NİSYAN

"Alaca, Alaca... Sen hiç koştun mu senden kaçana?"

⛓️

"Bazen kaybolmak iyidir, insana evini buldurur. Ama bazen kaybolmak kötüdür, insana kendini unutturur. Kaybolmanın iyi olmadığı yerdeyim, bir uçurumun ucunda."

Nisyan, hafızasında boşluklar olan Alaca'nın, babasının ölümünün bir kaza değil cinayet olabileceğini öğrenmesiyle başlayan yüzleşme hikâyesidir. Annesinin kaybolması ve aldığı tehditler onu babasının eski iş yerine götürür.

Burada karşısına çıkan Börü, babasının ortağı olan, geçmişi karanlık, sert ve şiddetle iç içe bir adamdır. Rusya merkezli olduğu düşünülen Karakanlar örgütünün üyesi olan Börü, geçmişte bırakamadığı sevgilisi Leyla'sının yıllar sonra karşısına düşman olarak geçmesinin acısını omuzlarken bir yandan da üyesi olduğu örgütü çökertme planları yapmaktadır.

Alaca, korkarak kaçmak yerine, hem babasının ölümünün ardındaki sır perdesiyle hem de kendi geçmişiyle yüzleşmeyi seçer.

♟️

"Karadut musun sen?"

"Ne?"

"Lekesi kaldı."

🗝️

Gözleri en karanlık gece, yıldız düşmüş yüze.

**Bu kitaptaki tüm karakterlerin ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayal ürünüdür. Tüm hakları saklıdır. Bu romanın telif hakkı gerekli makamlarca alınmıştır.**