i terk edip Rusya'ya gitmesi ve yıllar sonra dönüşüyle birlikte dengeler bozulmuş ve geçmişin karanlık sırları gün yüzüne çıkmaya başlamıştı. Gizlenen ne varsa sürünerek ışığa ulaşacaktı.
SÜFL-İ AŞK
~S-MAFYA SERİSİ 2~ Yıllar boyu süren bir aşk... Yıllarca gölge misali kadınını izleyen bir adam... Artık ona bu denli yakınken uzakta durmaya devam edebilecek miydi? Elvin, hayata küsmüş, geçmişin acılarıyla savrulmuş genç bir kadın. Tek sığınağı olan sanat, ona yaşamak için bir neden sunarken, farkında olmadan yıllardır karanlık bir gölgenin koruması altındaydı. Sessiz ama sarsıcı bir varlık, her adımını izliyor, ona yaklaşmak için doğru anı bekliyordu. Ancak sırlar asla saklı kalmaz. Gerçekler açığa çıktığında, Elvin aslında hiçbir şeyin tesadüf olmadığını fark edebilecek miydi? Yıllarca onu izleyen ve yalnızca onu bekleyen bu adam artık durmayacaktı, ne alevlerin içinde ki kalbi ne de karanlık zihni buna izin vermezdi. Ve şimdi, Elvin ne kadar kaçarsa kaçsın, bu saplantılı aşktan kurtulamayacağını biliyordu... Bazı aşklar özgür bırakmaz... Peki, onunki aşk mıydı, yoksa çok daha saplantılı bir yanılgı mı? SÜFL-İ AŞK başlıyor... (Bu yetişkin içerikli bir kitaptır, ilerleyen bölümlerde +18 sahneler bulunabilir. Ayrıca küfür ve kanlı sahneler de mevcuttur.)
BİR NERGİS TUFANI | TEFECİ (KİTAP OLDU)
"Tefeciden para alıp kaçarsam ne olur?" "Seni bulur." ⛓️ Gerilim, korku ve şiddet içerir. Yetişkinlere yöneliktir. Her hakkı saklı tutulmaktadır. Benzerlik ya da çalıntı durumunda saklı tutulan tüm haklar kullanılacaktır.
{GECE' NİN GÖLGESİ}
•DÜZENLENECEK• (Finalden sonra baştan sona düzenlenip, ekleme ve çıkarma sahneler olacaktır) •yaş farkı •madde •tetikleyici unsur •psikolojik baskı •yetişkin içerik içermektedir. }{ Bir adam vardı kalbi buz tutmuş, yalnızlığa mahkum, şeytanın ta kendisi... »Ben, hepsinin gözlerimden dahi korktuğu adamım Loris... Her birine diz çöktüren ben! Nasıl oldu da onun tek bir bakışına kulu oldum söyler misin? Nasıl küçük bir kız çocuğuna yenildim? Her şeye kuşkuyla bakan ben, ona nasıl bu kadar eminim?« }{ ❗️KİTABIN KURGUSUNU, ÖZELLİKLE İLK BİRKAÇ BÖLÜMÜ YAYINLAMADAN BİRKAÇ YIL ÖNCE YAZDIĞIM İÇİN KESİNLİKLE YAZIM YANLIŞI, KURGU GİDİŞATI, KARAKTERLERİN TEPKİLERİ GİBİ BİRÇOK ŞEY FİNALDEN SONRA DÜZENLENECEK. BUNU BİLEREK OKUYUN LÜTFEN. VEYA DÜZENLENMESİNİ BEKLEYİN ÇÜNKÜ BAHSETTİĞİM BÖLÜMLERİ -DÜZENLENMEMİŞKEN- ATLATTIKTAN SONRA BIRAKMAK İSTEMEYECEĞİNİZE EMİNİM❗️ Bu, yazar olarak benim tavsiyem. Uyarsanız çok sevinirim ve şimdiden teşekkür ederim.
ÖFKE ÇİÇEĞİ
Bütün dünyanın aradığı katil ansızın hayatınıza girerse sizi soldurmasına izin verir miydiniz? Yoksa bütün yapraklarınız onun için mi açardı? ❝Zafer her zaman en güçlü olana ait değildir. Bazen en acımasız olan kazanır. Kanla yazılmış bir kaderi var, ruhundan söküp atamayacağı bir miras. O, şeytanın bile tereddüt ettiği yolda yürüdü. Ve sen, bu fırtınanın tam ortasındasın.❞ Hayatı her zaman soluk bir çiçek gibi olup, kendinden çok başkalarını düşünenlere...
Acının ve dengesizliğin etkisiyle sırtüstü sertçe yere düştüm. Acıyla inledim. "Ah!" Sırtım ve kalçam çok acımıştı. Başım kaldırıma çarptığında dünyam sarsıldı, görüşüm bulanıklaştı. Şapkam başımdan koptu, saçlarım bir örtü gibi yere yayıldı. Yağmur damlaları yüzüme çarparken baş ucumda dikilen devasa silüetin karaltısı gökyüzünü kapattı. Bana üstten bir bakış attığını hissettim ama acıdan yerde kıvranıyordum. Bileğim çok acıyordu, başımın içinde bir uğultu vardı. Adam, ayaklarımın ucunda bana bakarak ceketinin kol düğmesini sakince ilikledi. Eğilmedi, elini uzatmadı. Sadece o buz gibi, ruhsuz sesiyle sokağın sessizliğini parçaladı: "Bugünü günlüğüne yaz küçük katil." Söylediği sözler bedenimin baştan aşağı titremesine sebep oldu. O yağmurun altında yerde sırtüstü iki büklüm yatarken kulağıma gelen sesler tenimden yayılıp kalbimin içine girdi. Kolunu kaldırarak kol saatine göz ucuyla baktı ve ardından gözlerini tekrardan bana çevirdi: "Bugün 24 Ocak 2026, saat 21.43." Bana doğru bir adım daha attı. Başımın ucuna doğru geldi ve durdu. Hafifçe eğilerek gözlerimin içine baktı. Gölgesi üzerime bir kefen gibi serildi. "Bugün celladınla karşılaştın." ... Nefsi müdaafanın sonucu ölüm oldu. Bir çocuk öldü. Günah keçisi ilan edilen kadın, ölen çocuktan daha masumdu. Ama kader ondan yana değildi. Sonuçları ağır oldu; geride kalan şey, saçlarının yerde bıraktığı enkazın izleri oldu. Celladının ölüm kokan gözleri merhametsizdi; kadın intikam ateşinin cayır cayır yandığı celladının kollarına sığındı, kül oldu. Adam yerdeki enkazına baktı, intikamın verdiği hazla izledi yerdeki kadını. Artık onun istediği portreye yerleşmişti, ona bağımlıydı. Yeni kimliğini o yaratmıştı.
More detailsContent Guidelines