Mahal kita Juan

Mahal kita Juan

  • WpView
    LECTURAS 82
  • WpVote
    Votos 2
  • WpPart
    Partes 13
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación dom, may 18, 2025
Si Bendict Gerona, 21-anyos at 4th year Architecture student, ay mas komportable sa katahimikan-sa pagitan ng mga linya sa blueprint at pahina ng libro lang umiikot ang araw-araw niyang buhay. Ngunit sa likod ng kanyang tahimik na mundo ay mga tanong tungkol sa sarili na matagal na niyang hindi maintindihan. Isang hindi inaasahang banggaan sa hallway ang susubok at sasagot sa kanyang nararamdaman. Si Juan-isang mahiyain at mayuming Nursing student-ay lalapit sa kanya para humingi ng pabor, tila biro ng pagkakataon, na magiging simula ng mga pagbabagong hindi niya inaasahan. Habang unti-unting lumalabo ang dating malinaw na guhit ng kanyang plano, mapipilitan si Bendict na tanungin ang sarili: handa ba siyang kilalanin ang damdaming matagal na niyang tinatago?
Todos los derechos reservados
#22
pinoybl
WpChevronRight
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • Sweetest Mistake
  • The CEO: Xavier Montenegro (Love Affair Series) (Boyxboy)
  • FAMILIA YBAÑEZ: Familia Lujuriosa 1
  • One Day at a Time
  • Wanted Wife
  • Deep Dark Secrets: SEKYU - R18
  • The Broken Heartbeat
  • Sa Bawat Minsan
  • THE DREAM MULTITUDE 1 (ANG ENGKWENTRO)
  • Clorica

Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido