His Accidentally Desires
- LECTURES 149
- Votes 41
- Chapitres 7
En cours d'écriture
Dernière publication lun., mai 5, 2025
Lumaki si Nazarine Romero na puno ng pag mamahal mula sa kaniyang mga magulang. Hindi kailan man nag kulang ang mga ito sa pag bigay ng mga panga-ngailangan at gusto nilang mag kapatid. Kaya't nang matapos ang pag-aaral si Naz sa Kolehiyo, at dahil sa gusto niyang masuklian ang kabutihan ng kaniyang mga magulang napag desisyunan niyang mag hanap kaagad ng trabaho.
Habang siya ay nag lalakad mula sa parking Lot ng isang kumpanya na kaniyang pinag-tatrabahuhan, bitbit ang kumpol na mga papeles sa kaniyang kamay.
At sa hindi niya inaasahan, siya ay ma-pag kakamalang kidnapper at nanakit sa anak ng isang kastilang bilyonaryong nag ngangalang Luciano Gabriel Alvarado de la Fuente, na nais niya lamang tulungan. At bilang kaniyang parusa? Siya ay kinuha nito at ibinihag sa isang mansion na pag mamay-ari nito.
Ano na ang mangyayari nito kay Nazarine? paano ang kaniyang mga magulang? At bakit ganoon na lamang ang naging reaksiyon ng lalaki sakaniya? bakit hindi na lamang idaan sa pulis? sa Korte? bakit kailangan ibihag siya nito sa napaka-laking mansion? Alam naman ata ng lalaki na hindi siya ang nanakit sa anak nito, pero bakit hindi parin siya nito pinakakawalan?
• • • • • •
"Bakit ba ayaw mo akong pakawalan ha? You already know it right? I'm not the one who hurt your child." sabi ko na para bang nag mamaka-awa. Pero hindi parin niya ako nilingon, nanatili siyang naka harap sa pintuan.
"Why can't you just let me go?"
Sabi ko, habang humahakbang ng tatlong beses papalapit sa likuran niya. Nanatili parin siya, ngunit nilingon niya ako nang hindi tumitingin sa mga mata ko.
"Porque no puedo, simplemente no puedo dejarte ir." Sabi niya at tumingin sa mga mata ko. Napakunot nalang ang noo ko. Hindi ko kasi maintindihan. Nag e-español nanaman siya. Pero ang mga mata niya... Bakit ganiyan siya makatingin? Hindi ko na alam.
• • • • • • •
They just met Accidentally... are they?
• • • • • • •
2025-present
Tous Droits Réservés
#261
darkromance
Rejoignez la plus grande communauté de conteursObtiens des recommandations personnalisées d'histoires, enregistre tes préférées dans ta bibliothèque, commente et vote pour développer ta communauté.
Vous aimerez aussi
THE STORY OF CORRINE MENDEZ
"Ano nanaman bang pinag gagagawa mo sa buhay mo ha corrine?!wala ka ng ginawang matino sa buhay namin ng mommy mo!." singhal sakin ng walang kwenta kong ama. "May pake pa pala kayo sakin dad?." sarcastic kong sagot sakanya. "Nakakahiya sa pamilya natin mga pinag gagagawa mo!dala dala mo ang apelyido ko!wala kang kwentang anak!." "Mas wala kang kwentang ama!palibhasa puro mali ko nalang mga nakikita mo,kayo ni mommy!kelan nyo ba ako napuri ha?!." "Lumayas ka nga sa pamamahay ko!simula ngayon,tinatakwil na kita bilang anak!wala akong anak na kagaya mo!." "Well ayoko narin naman mag stay sa mala impyernong bahay na to!at ayoko narin naman sain-----." (PAK) Di parin ako nagpatinag sa dad ko habang hawak hawak ko ang namumula kong pisngi.this time,mas lalo pa akong nagalit sa daddy ko.wala syang karapatan saktan ako at pahirapan ng ganito! "get out!lumayas kana!." Padabog akong pumunta sa kwarto ko.lahat ng gamit ko dinala ko.pagbaba ko ay wala si dad sa living room kaya agad kong kinuha yung susi ng kotse nya sa lalagyan nito.mautak ako at wala talaga akong takot na gawin yun. i'm on my way na papunta sa condo ko.kaya kampante ako kanina nung pinalayas ako ng sarili kong ama dahil alam kong may pupuntahan ako. Mga 20mins.narin ng makarating ako sa condo ko.inayos ko muna yung mga gamit saka ako nag isip ng pwedeng gawin dito. "What if tawagan ko si aren?hmmm.bright idea." MY NAME IS CORRINE MENDEZ.22 years old. and this is my storyTerminé
Love and other words (Published By Wild Writers Society 2021)
"Speaking of takot, saan ka takot, Bobby?" usisa ni Regine. "Noong bata ako, sa aso. Kasi, nakagat ako. But eventually, nawala iyon. Sa ngayon, iba na ang kinatatakutan ko." "Ano naman ang kinatatakutan mo ngayon?" Huminga muna ng malalim ang binata. Bago siya sinulyapan ng seryoso. "Na hindi mo ako matanggap," Napamata siya rito. Nangunot ang noo niya sa labis na pagtataka dahil sa tinuran nito." B-bakit mo naman nasabi 'yan? Eh, okay ka naman para sa akin. Na sa 'yo na ang lahat ng gusto ko at hinahanap sa isang lalake. Bakit naman hindi kita matatanggap? " "You don't know me yet, Regine. You know my name but not my story," malungkot na wika nito. "Eh, 'di magkuwento ka nang tungkol sa 'yo ngayon. Makikinig ako. Teka nga, alam mo, kung 'di ka okay sa akin, 'di ako sasama sa 'yo. Kahit sabihin na bang attracted ako sa 'yo at kinikilig. Pero, wala akong makitang mali... I trust you. You're fine at mabait. Plus factor na ang pagiging irresistible mo." Iyong huli ay pabiro para 'di naman siya masyadong easy. "Baka lumaki na ang ulo ko dahil sa mga papuri mo." Bumalik na ulit ang ngiti sa mga labi nito. Masigla na ulit ang boses pero malungkot pa rin ang mga mata. "Payakap na nga lang muna," lambing niya. At ikinulong siya ni Bobby sa mga bisig nito gaya ng hiling niya. Ramdam niya ang comfort at security. Bagay na hindi niya naramdaman sa kanyang ex. "One day, I will tell you everything about me... wala akong itatago sa 'yo," malumanay na bulong nito sa kanya. Bakas sa boses nito ang pangako na gusto niyang panghawakan.Terminé
The Mafia boss's Addiction
Prologue "I-Ikaw ba ang pinagkakautangan ng papa ko?" nauutal na tanong ng binata sa lalaking kasalukuyang nakatalikod sa pwesto niya. "I didn't expect na ipambabayad ka talaga niya?" Ani ng baritanong boses na nagbigay ng sobrang lamig sa katawan ng binata na ngayon ay parang napako sa kinatatayuan ng bahagya itong lumingon at magtama ang kanilang mga mata. "Ang malas mo naman pala." Dagdag nito na dahilan para makaramdam ito ng takot ng makita ang matatalim at walang buhay nitong mga tingin sa binata. "S-Sino ka ba t-talaga?" Tanong ng binata. "I'm Jiro Porter and from now on...you." ani ng binata bago humarap at dahan dahan lumapit sa binata na ngayon ay parang binabad sa suka ng---. "Are." Dagdag ng binata bago malakas na suntukin ang pader sa likuran ng binata ng mapasandal ito dun at matrap sa harapan niya. "Mine." May diing sambit nito na kinalaki ng sobra ng mata ng binata.Terminé
That cold guy is my stalker
Prologue Habang papunta ako sa locker namin ay parang may sumsunod sa akin. I mean hindi naman ako kagandahan kaya panong may sumsunod sa akin. Am I imagining things again? Pag bukas ko ng locker ko bumungad saakin ang limang pirasong chcolate at isang letter "This is for you my love eat well!❤" -AWA- Tumingin tingin ako sa paligid ko at nakitang may mga sariling mundo ang lahat ng estudyante dito kaya't paanong may chocolate sa locker ko? Paano niya nabuksan? Mukhang nagkamali siya nang lagay. "AHHHH OMMYYGHAASSSS" "OMO nandito na ang Mh ommyyghhassshh!!" "Akin ka na lng Aiden" "Be mine Tyron!" "Anakan mo ko Liam" Nagulat ako nang biglang nagsigawan ang mga studyante dito at ang mas nakakagulat pa ay nagtulakan sila kun kaya't nawalan ako ng balanse at napapikit na lng ako at hinintay bumagsak 5.... 4.... 3... 2... 1... Teka bay hindi ko feel yung sakit napatahimik na rin ang paligid unti unti kong minulat ang aking mata at ang mas nakakagulat ay isang pares ng mata ang bumungad sa akin at isa lng ang masasabi ko..... NAPAKALAMIG NITO...Terminé
KADENA_DE_AMOR
"Mahirap magmahal ng taong ayaw mahalin siya.." "Habang pinipigilan niyang mahalin ko siya, mas lalo ko tuloy siyang minamahal" "Sinubukan ko namang iwasan siya, kalimutan ang nararamdaman para sa kaniya pero nahuhulog pa rin ako sa kaniya" "Bakit ba ang hirap niyang magmahal? Natatakot ba siyang masaktan? Takot ba siyang magmahal? O sadyang hindi niya ako mahal? " "Pero mababaliw ako kapag ihihinto ko ang nararamdamang ito. Ayoko! Kaya itutuloy ko kahit ayaw mo.. " ------------------------------------------------------ "Hindi ako pwedeng magmahal, masasaktan lang siya.. " "Pipigilan ko hangga't kaya ko, wag lang niya ako ibigin" "magiging bulag ako, magpapakamanhid ako dahil yon ang dapat.." "ayokong magmahal hindi dahil sa masasaktan ako, o dahil takot ako, o dahil hindi ko siya mahal.. Ayaw ko lang masaktan ko siya.." "nakikiusap ako wag! Wag mo akong ibigin. Pagsisisihan mo lang din sa huli" Mapagtatagpo pa ba sila ng Pag-ibig? ------------------------------------------------------ "Kadena De Amor" from nobela ni ma'amTerminé
Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMETerminé
Skeletons In the Closet (wlw)
Nagmula sa mahirap na pamilya si Gabrielle kaya't matapos makapag aral agad syang nangibang bansa ng mabigyan ng pagkakataon. Doon nya nakilala si Andrea, kaagad nahulog ang loob nya para dito hanggang sa dumating sa puntong di nya na kaya pang mabuhay ng wala ang dalaga. Ilang buwan lang din ng magpa kasal sila ng di batid ng pamilya nya. Nangangamba syang di matanggap ng pamilya nya ang bagay na ito. Naging masaya sya sa piling nito ng mahuli nya itong may kahalikang babae sa gabi ng wedding anniversary nila. Parang tinalukbungan sya ng pulang kumot ng sandaling iyon at walang pagdadalawalang isip na nilisan nya ang Dayuhang bansa. Bumalik sya sa Pilipinas at nag desisyong kalimutan na ito ng tuluyan. Isa lang ang naiisip nyang gawin ng mag lakas loob itong magpakita sa kanya at sundan sya. Iyon ay ang sipain ito pabalik sa bansang pinagmulan. Pero paano nya magagawa iyon kung magpapa kilala ito bilang asawang matagal nya ng itinatago? Disclaimer... This book's story is fictitious. Names, Characters, place, business, events and incidents are product of my own imagination. Any resemblance to actual persons living or dead, or actual event is purely coincidental....Terminé
The Beast Untamed Beauty
Prologue "Kaide hindi ako yung taong katulad iniisip mo hin---." "Tell me Caito anong gusto mong isipin ko." Kalmadong sabit ng binata. "Hindi mo ako naiintidihan Kaide." Ani ng binata habang patuloy na sa paglandas ng luha na nanggagaling sa mga berde nitong mga mata. "Hindi ko maiintindihan dahil wala sa mga yan ang Caito na nakilala ko." Bulong ng lalaki bago dahan dahang lumapit sa mga binata at walang kaano itungkod ang isang tuhod nito sa sahig na kinalaki ng mata ng binata. "Wala sa parte ng mundong ito ang lugar kung saan ka karapat dapat bukod sa tabi ko Caito...Wala." bulong ni Kaide pagkatapos nitong kuhanin ang isang kamay ng binata at marahang halikan ang likod ng palad ng binata. "You belong to me Caito wala akong pake kung sino ka man o kung saan kang pamilya nabibilang...basta ang alam ko lang sakin ka." Dagdag ng binata bago iaangat ang kulay ginto nitong mga mata at salubungin ng kulay berdeng mata ng lalaki. "The beast need a beauty Caito and I need you more than what you think."Terminé
"Ano nanaman bang pinag gagagawa mo sa buhay mo ha corrine?!wala ka ng ginawang matino sa buhay namin ng mommy mo!." singhal sakin ng walang kwenta kong ama. "May pake pa pala kayo sakin dad?." sarcastic kong sagot sakanya. "Nakakahiya sa pamilya natin mga pinag gagagawa mo!dala dala mo ang apelyido ko!wala kang kwentang anak!." "Mas wala kang kwentang ama!palibhasa puro mali ko nalang mga nakikita mo,kayo ni mommy!kelan nyo ba ako napuri ha?!." "Lumayas ka nga sa pamamahay ko!simula ngayon,tinatakwil na kita bilang anak!wala akong anak na kagaya mo!." "Well ayoko narin naman mag stay sa mala impyernong bahay na to!at ayoko narin naman sain-----." (PAK) Di parin ako nagpatinag sa dad ko habang hawak hawak ko ang namumula kong pisngi.this time,mas lalo pa akong nagalit sa daddy ko.wala syang karapatan saktan ako at pahirapan ng ganito! "get out!lumayas kana!." Padabog akong pumunta sa kwarto ko.lahat ng gamit ko dinala ko.pagbaba ko ay wala si dad sa living room kaya agad kong kinuha yung susi ng kotse nya sa lalagyan nito.mautak ako at wala talaga akong takot na gawin yun. i'm on my way na papunta sa condo ko.kaya kampante ako kanina nung pinalayas ako ng sarili kong ama dahil alam kong may pupuntahan ako. Mga 20mins.narin ng makarating ako sa condo ko.inayos ko muna yung mga gamit saka ako nag isip ng pwedeng gawin dito. "What if tawagan ko si aren?hmmm.bright idea." MY NAME IS CORRINE MENDEZ.22 years old. and this is my story
Plus d’InfosDirectives de Contenu