ADIMI SEN KOY

"Öldürürse soğuk öldürür."

Soğuk rüzgar, onu öldürmek ister gibi esiyordu. Öleceğine inanmış, bunu sessizce kabul etmişti. Bir itirazı yoktu, yaşaması için hiçbir sebebi kalmamıştı zaten.

O asker onu bulana kadar, öyle sanıyordu.

"Ama hâlâ nefes alıyorsan, yaşamak için bir sebebim yok diyemezsin. Vatan var, bizim vatanımız."

18 yaşındayken evini terk edip İstanbul'a gelen genç kızın, yaşamak için bir sebebi olmadığı gibi, yaşamaya yetecek gücü de yoktu. İhtiyacı olduğunu bile bilmediği tek şey, ona neden yaşaması gerektiğini gösterecek birisiydi. 23 yaşındaki Teğmen, bu kıza yaşamın en kutsal amacını gösterebilecek tek kişiydi. Bunu yaptı da. Kıza doğru yolu gösterdi ama sonra ikisinin bir zamanı olmadı. Araya bir ölüm, bir de yıllar girdi.

On yıl sonra yeniden karşılaştıklarında ise istihbaratçı kızın başına yaslı bir namlu vardı ve Yüzbaşı rütbesine erişen adam, bir kez daha onu ölümün pençeleri arasından kurtaracaktı.