KÜL VE GÜL

İlk bakışta nefret...
İlk cümlede bir savaş...
Ama her susuşta daha da yaklaşan bir yangın.

Liva kaçtıkça Karan yaklaştı. Karan sustukça Liva çözüldü.
Ve sonunda her şey bittiğinde, geriye yalnızca şu kaldı:
Aşk bile bazı kalpleri kurtaramaz. Ama birlikte yanmayı seçerler.

Ama kader, onları aynı yangının içine attı.
Aynı suskunlukta boğdu.
Ve her şey sustuğunda, geriye yalnızca birbirlerinin nefesi kaldı.

Onlar düşman olmayı seçmişti.
Aşık olmaları... kaderin oyunu değildi.
Bir lanetti.